ความอิสสาที่ยาวไกลว่าการเดินทางของปีแสง
      วันนี้รู้สึกนึกถึงอดีตที่ผ่านมาทบทวนว่าตัวเองเป็นอะไร...หลายๆอย่างค้นพบว่าความสุขหายไปยิ่งโตรู้สึกว่่ายิ่งทุกข์ ตอนเป็นเด็กตัวเล็กไร้ความปรารถนา ต่อมาก็เอาชีวิตตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่นแล้วก็อิสสาเขา ตอนเป็นเด็กพอใจกับการเล่นดินเล่นทรายอยู่ เดินออกไปยินดีชื่มชมกับลมฟ้า อากาศ ดวงดาว แล้วก็จบไป เติบโตมา ไม่ยินดีกับพวกนั้นเลยทั้งหมด ยินดีวัดค่ากันที่เงิน การศึกษา ฐานะ ผิวพรรณ การแต่งตัว รถยนต์ โทรศัพท์ คอนโด อื่นๆ ที่คนเขาเอามาอวดกัน ให้คนที่มีน้อยกว่ารู้สึกต่ำต้อยอยู่ในใจ 
      ย้อนไปสมัยเด็กไม่เห็นต้องการอะไร เติบโตมาทำไม ทำร้ายตัวเอง ยอมให้คนอื่นทำร้าย จนกลายไปใครก็ไม่รู้ที่ลืมความสุขไป เป็นใครที่สักคนที่รังเกียจตัวเอง เป็นใครสักคนที่ไม่รู้จักว่าตัวเองเป็นใคร ยาวนานไม่รู้จบ 
      การที่เห็นคนอื่นได้ดีกว่าแล้วทนไม่ได้ ไม่ว่าการเดินทางของปีแสงจะยาวนานเพียงใด แต่ความอิสสาในใจของคนนั้นเดินทางยาวนานกว่า....

"อิจฉา = การสร้างภาพให้ตัวเองเป็นคนดี"
"อิสสา = ไม่อยากเห็นคนอื่นได้ดี"
SHARE

Comments