ลองดูก่อน
     ชีวิตคนเราไม่แน่นอน ไม่สามารถคาดเดาได้ เราไม่ใช่คนกำหนดชะตาชีวิตของเรา แต่มีบางอย่างที่ได้กำหนดชีวิตเราไว้แล้ว เราไม่รู้เลยว่าวันข้างหน้าเราจะไปยืนอยู่ส่วนไหนของโลกใบนี้...

  ... ก่อนหน้านี้ฉันเคยบอกกับทุกคนที่เคยพูดคุยกันว่าชีวิตนี้จะไม่มีทางไปใช้ชีวิตอยู่กรุงเทพฯแน่นอน!!  ฉันพูดไปแบบนั้นยืนยันเสียงเเข็ง เพราะอะไรหน่ะหรอ? เพราะฉันคิดว่าฉันคงอยู่ในเมืองที่รถติด คนเยอะ แออัด การใช้ชีิวิตแบบเร่งรีบ ฉันคิดว่าฉันช้า ไม่ทันคน จึงพูดไปแบบนั้น  
( พูดได้เลยว่ากลัวการใช้ชีวิตในเมืองกรุงมาก)  

      หลังจากที่ฉันเรียนจบชีวิตของฉันก็เปลี่ยน ฉันกลายเป็นคนที่กลืนนำ้ลายตัวเอง เพราะตอนนี้ฉันได้มายืนอยู่ในที่ๆ ไม่เคยคิดว่าจะได้มา กรุงเทพฯ เมืองที่ฉันกลัวมากที่สุด 
     ด้วยเหตุผลอะไรต่างๆ ด้วยจังหวะของชีวิตหรืออะไรก็แล้วแต่ ในวันนี้ฉันได้มายืนอยู่ที่นี่แล้วสิ่งที่ฉันทำคือบอกกับตัวเองว่า   ' เอาว่ะ ลองดูซักตั้ง ลองเผชิญกับความกลัวในใจ ลองดู' 


   จากวันนั้นจนมาถึงวันนี้ 6 เดือน ในการใช้ชีวิตในเมืองกรุง ของเด็กบ้านนอกคนนี้ มันทำให้ฉันเองได้เรียนรู้ในการใช้ชีวิต ได้เห็นสิ่งใหม่... 

การก้าวข้ามความกลัว ทำให้เราได้เห็นโลกใบใหม่                            . 

                            . 


   ขอบคุณกรุงเทพที่ทำให้ความคิดฉันเปลี่ยนไปไม่ใช่ว่าฉันหลงแสงสีของที่นี่ แต่เป็นเพราะว่า.. ฉันได้เข้าใจว่าสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้คือเสน่ห์ของเมืองนี้ เราไม่สามารถเปลี่ยนเมืองทั้งเมืองได้ แต่เราปรับตัวได้ ฉันเชื่อแบบนั้น 
 
   สุดท้ายแล้วชีวิตของเราก็ต้องดำเนินต่อไป จะเปลี่ยนแปลงไปแบบไหน หรือว่าเราต้องเผชิญกับอะไร ฉันจะไม่กลัวแล้ว ฉันจะลองดู
    เพราะการที่เราตั้งกำแพงขึ้นมา บอกกับตัวเองว่า ฉันกลัว ฉันทำไม่ได้ เท่ากับเราปิดโอกาสของตัวเราเอง 


ถ้าวันนั้นฉันไม่ตัดสินใจเดินทางมาที่นี่ ฉันคงไม่ได้เจอกับพี่ที่ทำงานที่น่ารัก และใจดี ไม่ได้เจอเพื่อนที่ดี  แล้วคุณล่ะ ก้าวข้ามความกลัวของคุณหรือยัง? /
ลองทำก่อน ดีไม่ดียังไง ขอให้ลองก่อน
SHARE
Writer
FebruaryJ
Write
เราเขียนไปเรื่อยตามความรู้สึก 👩

Comments