หนึ่งปีผ่านไปฉันก็ยังหาคุณไม่เจอ
วันนี้ เมื่อปีที่แล้ว. เราพบกันที่นี่  warm up cafe
"สวัสดีครับ. เมารึยัง?"
"หวัดดีค่าา. ยังไม่เมาค่ะ สบายมาก" 
ฉันหันไปทักทายเพื่อนใหม่ด้วยสติที่เหลืออยู่ไม่ถึงครึ่ง

แม้แสงไฟจากหน้าเวทีวอมอัพจะมีไม่มากพอ
แต่ฉันกลับมองเห็นเขาอย่างชัดเจน. ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าฉันตรงนี้
เขาเป็นผู้ชายที่ดูดี ไม่สิ จัดว่าหล่อทีเดียวแหละ
รอยยิ้มจริงใจนั่น ทำให้เขาดูน่ารักเหลือเกิน

เขาเปิดบทสนทนาด้วยการแนะนำตัว
ชื่อ. อายุ  มหาลัยที่เรียนจบ หน้าที่การงาน
เขาบอกว่าเขาเป็นคนเชียงใหม่ 
แต่ไปเรียนและทำงานที่กรุงเทพฯ
จึงได้กลับบ้านเฉพาะช่วงวันนักขัตฤกษ์ซึ่งเป็นวันหยุดยาว. และสงกรานต์นี้ก็เช่นกัน

เรายิืนคุยกันเรื่องสัมเพเหระทั่วไป
ท่ามกลางผู้คนนับร้อยที่ยืนเต้นรอบๆตัว
เสียงเพลงจากวงดนตรีดังอย่างต่อเนื่อง
แต่ฉันกลับได้ยินเสียงเขาอย่างชัดเจน
เหมือนว่าที่ตรงนั้น มีเพียงฉันและเขา

"เบียร์หมดแล้วนี่ เอาอีกไหม เดี๋ยวเราไปซื้อให้"
"พอแล้ว เมาละล่ะ ต่ออีกขวดจะหันมาอ้วกใส่เธอได้นะ"
เขาหัวเราะ พร้อมกับยื่นขวดเบียร์ในมือเขามาให้
"งั้นก็ช่วยเรากินอีกหน่อยสิ เราก็ไม่อยากอ้วกใส่เธอเหมือนกัน"
เราสองคนหันมาหัวเราะให้กัน. 
เหมือนโลกหยุดหมุนไปชั่วขณะ

แต่งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา
เมื่อเพลงสุดท้ายจบลง
เขาก็ถูกเพื่อนๆลากไปต่อข้างในโซนผับ
ส่วนฉันก็ถูกเพื่อนดึงแขนเพื่อกลับที่พัก

เราสองคนไม่ทันได้ขอช่องทางการติดต่อกันไว้
ไม่ว่าจะเป็นเฟสบุ๊ค ไลน์ ไอจี หรือแม้แต่เบอร์โทรศัพท์
อาจเป็นเพราะตอนเราคุยกัน มันเพลินจนลืมไป
ว่าอีกเดี๋ยวเราต้องแยกกันและอาจไม่ได้เจอกันอีก

สุดท้ายเราสองคนก็ไหลไปตามคนจำนวนมาก
เพียงแต่เราแยกกันไปคนละทาง
เขาหันกลับมามองฉัน
ฉันหันกลับไปมองเขา
เราสองคนสบตากันจนลับตากันไปในคืนนั้น
และฉันก็ไม่เคยได้พบเขาอีกเลย

น่าแปลกที่แม้แต่ชื่อเขาฉันก็จำไม่ได้
แต่ภาพของเขาและรอยยิ้มของเขาในคืนนั้น
ยังคงติดอยู่ในภาพจำของฉัน

และนั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้ฉัน
ไปที่นั่นในทุกวันหยุดนักขัตฤกษ์
เพียงเพื่อหวังว่าจะได้เจอเขาอีกสักครั้ง

ถ้าได้พบกันอีกครั้ง เราจะยังจำกันได้อยู่รึเปล่านะ 😊

Past:11/04/2560
Now:11/04/2561



SHARE

Comments

TerkSe7eN
7 months ago
แล้วปีนี้จะได้เจอไหมครับ
Reply
Paloyy
6 months ago
เจอค่ะ. และคิดว่าน่าจะได้อยู่ข้างๆกันไปตลอด แต่ไม่ใช่คนนั้นนะคะ เป็นคนนี้ 😊