มาหากรรม
ในงานมหกรรมนั้น มีผู้คนอยู่มากมาย หลากหลายเชื้อชาติ ต่างทั้งสถานะและฐานะ แน่นอนว่างานมหกรรมนั้น เปิดต้อนรับให้กับผู้คนทุกคน พูดได้ว่าเป็นการรวมผู้คนเป็นหนึ่งเดียว แต่ในขณะเดียวกันก็แบ่งแยกผู้คน มันทำให้ฉันเห็นโลกอันกว้างใหญ่ในขนาดย่อ

หลายคนมาที่นี่เพื่อขายของที่เกี่ยวกับงานมหกรรมนี้  ทำมาหากิน ใช้เวลาราวกับทองคำ ขายของและโฆษณาธุรกิจตนเอง เพื่อที่จะได้มีอนาคตในภายภาคหน้า อีกด้านหนึ่งคือผู้ซื้อ ที่อาจจะมาเพื่อซื้อของที่ตามหา บ้างก็ซื้อเพราะอยากได้ของ บ้างก็ซื้อเพราะสงสารคนขาย ช่วยพ่อค้าแม่ค้าอุดหนุนสินค้า หรือมาเพื่อหาคู่ค้าก็ตามแต่

แน่นอนในงานที่มีผู้คน สิ่งที่ขาดไม่ได้เลยก็คือของกิน เหล่าพ่อค้าแม่ค้าที่มาขายอาหาร บ้างก็ขายดีจนวัตถุดิบหมด บ้างก็ได้แต่นั่งปัดไม่ให้แมลงวันมาตอม เด็กน้อยหลายคนวิ่งเข้าหาตู้ไอศรีม แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของอาหาร หนึ่งในปัจจัยสี่ของความเป็นอยู่

ในขณะเดียวกัน สิ่งที่ขาดไม่ได้ก็คือเสียงเพลง หลายคนต่างหวังว่าตนเองนั้นจะมีเวทีเพื่อแสดงความสามารถของตนเอง แต่ละเวทีก็ต่างกันไป บางคนได้แสดงบนเวทีใหญ่ที่มีเครื่องเสียงและมีเก้าอี้ในผู้ชมนั่ง แต่ก็มีอีกหลายคนที่ได้แสดงบนเวทีเล็กๆ ที่มีไมค์คู่ลำโพงเก่าๆหนึ่งเครื่อง และมีฟุตบาทเป็นที่นั่งแสดง 

ผู้คนมากมายต่างนั่งเก้าอี้ที่จัดเตรียมไว้ที่เวทีใหญ่ เพื่อนั่งพักชมการแสดง ส่วนผู้คนที่เดินผ่านเวทีเล็กๆข้างฟุตบาท น้อยคนที่จะมีความเมตตาก็จะเอาเงินวางให้เป็นกำลังใจนักแสดง แต่จะมีซักกี่คนนะที่มองเห็นเค้าเป็นนักร้องนักแสดง
อีกสิ่งหนึ่งที่มีอยู่ในทุกๆที่ที่มีผู้คนก็คือ ขยะ เมื่อผุ้คนมารวมตัวกัน ขยะจากการซื้อขายต่างๆก็มีเพิ่มมากขึ้น ในงานมหกรรมอย่างนี้ถึงมีถังขยะเรียงรายตาวข้างทาง เพื่อที่ว่าผู้คนจะได้ทิ้งลงในถังขยะ แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะบังคับทุกคนให้ทำในแบบเดียวกัน หลายคนทิ้งขยะ สิ่งที่ตนไม่เห็นประโยชน์จากมันแล้วลงบนพื้นบ้าง ในถังบ้าง แล้วแต่นิสัยของคน 

สิ่งที่คนเราเรียกมันว่า ‘ขยะ’ นั้น บางคนก็เห็นมันเป็นของมีค่า สามารถประทังชีวิตได้ ผู้คนเหล่านี้จะคอยยินอยู่หน้าถังหลากสี ทนกลิ่นเน่าเฉาจากการทับถมของขยะ เพื่อนำ ‘ขยะ’ เหล่านั้นไปแหลกเป็นเงิน เพื่อประทังชีวิตต่อไป

มาจนถึงจุดนี้ จุดที่เดินไปจนทั่วงานแล้วนั้น คำถามหนึ่งที่ผุดขึ้นมาคือ
นี่มันคือ งานมหกรรม หรือ การมาหากรรม กันแน่?
หลายสิ่งหลายอย่างทุกเก็บรวมไว้ในงานเดียว ทั้งทุกข์ ทน ทรมาณ ลำบาก ทำให้ฉันเริ่มสงสัยว่า สิ่งที่ผู้คนเรียกมันว่สมหกรรม แท้จริงแล้วมันคือการรวมโลกหลายๆด้านเข้าหากัน ซึ่งมันทำให้เห็นถึงด้านมืดๆของโลกนี้ ที่ไม่สามาถพบเจออย่างใกล้ชิด แต่ยังให้ข้อคิกอะไรหลายถึงในการใช้ชีวิต

สรุปแล้วนี่คือ.. การมาหากรรม ที่ถูกรวบไว้ในที่ไปฅนี่เอง

SHARE
Writer
Chopstic
thinker
until i meet myself

Comments