คำสารภาพในหกปีให้หลัง

"จะวันใหม่แล้ว พี่จะไม่อวยพรวันเกิดผมหน่อยเหรอครับ"
"หืมม วันเกิดเราเหรอ โทษทีนะพี่ไม่ได้ดูเลย"
"ผมรู้อยู่แล้ว ถึงได้แชทมาทวงทุกๆปี"

เป็นการทวงคำอวยพรที่ทำให้ฉันรู้สึกผิดขึ้นมา
จริงอย่างที่เขาพูด ฉันไม่เคยจำวันเกิดเขาได้
ทั้งๆที่เขาแชทมาทวงคำอวยพรจากฉันตลอด6ปี

เด็กผู้ชายคนหนึ่ง ที่มีโอกาสรู้จักกันเมื่อ6ปีที่แล้ว
จากการเป็นสตาฟค่ายวิชาการ
เขาเป็นน้องในกลุ่มที่ฉันดูแล
จำได้ว่า ตอนนั้น ฉันต้องคอยดูเขาเป็นพิเศษ
เพราะเขาดูไม่ค่อยสนใจหรือให้ความร่วมมือในการทำกิจกรรม
ฉันจึงต้องเป็นฝ่ายเอนเตอร์เทนเขา
ให้เขาสนุกไปกับเพื่อนๆ

พอหลังจากจบค่าย เขาก็มัััักจะทักมาพูดคุยเสมอ
ผ่านไปห้าหกเดือน เขาจึึงเริ่มหายๆไป
ไม่ทักมาอย่างเคย
คงมีแต่ข้อความที่ทักมาทวงคำอวยพรวันเกิด
เช่นเดียวกันกับคืนนี้

"ทำไมถึงทวงคำอวยพรจากพี่ทุกปีเลยล่ะ"
ฉันถาม หลังจากส่งคำอวยพรยืดยาวไปแล้ว

"เพราะพี่เป็นคนสำคัญของผมไง"

ประโยคนี้ทำฉันนิ่งไปพักใหญ่
จนกระทั่ง เขาเป็นฝ่ายอธิบายขยายความนั้น

"วันนี้ ผมอายุ20ปีแล้วนะครับ"
"แล้วว?"
"6 ปีที่แล้ว ผมอายุ14 ส่วนพี่อายุ20. ตอนนั้นผมคงเด็กมาก สำหรับพี่ ผมก็เลยตั้งใจไว้ว่า
ถ้าวันนึง ผมอายุ 20 ผมจะบอกพี่


รัักครั้งแรกของผมคือพี่นะครับ
ตอนนั้น ผมไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่ามันคือความรัก
ผมรู้แค่ว่า ผมไม่อาจละสายตาไปจากพี่ได้
เวลาพี่ยิ้ม ผมยิ้ม
เวลาไม่เห็นพี่ ผมก็คอยมองหา
เวลาไม่ได้เจอกัน ผมคิดถึง


ฉันตกใจกับคำสารภาพนั้น ไม่คาดคิดว่าฉันในวัย20 จะมีเด็กชายวัย14มาแอบชอบ และกลายเป็นรักครั้งแรกของเขา

ฉันแอบอมยิ้มให้กับคำสารภาพที่แสนน่ารักนั่น


"พี่อาจแปลกใจ เพราะตอนอยู่ในค่าย
ผมทำตัวไม่น่ารักกับพี่เลย
ชอบหาเรื่องให้พี่ต้องมาคอยช่วยทำนั่นทำนี่ให้
ผมก็แค่ อยากให้พี่มองมาที่ผม ให้ความสนใจผมและ มีผมอยู่ในสายตา"

นี่รึเปล่า?ที่เขาว่ากันว่า ถ้าเด็กผู้ชายชอบใคร
จะคอยแกล้งคนๆนั้น
เพิ่งรู้ ว่ามันมีอย่างนั้นจริงๆ

บทสนทนาดำเนินต่อไปเรื่อยๆ
เขาเล่าให้ฉันฟัง ว่าในระหว่างอยู่ค่าย
เขาแอบทำอะไรให้ฉันบ้าง พร้อมกับส่งรูปที่เขาแอบถ่ายฉันในแทบจะทุกอิริยาบท

ภาพในวันวานค่อยๆย้อนกลับมาเป็นลำดับ.
-เขาไม่ได้ไม่ชอบกินไอติมแต่รู้ว่าฉันชอบจึงเอามาให้ฉันกินแทน
-เขาไม่ได้ติดเกมในโทรศัพท์แต่แค่แอบถ่ายรูปฉัน
-เขาไม่ชอบกินคะน้าแต่ยอมกินเผื่อจะได้ตักผักจากจานของฉัน
และอีกสารพัดเรื่องราว ที่เขาทำเพื่อเรียกร้องความสนใจจากฉัน

"รู้ตัวตอนไหน ว่าที่เรารู้สึกน่ะเรียกว่าตกหลุมรัก"
"ก็ตอนที่พี่ขึ้นสถานะกับแฟน ตอนนั้น ผมถึงได้รู้ตัว ว่าผมได้รู้จักกับมันแล้ว ความรักครั้งแรกและการอกหักครั้งแรก"

พอนึกดูแล้ว ช่วงที่เขาเริ่มหายไปก็คือตอนที่ฉันเปิดตัวว่าคบกับแฟน(เก่า)นั่นแหละ

มันน่าตลกที่ฉันไม่เคยรู้ตัวเลย
ว่าคนที่ฉันมองเขาเป็นน้องชายคนนึงมาตลอด
จะตกหลุมรักฉัน ที่อายุมากกว่าเขาตั้ง6ปี

การได้เป็นรักครั้งแรกของใครสักคนมันเป็นเรื่องที่น่ายินดี
ได้ทำให้ใครสัักคนรู้จักกับความรัก
แม้มันอาจไม่สมหวัง แต่มันกลับเป็นความทรงจำที่งดงามที่สุด

"ขอบคุณที่ให้เกียรติพี่เป็นรักครั้งแรกของเรา. สัญญาว่าปีหน้าจะไม่ลืมวันเกิดเรานะ น้องชาย"

"ผมคงเป็นได้แค่่่่นี้จริงๆสิิินะ ถ้าอย่างนัั้นพีี่ช่วยเป็นพี่่่่สาวทีี่น่ารักของผมแบบนีี้ตลอดไปนะครับ"

บทสนทนาจบลงแล้ว
แต่ฉันยังคงนั่งยิ้มกับจอโทรศัพท์ตรงหน้า
และภาพเด็กผู้ชายจอมป่วนในวันนั้นที่อยู่ๆก็ปรากฏชัดในความทรงจำอีกครั้ง










SHARE
Written in this book
Love Is

Comments

ChanTula
2 years ago
น่ารักจังเลยค่ะ อ่านแล้วอมยิ้มตามไปด้วยเลย 😊
Reply
Paloyy
2 years ago
ทำเอาเขิลไปเหมือนกันค่ะ. 😂😳