เสี้ยว
คุณโอบกอดผมพร้อมคำพูดให้กำลังใจ

จริงอยู่ที่ผมออกจะเขินๆหน่อย กับสภาพแวดล้อมที่มุมหนึ่งหลังเสาบน BTS แต่มันเป็นสิ่งที่ปลอบใจผมได้ดีที่สุดในเวลานี้

ผมที่ลาฝึกงานจากจันทบุรีชั่วคราว ได้เดินทางกลับมาที่กรุงเทพฯ เพื่อเข้ารับการรักษาตามนัดของแพทย์

ตัวผมที่เหนื่อยล้าทั้งกายและใจ เรื่องฝึกงาน และเพื่อนร่วมงาน ที่ผมไม่คิดว่าจะเจอคนที่แย่ได้ขนาดนี้อีกแล้ว ผมไม่รู้ว่าเขารู้ตัวไหม แต่ผมหวังว่าสักวันเขาจะรู้ตัว และเขาจะเป็นคนที่ดีกว่านี้ได้ ผมเชื่อเช่นนั้น ผมให้อภัย และผมไม่คิดเเค้นเขา หากเขารู้สักวันหนึ่งว่าเขากำลังทำสิ่งใด

คุณตัวใหญ่กว่าที่ผมคาดคิดไว้เยอะ

ผมเขย่งเท้าขึ้นเล็กน้อย
คุณย่อตัวลงอีกนิดหน่อย

แขนทั้งสองข้างของคุณโอบกอดผมอย่างอ่อนโยน และมั่นคงในเวลาเดียวกัน
จิตใจผมที่แตกหักค่อยๆประกอบกันเป็นชิ้นอีกครั้ง แม้เสี้ยวหนึ่งของผมก็ยังดี ส่วนเล็กๆของผมค่อยๆหลอมละลายกลับคืนมาสู่ตัวผมอีกครั้ง
ผมไม่รู้จะเอามือไปไว้ที่ไหน ผมที่ถูกโอบกอดจนขยับแขนไม่ได้ ได้แต่งอศอกจับไหล่ทั้งสองข้างของคุณแทน

กลิ่นน้ำหอมจางๆจากคุณชัดเจนขึ้น ทั้งในตอนนี้ และประทับเข้าในความทรงจำของผม

มันคงจะดีถ้าเวลานี้ถูกยืดยาวออกไป

ผมรับไออุ่นจากร่างกายคุณ ก่อนเราจะผละออกจากกัน

ผมเข้าใจว่าคุณคงรีบร้อน ผมเองก็รีบร้อน

อีก1เดือน ผมจะจบการฝึกงานและกลับเข้ากรุงเทพฯ

ผมเฝ้านับถอยหลังอย่างใจจดใจจ่อ

หวังว่าคงจะดี

P.ty
SHARE
Written in this book
Soft cake between us
Since October 2nd, 2017
Writer
Asharch
Marionette
🌱 1996, I'm just a little ash in this dirty world

Comments