พาฉันกลับดาว ที่มีเราเพียงสองคน
วัตถุรูปทรงแปลกประหลาดกำลังค่อยๆบินขึ้นไปเหนือท้องฟ้า และบินไปในทิศทางที่เขาก็เดาไม่ได้เหมือนกันว่ามันจะไปทางไหน

เขากวาดสายตาไปรอบๆ 
สิ่งของรอบตัวดูแปลกประหลาดบิดๆเบี้ยวๆไปหมด สภาพแวดล้อมก็ดูพิลึกพิลั่นไม่ต่างกัน
.
.
.
" เมื่อไหร่จะถึงอะ อยากเห็นดวงดาวของเธอจะแย่แล้ว "
.
" อีกไม่เกินอึดใจหรอก อย่าเพิ่งรีบตื่นเต้นเลย ไปถึงแล้วอาจจะไม่ชอบก็ได้ "
.
.
.
เธอยังคงกังวล เพราะกลัวว่ามันจะเหมือนกับทุกครั้งที่ผ่านมา เธอกลัวว่าทั้งเขาและเธอจะต้องผิดหวัง
.
เขาผิดหวังที่ต้องเสียเวลามาเจอกับอะไรบ้าๆ
.
ดวงดาวที่บรรยากาศเต็มไปด้วยความเฉื่อยชา
และสิ่งมีชีวิตเพียงอย่างเดียวที่เรียกว่า เธอ
.
ส่วนเธอก็คงผิดหวังถ้าเห็นเขาผิดหวังนั่นแหละ 
.
และถ้าตีความผิดหวังเป็นเที่ยวบิน
วัตถุแปลกประหลาดชิ้นนี้น่าจะบินกลับไปกลับมา รอบแล้วรอบเล่าจนเธอขี้เกียจนับ
.
.
.
" ไม่หรอกนาา ฉันอยากไปจะตายแล้วจะไม่ชอบได้ไง "
.
" งั้นไปถึงแล้วก็อย่าเพิ่งรีบอยากกลับละกัน"


เพราะการเดินทางมันใช้เวลานาน !

SHARE

Comments