“ป๋า”
ถ้าโคนันคือผู้ใหญ่ในร่างเด็ก ลุงคนนี้ก็คงจะเป็นเด็กในร่างผู้ใหญ่
ฉันรู้จักลุงคนหนึ่ง เป็นผู้ชายตัวเล็กๆ ผอมๆ ผมแซมด้วยสีดอกเลา หน้าตาถูกแต่งแต้มด้วยรอยตีนกาประปราย มีลูกชายเรียนอยู่ราวประถมหนึ่งคน ความจริงเขาอายุต่างจากฉันแค่ไม่เท่าไหร่ แต่ด้วยลักษณะภายนอกที่เห็นนั้น ฉันว่า ฉันเรียกเขาว่าลุงได้ ไม่ผิดหรอก


ฉันรู้จักเขาครั้งแรกตอนที่ฉันเข้ามาทำงานที่นี่ เขาเป็นพนักงานคนหนึ่ง ใครๆ ต่างก็เรียกเขาว่า “ป๋า” ตอนนั้นฉันยังแอบคิดในใจ ลุงคนนี้ต้องกระเป๋าหนัก ไม่ก็ชอบเปย์สาวแน่ๆ

ฉันยังจำวันแรกที่เจอเขาได้ ฉันยกมือไหว้เขา ทักทายกันตามปกติ เขาแนะนำฉันในฐานะพนักงานใหม่เกี่ยวกับเรื่องต่างๆที่เขาทราบ ฉันยังประทับใจว่าลุงคนนี้ดีจังเลย แนะนำ ให้คำปรึกษาน้องได้ดี ฉันเชื่อและทำตามที่เขาแนะนำแทบทุกอย่าง โบราณว่าไว้ เดินตามผู้ใหญ่ หมาไม่กัด

แต่มีสิ่งเดียวที่ฉันคาใจเกี่ยวกับเขา นั่นคือสโลแกนประจำตัวของป๋าที่ใครๆก็บอกว่า

งานไม่ทำ ทำแต่เรื่อง
1 ปีผ่านไป

“น้องๆ แก้อันนี้ให้พี่หน่อย”

“น้องๆ พี่ลืมใส่อันนั้นอ่ะ”

“ป๋า เรื่องที่หนูฝากอ่ะ” “พี่ลืม แหะๆ”

“อันนี้ใครทำพัง!!!” 
ทุกเสียงตอบพร้อมกันว่า “ป๋า!!!”

วันดีคืนดีก็ ...
“น้องๆวันนี้เราไปกินร้านอาหารกัน”
“ได้ๆป๋า”
“แต่น้องเลี้ยงพี่ด้วยนะ”
“เดี๋ยว!!!”

นี่ยังไม่นับเรื่องที่ชอบอำคนอื่นอีกนะ อำจนน้องอีกคนบอกว่า “หลอกเก่งกว่าผี ก็ป๋านี่แหละ”

อะไรที่ป๋าบอกนี่ต้องหารร้อยก่อน หารเสร็จแล้วยังต้องถามคนอื่นซ้ำอีกทีเพื่อความแน่ใจ

อืม ... สโลแกนเขาไม่ได้ได้มาเพราะโชคช่วยจริงๆ

นี่คือลุงที่ฉันชื่นชมในวันนั้นจริงๆใช่มั้ย ทำไมนับวันยิ่งเหมือนเด็กลงไปทุกที ไม่ใช่หน้าตานะ นิสัยเขานี่แหละ ฉายา “ป๋า” นี่ได้มาเพราะความแก่ล้วนๆ ไม่ได้มีฐานะหรือเงินทองมาเกี่ยวข้องเลยแม้แต่น้อย ฉันยังเคยแอบคิดว่า เอ๊ะ หรือนี่จะเป็นลูกชายแกในร่างของแกกันนะ


แต่จะมีคนแก่ซักกี่คนกันล่ะ ที่ทนทำงานกับเด็กๆได้ ทนโดนเด็กๆแกล้ง โดนเด็กๆด่าได้ทุกวัน บางครั้งโดนด่าไปเขายังยิ้มไปด้วยเลย ฉันแทบไม่เคยเห็นป๋าอยู่นิ่ง ทำนู่นทำนี่ของเขาไปเรื่อย ได้เรื่องบ้าง ไม่ได้เรื่องบ้าง สร้างเรื่องให้คนอื่นตามแก้บ้าง แต่ป๋าก็ไม่เคยหยุดทำงานเลยนะ ป๋าไม่ถนัดงานเอกสาร แต่งานบ้านงานเรือน กวาดขยะ ถูพื้นนี่ไม่มีใครสู้ป๋าได้เลย บางครั้งทำงานเหนื่อยๆก็มาบ่นใส่ป๋า ไม่ก็นั่งฟังป๋าอำคนนู้นคนนี้ไปเรื่อย ก็คลายเครียดได้ดี

นี่แหละ เสน่ห์ของป๋า
ถ้าลุงคนนี้จะเป็นเด็กในร่างผู้ใหญ่จริงๆ ก็เป็นเด็กที่น่ารักน่าเอ็นดูคนหนึ่งเลยแหละ
ป.ล. รู้มั้ย ตอนที่ฉันเขียนเรื่องนี้ ฉันแทบหุบยิ้มไม่ได้เลยแม้แต่นาทีเดียว :)





SHARE
Writer
ChanTula
Memory Keeper
จันทร์ตุลา | ผู้หญิงคนหนึ่งที่เกิดวันจันทร์ในเดือนตุลา ชอบอ่าน อยากลองเขียนดูบ้าง หวังว่าจะชอบกันนะคะ :)

Comments