เค้าเคยทำให้เราหัวเราะหรือเปล่า?
อาจารย์ท่านหนึ่ง: เอางี้ดีกว่าครูถามงี้ เค้าเคยทำให้เราหัวเราะบ้างมั้ย?
เรา: (จุก...เงียบ)
อาจารย์ท่านหนึ่ง: หัวเราะในที่นี้คือหัวเราะสุดๆ แบบเต็มที่น่ะ
เรา: ไม่เคยค่ะ

บทสนทนาชวนอึดอัดใจเกิดขึ้นเมื่อหลายวันก่อน
ในระหว่างที่นั่งกินข้าวกับอาจารย์ที่สนิทท่านหนึ่ง
เริ่มต้นจากการเล่าปนระบายปัญหาเรื่องความสัมพันธ์ของเรากับแฟน ที่คาราคาซังมาเรื่อยๆ
จะจบก็ไม่จบ ไปต่อเขาก็ไม่ดูแลเอาใจใส่ ทางเราก็ยังใจไม่แข็งพอ

จนกระทั่งคำถามนั้นจากอาจารย์ที่ทำให้เราจุก นิ่ง พูดไม่ออก
'เออเนาะ ที่ผ่านมาหลายเดือน เราไม่เคยหัวเราะแบบสุดเสียงกับเค้าหรือเพราะเค้าเลย'
มันสะเทือนใจนะ กับการที่คนที่อยู่ในสถานะคนรักกันกลับไม่เคยมีโมเม้นสุขสุดๆแบบนั้นด้วยกัน

ในบางความสัมพันธ์ เรามองข้ามอนาคตความมั่นคง แล้วโฟกัสที่หัวใจ บางความสัมพันธ์เราโฟกัสอนาคตหรือความมั่นคง จนลืมหัวใจ มันไม่มีความรักแบวไหนที่ผิดหรือดีที่สุด แต่มันขึ้นอยู่กับช่วงชีวิต ช่วงเวลา และคนที่ก้าวเข้ามามากกว่า

ความรักของเราครั้งนี้คือแบบหลัง เราต่างโฟกัสอนาคต และพอใจในเรื่องภายนอกหรือสิ่งที่อีกฝ่ายยอมรับในตัวตนกันและกัน มากกว่าที่จะโฟกัสความรู้สึก หรือหัวใจที่ต้องรักษาให้ดี จนมันกลายเป็นทำร้ายกันไปเรื่อยๆ คนนึงไม่ปล่อย อีกคนไม่เข้มแข็งพอจะเดินออกมา

แต่เมื่อถึงจุดนึง แน่นอนว่าความรักอย่างเดียวไม่พอ แต่ถ้ามีทุกเรื่องแต่ขาดความรักความเอาใจใส่ ความสัมพันธ์ก็ไม่มีทางสมบูรณ์ หลายคนอาจเถียงว่าเดี๋ยสโตขึ้นความรักก็เปนเรื่ององ อาจเป็นอย่างงั้นมั้งนะ สำหรับตอนนี้เรามองว่าในความสัมพันธ์มันจะขับเคลื่อนหรือประคองไปด้วยความรัก ความเอาใจใส่ ด้านส่วนประกอบอื่นๆมันจะเติมเต็มให้ความสัมพันธ์มันแน่นหนาขึ้น แต่ในมุมเราลองคิดดูสิว่า บ้านหลังนึงที่ปลอดภัยมาก กำแพงแน่นหนา รั้วสูงท่วมหัว แต่บ้านมีแต่ใบไม้แห้ง ไม่มีชีวิตชีวา ขาดน้ำหล่อเลี้ยง มันจะน่าอยู่หรอ?

การเลิกราจึงเป็นทางออกที่ดีที่สุดในบางกรณี และในกรณีของเราเช่นกัน มันไม่ง่ายสำหรับใครทั้งนั้น แต่ทำไมถึงเลือกทางนี้? โอกาสมีให้สำหรับคนที่รักเสมอ แต่โอกาสไม่เคยมีให้สำหรับคนที่ใช้อย่างฟุ่มเฟือยและไม่รู้คุณค่า ต่อให้อนาคตมันจะมั่นคงแข็งแรง แต่ลองถามตัวเองดีๆว่าสุดท้ายแล้ว เราต้องการความสัมพันธ์ที่ทำให้ใจของเรามีความสุขมีที่พักพิง หรือทำให้แค่ร่างกายมีที่ซุกหัวนอน? ในจุดนึงเราอาจจะเลือกแค่สุขทางกาย มีความมั่นคง แต่ตอนนี้เราเลือกความสุขทางใจ การอยู่แบบกายมั่นคง แต่สุขภาพจิตแย่ เราเลือกรักษาใจเรา

ชีวิตแต่ละคนมีเส้นทางและทางเลือก รวมไปถึงเงื่อนไขในชีวิตต่างกัน เพราะงั้นมุมมองของเราอาจจะไม่ได้เข้าถึงใครหลายๆคน แต่เราอยากบอกว่าคนเราทุกคนมีคุณค่าไม่ว่าจะผู้หญิงผู้ชาย ถ้าคุณรักตัวเอง หรือยอมรับ พึงพอใจในตัวเองได้มากเท่าไหร่ จะรู้เลยว่าการเอาตัวเองไปผูกไว้กับมนุษย์อีกคนไม่เคยมีผลดี เพราะมันเท่ากับว่าคนๆนั้นจะทำร้ายคุณยังไงก็ได้

มองให้เห็นว่าตัวเองต้องการอะไร เห็นคุณค่าในตัวเองรึยัง แล้วเดินในความสัมพันธ์ที่ดีที่ด สำหรับเราเราขอหัวเราะกับตัวเองให้สุดเสียงดีกว่า ในเมื่อเรารู้ว่าตอนนี้เราดูแลหัวใจเราได้ดีที่สุด งั้นเรารักตัวเองดีกว่า

ขอให้มีความสัมพันธ์ที่สุขสมหวังนะคะ
อย่าลืมทำให้คนข้างๆคุณยิ้มหรือหัวเราะให้มากที่สุด รอยยิ้มและเสียงหัวเราะพวกนั้นมีค่ากว่าของขวัญชิ้นไหนๆ

เราจะกลับมาขำมายิ้มให้ตัวเองในกระจก
เรายังมีตัวเรานี่นา.

มากกว่าตัวอักษรคือความรู้สึกที่บันทึกไว้ในใจ.
10.03.18
SHARE
Written in this book
createdbylune
Writer
lunelunelune
Alien
90's girl! Moon & Mars lovers.

Comments