เรื่องเกิดเมื่อหลับตา
         แหงนหน้ามองนาฬิกาบนฝาฝนังเป็นเวลาตีสอง ท่ามกลางความสงัดเสียงนาฬิกาเดินเป็นเสียงเดียวที่ผมรับรู้ได้ในขณะนี้ มือขวาตวัดเขียนลงไปอย่างใจร้อน สายตาทั้งสองจ้องมองลงไปอย่างสลึมสลือที่หนังสือเพื่อที่จะเตรียมตัวสอบวิชาเอกในวันพรุ่งนี้ 

         ด้วยความอดนอนที่ฝ่ามาตลอดหลายวัน สมองไม่สามารถที่จะสั่งการหรือยัดเยียดสิ่งใดๆให้กับผมได้เลย เหมือนว่ามันกำลังบอกว่าในเวลานี้ผมไม่ควรที่จะอยู่ตรงนี้อีกต่อไป 
เตียงนอนตรงหน้าถูกขึงจนตึง ดังเชิญชวนให้ผมทิ้งตัวลงไป           ผู้หญิงเสื้อแดงเป็นคนเดียวที่ผมเห็นในตอนนี้ เราคุยกันตามประสาเพื่อนมนุษย์ที่เพิ่งเจอกัน เราไม่รู้จักกันแม้กระทั่งชื่อแต่เราสามารถสานความสัมพันธ์ในครั้งนี้ได้ตามแบบหนุ่มสาว มันเรียลจนผมแอบคิดว่าขอให้มันเกิดขึ้นจริง
         มันดีตรงที่ว่า ถนนเส้นหนึ่งที่เคยมีลูกระนาดวางสลับนูนสูงต่ำเป็นระยะทางไกลสุดลูกหูลูกตา ความรู้สึกสำนึกในขณะนั้นมันแตกต่างจากความเป็นจริง ตรรกกะต่างๆถูกดูดกลืนหายไป ไม่มีเงื่อนไขสำหรับความสัมพันธ์ในครั้งนี้ เหมือนว่าเราไม่ได้ดึงมันไปใช้ในอีกโลกหนึ่งเลย

          คุณเคยตื่นขึ้นมาแล้วรู้สึกเหมือนเสียอะไรบางอย่างไปหรือเปล่า มันเป็นภาพเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นได้เพียงหนึ่งครั้ง ไม่อาจที่จะหวนกลับมาได้อีก 

      
          
       
     














SHARE

Comments