หญิงสาวในทางเปลี่ยว
หญิงสาวนางหนึ่งเดินท่อมๆด้วยอารมณ์ที่ไม่ค่อยจะดีนัก เมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้า เธอเพิ่งจะมีปากเสียงกับแฟนหนุ่มกลางตลาดนัด จนทำให้เธอต้องเดินหนีออกมา

"ผู้ชายมันก็เป็นแบบนี้ไปซะหมดทุกคน กว่าสองปีที่คบกันมามันไม่มีความหมายเลยสินะ ทำไมฟ้าต้องส่งไอ้แก่สมองเลอะเลือนที่ไหนก็ไม่รู้มาให้ฉันด้วย อะไรนิดอะไรหน่อยก็จำไม่ได้ ความรักมันจะไปรอดได้ยังไง ถ้าแม้แต่เรื่องเล็กๆน้อยๆอย่างวันเกิดน้องหมายังไม่สนใจ" เธอคิดไปต่างๆนานาระหว่างที่เดินหน้าอย่างไร้จุดหมาย

ขณะที่เดินสะพายกระเป๋าใบหรู ก็คอยเหลียวมองไปข้างหลังอยู่เป็นระยะ หวังให้แฟนหนุ่มรีบวิ่งมาง้อขอคืนดี เหมือนทุกครั้ง แต่ดูเหมือนครั้งนี้จะไม่มีแม้แต่เงา

ถัดไปอีกสองร้อยเมตรบริเวณหัวมุมตึกร้าง มีชายหนึ่งนายและหญิงหนึ่งนาง สวมใส่ชุดปกคลุมทั่วทั้งร่างกาย กำลังรอคอยเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายอย่างใจเย็น โจรทั้งสองเป็นสามีภรรยา แต่งงานจดทะเบียนสมรสกับมาแล้วหลายสิบปี มีฉายาที่เหล่าเพื่อนๆในวงการตั้งให้ว่า "จอมโจรคู่ขวัญ"

ก่อนหน้าที่จะผันตัวเข้าสู่วงการ ทั่งคู่เคยทำธุรกิจรับจ้างทวงหนี้อยู่ช่วงหนึ่ง แต่ดูเหมือนว่าวิธีการของทั้งสองจะไปคล้ายคลึงกับละครหลังข่าว ทั้งเผาบ้าน ก่อกวน ข่มขู่ จนถึงขั้นทำร้ายร่างกาย จึงทำให้ผู้ว่าจ้างต้องเลิกใช้บริการทั้งคู่ เพราะไม่คุ้มกับค่าปรับ ค่าเสียหาย ทำให้ทั้งคู่ต้องนำเอาความรู้ความสามารถที่เคยมี มาประยุกต์ใช้กับอาชีพใหม่

"มาแล้วๆ ท่าจะกระเป๋าหนักซะด้วย" โจรฝ่ายชาย หรือ "นายโจร" กล่าวเมื่อเห็น เหยื่อสาวสะพายกระเป๋าใบใหญ่เดินตรงมาตามฟุตบาท ที่ทั้งคู่กำลังแอบซุ่มอยู่หัวมุม

"ไหนๆดูซิ" โจรฝ่ายหญิง หรือ "นางโจร" ชะโงกหัวออกไป "โอ้โห! จริงของแกว่ะ"

ทั้งคู่จึงทำการหยิบไอ้โม่งมาสวมใส่

"ผู้ชายก็แบบนี้แหละหนอ แรกๆทำทีประคบประหงม เอาอกเอาใจ ชี้นกเป็นนกชี้ไม้เป็นไม้ แต่พอหลังจากหมดช่วงโปรโมชั่นทุกอย่างก็กลับตาลปัตร ชี้หมามันยังมองเป็นแมวเลย"

"เออ...แล้วนี่มันจะไม่ตามมาง้อจริงๆใช่ไหมเนี่ย" เมื่อนึกขึ้นได้ เธอจึงมองไปรอบๆ "ที่ไหนวะเนี่ย" และแล้วเธอก็รู้ตัวว่าเดินมาในที่ ที่ไม่ควรมาเสียแล้ว

สองไอ้โม่งปรากฏกายต่อหน้าหญิงสาว เธอกรีดร้องด้วยความตกใจ ก่อนจะหันขวับคิดจะวิ่งหนี

"หยุด! ไม่งั้นกูยิง" เสียงของ นายโจรแฝงไปด้วยอำนาจ สะกดให้หญิงสาวหยุดนิ่งอยู่กับที่

เธอไม่กล้าขยับหรือแม้แต่หันไปมองข้างหลัง สัญชาตญาณการเอาตัวรอดทำให้เธอคิดถึงสเปรย์พริกไทยพิฆาตขวดสีชมพูที่ซื้อมาจากต่างประเทศ ในกระเป๋า

เธอจึงค่อยๆตั้งสติคิดวางแผนในหัว "เราจะค่อยๆเปิดกระเป๋า หยิบเอาสเปรย์พริกไทย แล้วพอพวกมันเดินเข้ามาก็ฉีดใส่หน้าพวกมันทั้งคู่ ถ้าพวกมันล้มลงจะเตะซ้ำอีกสองสามที แล้วค่อยวิ่งหนีสุดชีวิต" นึกแล้วก็ค่อยๆเริ่มลงมือปฏิบัติ

แต่ดูเหมือนว่า มันจะไม่ได้ราบรื่นอย่างที่เธอคิด

"จะทำอะไรจ๊ะน้องสาว ถ้ายังไม่อยากกลายเป็นผีเฝ้ามุมตึก ยกมือขึ้นมาให้พี่เห็นหน่อยซิ" นายโจรกล่าวอย่างราบเรียบ พร้อมกับ .38 ที่หันปากกระบอกมาทางหญิงสาว

เสียงนั่นดึงสติเธอกลับมา การที่สาวร่างบอบบางคิดจะสู่สองโจร ที่มีอาวุธอยู่ในมือ นี่มันพล๊อตละครหลังข่าวชัดๆ เธอจึงยอมยกสองมือขึ้นอย่างง่ายดาย

นางโจรเดินมาปลดกระเป๋าใบหรูของเธอ "กระเป๋าสวยนะจ๊ะน้องสาวพี่ขอละน่ะ" ว่าแล้วก็ส่งกระเป๋าไปให้ นายโจร ตรวจหาทรัพย์สิน

เธอตกใจเล็กน้อย เมื่อรู้ว่าหนึ่งในโจรทั้งสองเป็นผู้หญิง "ผู้หญิงบ้าอะไรเป็นโจร สงสัยจะเป็นกิจการครอบครัว" เธอคิดในใจ

นางโจรมายืนประกบอยู่ข้างหญิงสาว "น..นะ..หนูไป ด..ได้ หรือยังคะ" หญิงสาวถามเสียงสั่น

"เดี๋ยวก่อนสิ น้องไม่รอกระเป๋าคืนหรอ พี่ไม่เอาทั้งหมดหรอก" นางโจรกล่าว

"ม..ไม่เป็นไรค่ะ อ..เอาไปให้หมดเลย หนูไม่หวง" เธอตอบอย่างตะกุกตะกัก

"ไม่เอาน่า พี่ไม่อยากให้น้องเสียเวลาไปทำเอกสาร ขึ้นลงอำเภอมันน่าเบื่อ แค่น้องมาใช้บริการพวกพี่ ก็ดีใจแย่แล้ว" ว่าแล้วนางโจรก็หันไปตวาด นายโจรที่กำลังค้นกระเป๋าอยู่ "เร็วๆหน่อยสิวะลูกค้ารออยู่"

"ลูกค้า*อมึงสิ อีสั*" เธออยากจะพูดออกไปดังๆ

นางโจรเห็นเป็นกระเป๋าใหญ่ ซึ่งข้างในคงไม่ต่างจากเขาวงกต เธอจึงหาเรื่องคุยกับหญิงสาว เพื่อฆ่าเวลา "เรามาหาเรื่องคุยฆ่าเวลาดีกว่า น้องมาทำอะไรแถวนี้คนเดียวหรอจ๊ะ"

"ค..คือหนูแค่อยาก อ..ออกมาเดินเล่นค่ะ"

"ไม่ม้าง พี่เห็นน้องเดินหน้าบูดมานะ ทะเลอะกับแฟนมาหรอ"

เธอตกใจเล็กน้อย "..ค..ค่ะ" เธอยอมรับแต่โดยดี

"ว่าแล้วเชียว แล้วแฟนน้องไม่มาง้อหรอ"

เธอตอบโดยการส่ายหน้า

"น้องก็เลยเดินหน้าบูดมาเรื่อยๆ เพราะแฟนไม่ยอมตามมาง้อ"

เธอพยักหน้าเป็นคำตอบ

"อืม ถ้ารักกันจริงก็ควรจะตามมาง้อ ตั้งแต่ห้านาทีแรกแล้ว แต่นี้ไม่มาคงเพราะเขาไม่รักน้องแล้ว"

"คงจะใช่มั้งค่ะ"

"พี่ว่าไม่หรอก พี่ว่าเขายังรักน้องอยู่ แต่คงทนไม่ไหวกับนิสัยขี้งอนของน้องน่ะ"

คำพูดนั่นทำให้หญิงสาวที่ก้มหน้าอยู่ เงยหน้าขึ้นมามองนางโจร ด้วยสีหน้าประหลาดใจ

"ผู้ชายนะชอบเก็บสะสมความรู้สึก ช่วงแรกๆที่น้องงอนแล้วเขาตามง้อ เพราะเขาคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติ แต่พอน้องชักเป็นมากๆ เริ่มงอนเขาบ่อยขึ้น ความรู้สึกที่สะสมไว้มันก็จะระเบิดออกมา" นางโจรหยุดเว้นวรรค "พี่ว่าน้องควรทำความเข้าใจกับแฟนให้มากกว่านี้นะ พี่เข้าใจว่าพวกผู้หญิงอย่างเราต้องการความใส่ใจทุกเรื่องแม้แต่เรื่องเล็กๆน้อยๆ แต่น้องก็ควรจะลองเอาใจเขามาใส่ใจเรา เวลาน้องงอนอะไรก็ให้นึกถึงความดีที่แฟนของน้องเคยทำให้ อย่าให้ไอ้เรื่องเล็กน้อยๆไร้สาระ มาทำลายชีวิตคู่ของน้องเลยนะ"

ดูเหมือนความกลัวต่อโจรทั้งสอง ของเธอจะเริ่มเจือจางลง เริ่มคิดอะไรได้มากขึ้น สิ่งที่นางโจรพูดมามันเป็นความจริงทุกประการ ไอ้เรื่องไร้สาระต่างๆที่ทำให้เธอหงุดหงิด มันเปรียบเสมือนกับเมฆฝนที่คอยบดบังความดีงามของคนรัก ทำไมตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอไม่เคยคิดถึงเรื่องพวกนี้เสียบ้างเลย

"ดูเหมือนว่าพวกพี่ จะได้ของที่ต้องการครบแล้ว อย่าเพิ่งหันหน้ามานะ" ว่าแล้วจอมโจรคู่ขวัญก็เดินจากไปพร้อมกับทรัพย์สินมีค่าของหญิงสาว

ชายหนุ่มวิ่งตรงมาที่สถานีตำรวจด้วยอาการลนลาน เมื่อวิ่งขึ้นมาถึงชั้นบน เขาส่องสายตามมองหาหญิงสาวคนรัก "ตัวเอง! เธอเป็นอะไรมากหรือเปล่า เค้าขอโทษนะ ที่ไม่ได้ตามไป เค้าขอโทษ..." ชายหนุ่มกล่าวคำขอโทษซ้ำๆกับแฟนสาว

เธอน้ำตาไหลริน "เค้าไม่เป็นอะไรหรอก อย่าโทษตัวเองเลย ที่ผ่านมาเค้าขอโทษนะ"

"ขอโทษ! ขอโทษเรื่องอะไร" แฟนหนุ่มถามอย่างสงสัย

"เค้าเอาแต่ทำตัวงี่เง่าไร้สาระ ตลอดเวลาที่เราคบกันมาถ้าตัวเองไม่รักเค้าจริง คงขอเลิกตั้งแต่แรกแล้ว แต่ตัวเองกลับ..กลับ.." เธอซาบซึ้งจนถึงกับไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูด ชายหนุ่มไม่คิดไม่ฝันจะได้ยินคำพูดเหล่านี้จากปากของแฟนสาว ทั้งคู่ต่างเข้าสวมกอดกัน

ชาวบ้านกับเหล่าตำรวจบนโรงพัก เมื่อได้เห็นภาพเหตุการณ์ความรักของทั้งสอง ต่างลุกขึ้นยืนปรบมือด้วยความซาบซึ้ง บางคนถึงกับน้ำตาไหลรินออกมา บ้างก็หันไปสวมกอดกับคนข้างๆ

จบบริบูรณ์
.
.
.
.
.
.
หรือเปล่า

"ไหนดูซิได้อะไรมาบ้าง" นางโจรเอ่ยกับนายโจรผู้เป็นสามี

"นี่ไงเงินทั้งนั้น บอกแล้วรายนี้กระเป๋าหนัก ฮ่าๆ"

เธอมองดูทรัพย์สินที่ปล้นมา อย่างพึงพอใจ แต่ดันไปสะดุดตากับขวดสเปรย์เล็กๆสีชมพูที่เต็มไปด้วยข้อความภาษาอังกฤษที่ทั้งคู่อ่านไม่ออก "แล้วนี้มันขวดอะไร"

"ไม่รู้เหมือนกัน น่าจะเป็นน้ำหอมมั้ง ท่าทางจะของดีเลยลองเอามาให้แกใช้"

นางโจรหยิบขวดนั้นขึ้นมา "โอ้โห งั้นขอลองหน่อยละกัน น้ำหอมชั้นดี" ว่าแล้วนางโจรก็ฉีดสเปรย์ขวดนั่น เข้าหน้าเต็มๆ
SHARE
Written in this book
ตลกร้ายกาจ
รวบรวม เรื่องสั้นแนวตลกร้าย หลากหลายเรื่องราว ไม่ว่าจะเป็น ชีวิตคนทั่วไป มหาเศรษฐี ยาจก โจร ตำรวจ ผีสาง เทวดา ไปจนถึง มนุษย์ต่างดาว มีเนื้อหา เสียดสี จิกกัดสังคม แสบ ๆ คัน ๆ พอหอมปากหอมคอ มาพร้อมบทสรุปสุดร้ายกาจยากเกินคาดเดา ที่ลองแล้วจะติดใจ
Writer
PungPron
Writer
อยากอ่านเรื่องตลก แบบร้าย ๆ คลิ๊ก!!

Comments

SuperEgg
2 years ago
ตกลงมันคือสเปร์อะไรค่ะ
Reply
PungPron
2 years ago
พริกไทย ครับ 5555
SuperEgg
2 years ago
แป่ววววว ตายตอนจบ 5555