หนังสือเล่มเดิม

เรามีหนังสือนิทานเล่มโปรดอยู่หนึ่งเล่ม
...ครั้งแรกที่เราอ่านหนังสือเล่มนี้คือตอนเรา 10 ขวบ เรามองเห็นหนังสือเล่มนี้เป็นแค่หนังสือธรรมดา มีภาพสวยงาม มีตัวละครที่น่ารัก
...และพอเราอายุ 15 ปี เราหยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาอ่านอีกครั้ง เราไม่ได้มองมันเป็นแค่หนังสือที่มีภาพสวยงามอย่างเดียวละ เราสามารถเข้าใจเนื้อเรื่องได้ ว่ามันต้องการจะสอนอะไรเรา
...และตอนนี้เราอายุ 20 ปี เราหยิบหนังสือนิทานเล่มเดิมมาอ่านอีกครั้ง ครั้งนี้เราไม่ได้มองมันเป็นแค่หนังสือที่มีภาพสวยงาม หรือให้แง่คิดที่ดีกับเราเพียงอย่างเดียว แต่เราสามารถเข้าใจถึงสิ่งที่ตัวละครในเรื่องสื่อออกมา บุคลิกลักษณะ การเชื่อมโยงกันของเนื้อหา เข้าใจว่าทำไมตัวละครตัวนั้นถึงทำแบบนั้น แบบนี้ แล้วมันส่งผลอย่างไรกับอนาคตของเขา

เห็นไหมคะ?ว่าการที่คนเรายิ่งเติบโตขึ้น ได้พบเจอสิ่งต่างๆมากมาย ทำให้มุมมองของเราเปลี่ยน ประสบการณ์ที่เรามีจะสอนเราเองว่าเราควรมองโลกยังไง
>>10 ปี โลกของเขาเป็นสีขาว มองเห็นโลกแค่ด้านเดียว
เห็นแต่สิ่งที่สวยงาม ที่เกิดจากความไร้เดียงสา
>>15 ปี เริ่มมีประสบการณ์มากขึ้น พบเจออะไรมามากขึ้น พยายามที่จะหาแรงบันดาลใจ และทำความเข้าใจกับสิ่งต่างๆ
>>20 ปี มองสิ่งต่างๆหลากหลายมุม เพื่อนำมาประกอบการตัดสินใจว่า สิ่งไหนดีไม่ดี รู้จักแยกแยะ และตั้งเป้าหมายชีวิต

ดังนั้นเมื่อเราพอเจอประสบการณ์ใหม่ๆที่มากขึ้น สิ่งไหนที่ดีเราก็ทำต่อไป หากเราไปเจอสิ่งไหนที่ไม่ดี ประสบการณ์จะบอกเราเองว่าควรทำหรือไม่ควรทำอย่างไร และอย่าตัดสินคนอื่นเพียงเพราะเขาคิดไม่เหมือนคุณ

...หนังสือเล่มเดิมที่คุณอ่าน คุณยังตีความไม่เหมือนกันเลยสักครั้ง คนอื่นๆก็เช่นกัน ...

#แค่อยากเขียน
#Meawstory

SHARE

Comments