ตะเข็บสีฟ้าที่ไม่จำเป็น.
กองไหมพรมอ้วนๆ สองม้วนยังอยู่ที่เดิม

ฉันบอกลาภาพตุ๊กตาหมีในฝันไปนานมากแล้ว


เมื่อไร้จุดมุ่งหมาย ไหมพรมก็ไม่อาจกลายเป็นรอยยิ้มได้อีก


ถักขึ้นมาแล้วยังไง ใครจะดีใจเมื่อได้รับมัน

ใยสังเคราะห์ในห่อพลาสติกข้างๆ กัน เริ่มฟีบแบนลงตามกาลเวลา


น่าแปลก, ที่ก้อนความรักสีฟ้า แปรเปลี่ยนเป็นความไร้ค่า ได้ในเวลาอันรวดเร็ว



คิดไม่ออกเลยว่า จะใช้ความอดทนที่มีไปกับอะไร เพื่อให้ได้ผลงานชิ้นใหม่ขึ้นมา


หรือจะทิ้งเจ้าตัวปัญหา รอวันเวลาช่วยทำให้หลุดรุ่ยไปจากความทรงจำ-

แต่แค่ไหน ที่เรียกว่า ‘นานพอ’

.
นานพอที่จะกระตุกปลายไหม แล้วไม่เจ็บที่หัวใจหรือเปล่า

นานพอที่จะลืมทุกเรื่องราว แล้วบอกตัวเองได้มั้ยว่า ‘โอเค’

อะไรที่ไม่จำเป็นก็ตัดทิ้งไปเชื่อว่า ประโยคนี้อาจไม่ใช่สัจนิรันดร์


ฉันเคยใช้กรรไกร ตัดตะเข็บส่วนเกินออกจากเดรสตัวใหม่

ผลลัพธ์น่าใจหาย ยิ่งตัด ยิ่งรุ่ยออกจนต้องเย็บซ่อมซะวุ่นวาย


แม้เพียงปลายก้อยของเส้นด้าย ก็ยังทำให้ทุกอย่างไม่เหมือนเดิม



แล้วฉันจะเอาความกล้าที่ไหน ตัดเส้นด้ายระหว่างเราล่ะ

.
เราค่อยๆ ห่างกันในทางปฏิบัติก็จริง
แต่ลึกลงไปข้างใน ความรู้สึกไม่เคยยอมรับได้ ว่าทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว


เมื่อตัดทิ้งไม่ได้
ก็ขมวดปมซะใหม่ ให้แน่ใจว่าจะไม่หลุดอีก

หมายถึง, กับเดรสน่ะ ฉันทำแบบนั้น


แต่กับความสัมพันธ์-
ยิ่งผูกยิ่งรั้ง ก็ยิ่งเจ็บปวด

ตัดไม่ได้ มัดก็ไม่ได้

ได้แต่ปล่อยมันไว้
ให้กลายเป็นตะเข็บไร้ความจำเป็น


รบกวนสายตาทุกวัน ทั้งยังต้องคอยระวังไม่ให้มีอะไรไปเกี่ยวอีก-

ซึ่งอย่างหลังนี่เกิดขึ้นบ่อยเลย, ช่วงนี้


เกิดขึ้นกับเพลงเดิมที่บังเอิญเปิดในคาเฟ่บ่ายนั้น

หรือจะเป็นช่วงจังหวะหนึ่งของวัน ที่อยู่ดีๆ ก็คิดถึงขึ้นมา

.
ไหมพรมสีฟ้าตรงนั้น ก็เป็นสาเหตุหนึ่งของน้ำตา

ตุ๊กตาหมีที่ยังไม่มีโอกาสได้ลืมตา ก็เป็นสาเหตุต่อมาที่ฉันเลือกถอยออกมา, อีกครั้ง


.
ก็ใครล่ะ ชอบสีฟ้าที่สุด
ใครกันนะ ที่บอกว่าเราจะยังอยู่ใต้ฟ้าเดียวกันเสมอ

แล้วมันยังไง
สุดท้าย ฉันทำอะไรได้บ้างมั้ย
ภายใต้ความเศร้าขนาดใหญ่, สีฟ้านี้.
SHARE

Comments

mangdang
2 years ago
หน่วงจังTT
Reply
LaFloraRa
2 years ago
หน่วงประชดเทศกาลค่ะ :)
PhisitSiri
2 years ago
ชอบมาก ^^ ขอติดตามนะ ;)
Reply
LaFloraRa
2 years ago
ดีใจจังเลยย ขอบคุณนะคะ :)