ถ้ารู้สึกว่า โลกกำลังตบตีคุณอยู่
บ่อยครั้งที่รู้สึกว่า

‘เราโดนโลกใบนี้ตบตี’

เรามักจะพยุงร่างตัวเองออกไปร้านหนังสือ บ้างก็มีเป้าหมาย บ้างก็ไม่มี

เดินวนเวียนให้หนังสือแต่ละเล่มได้ทักทาย บ้างเพื่อให้เราได้เอื้อมมือไปสัมผัส และทำความรู้จักกันในเบื้องต้น

เราเชื่อว่า.. การได้เจอหนังสือสักเล่ม ครึ่งนึงเป็นเพราะตัวเราเอง อีกครึ่งเป็นเพราะโชคชะตา

และหนังสือที่เราได้พบเจอวันนี้ มีชื่อว่า ‘วิชาสุดท้ายที่มหาวิทยาลัยไม่ได้สอน’

ตัวมันขนาดเท่าๆ ฝ่ามือ ความหนาประมาณนิ้วครึ่ง ซึ่งห่อด้วยกระดาษปกสีขาวที่ขาดรุ่ย มีอักษรสีแดง-ดำเล็กๆ วางเรียงอยู่ เนื้อตัวซอมซ่อ ดูไม่เหมือนหนังสือใหม่อย่างเล่มอื่นๆ ที่วางอยู่ข้างกัน

เราเอื้อมหยิบมันขึ้นมาเพื่อทำความรู้จัก รีดหน้ากระดาษดังเกรียวมาเกือบๆ กลางเล่ม
ราวกับมันรู้ว่า ‘วันนี้เราโดนโลกตบตีมา’..

ประโยคแรกมันบอกกับเราว่า ..

“It’s hard days that will determine WHO YOU ARE.”

แค่ประโยคเดียว ทำให้เราถึงกับยืนตัวแข็ง เพราะใครบางคนข้างใน พยายามจะเถียงออกไปว่า ..

“How long is enough?”

ถึงแม้ตัวยังคงแข็งทื่อ แต่อย่างน้อยก็พอได้รู้ว่า .. ใครบางคนข้างในนั้น พอจะสื่อสารภาษาอังกฤษได้ ฮ่าๆ

และต้องหัวเราะทั้งน้ำตาอีกครั้ง เมื่อสังเกตุเห็น ตัว S ที่แอบมายืนแนบอยู่กับคำว่า ‘Day’ เพื่อที่จะมาบอกว่า Hard day ไม่ได้มีวันเดียวนะเฟ้ยยยยย

ขอติด hashtag #ร้องไห้หนักมาก ฮ่าๆ

ทำความรู้จักกันได้ครู่หนึ่ง พอให้อารมณ์ขุ่นมัวได้ใสขึ้นมาอย่างเชื่องช้า

จับมันพลิกเช็คความเรียบร้อย และแอบดูบั้นท้ายอีกเล็กน้อย ก่อนจะวางมันลงที่เดิม แล้วเดินจากมา พร้อมส่งโทรจิตกระซิบว่า.. “ไว้วันหลังนะ ช่วงนี้สิ้นเดือน” ฮ่าๆ


SHARE
Writer
Proud_dcc
reader
ฉันโง่ ฉันเขลา

Comments

Bear_in_mind
11 months ago
ติดตามอยู่นะคะ รออ่านเรื่องถัดไปค่ะ
Reply