อนาคต ยังไง?

แด่ชีวิตที่เหลืออยู่และทุกคนที่รู้สึกแบบเดียวกัน


เมื่อชีวิตได้เดินมาถึงช่วงที่ว่าอนาคตเราจะเอายังไง บอกตามตรงเลยว่าตอนนี้คิดไม่ตกสักที
เราเป็นเด็กปีสาม เอกบัญชี ที่กำลังจะจบสามปีครึ่ง (นั่นก็คือเราจะจบเดือนธันวาปีนี้นี่แหละ) สิ่งที่เราทำอยู่ตอนนี้ก็คือใช้ชีวิตแบบคนทั่วไป ที่อาจจะสโลว์กว่าคนอื่นสักเล็กน้อย ก็เพราะว่าคำว่าสามปีครึ่งนี่แหละ ทำให้เราเป็นแบบนี้

ตั้งแต่คิดว่าตัวเองอยากจะจบสามปีครึ่งเพราะไม่อยากทนทุกข์ทรมานอ่านหนังสือสอบไปอีก 1 เทอมเลยคิดว่าถ้าลดได้ก็น่าจะลดมันไป เราเลยวางแผนตัววิชาที่จะเรียนมาตอนเริ่มปีสองได้นิดๆ เราวางจนกระทั้งตอนปี 4 เทอม 1 เราจะเหลือตัวเรียนเพียงแค่ 3 ตัวเท่านั้น
เราไม่ใช่เด็กเรียนดีอะไรหรอก เกรดรวมยังไม่ถึง 3.1 แล้วอย่าให้ต้องพูดถึงเกรดรวมของพวกวิชาคณะที่บังคับเลย ไม่ถึง 3 ด้วยซ้ำ จริงๆแล้วเราเป็นคนไม่ชอบเรียนหนังสือ คือบอกกับตัวเองแบบนี้มาตั้งหลายปีแล้ว จนมันฝังใจว่าไม่ชอบจริงๆ แต่จริงๆแล้วเราคิดว่าเราไม่ชอบสิ่งที่เรากำลังเจออยู่ตอนนี้ต่างหาก...

เรามาเรียนบัญชีแบบที่บังเอิญว่าติดรับตรง แม่เราก็บอกให้เราเรียนที่นี่ เราเองก็ไม่อยากรอแอดเพราะไม่มั่นใจว่าคะแนนตัวเองจะผ่านเข้าคณะที่อยากได้ เราก็ได้ เอาวะ อะไรก็ได้ขอแค่มีที่เรียน
จริงๆแล้ว ความอะไรก็ได้ของตัวเองก็น่ากลัวเหมือนกันแฮะพอมาเรียนมันก็ไม่ได้ถึงกับแย่มากซะทีเดียว เราก็แค่ผ่านๆมันไปแบบคาบเส้นตลอด เขาให้เอาไม่ต่ำกว่า C เราก็ C ไม่คิดอะไรมาก ตัววิชาคณะเราก็ไม่ได้สนใจอะไรมากมาย ส่วนตัววิชาเอก เราถือว่าเราชอบมากกว่าตัววิชาเอกอื่นในคณะนะ เพราะเราไม่ชอบพวกวิชาบริหารอะไรเลยจริงๆ การบัญชีมันก็แค่ทำตามมาตรฐาน มันเป็นหลักการ แต่ถ้าพวกตรวจสอบบัญชีหรือที่เขาเรียกกันว่า ออดิท นี่คงใช้ Judgement เยอะหน่อย แต่ยังไงก็ดีกว่าพวกไฟแน้น อสัง การตลาด หัวเราไปทางนั้นไม่ได้จริงๆ

แต่เราก็ไม่ได้มี Passion กับบัญชีนี่นา แต่เฮ้ย ชีวิตนี้ถ้าไม่มีแพชชั่นคือเราไม่สามารถทำอะไรกับมันได้เลยนะ เราหมดแรงที่จะไปต่อ แล้วยิ่งคำว่าสามปีครึ่งของเรามันเหมือนรั้งเราไว้ทำให้เรารู้สึกว่าตอนนี้เรากระตือรือร้นน้อยกว่าที่ควรจะเป็นไปแบบมากๆ ทั้งๆที่เป็นปีสูงแล้ว วิชาต่างๆมันช่างน่ากลัว มันไม่ได้ง่ายเลย แต่เราก็ไม่ได้ทำอะไรกับมันสักอย่าง 

อ๋อ เพื่อนไปอ่านหนังสือหรอ เราเปิดซีรีส์ดู ก็สอบมิดเทอมมันอีกตั้งเดือนนึง
อ๋อ อ่านหนังสือกันอีกแล้วหรอ ขอดูหนัง พักก่อน อาทิตย์นี้เหนื่อยมาก มิดเทอมยังอีกตั้งสองวีค
เชี่ย ชิบหายแล้ว สองวีค! (ตกใจนะ แต่ก็ไม่ได้เริ่มอ่านหนังสือหรอก)

จนได้มาคุยกับเพื่อนๆเรื่องหลังเรียนจบจะทำอะไร
เออว่ะ จะทำอะไรวะ
เราก็แค่ตอบๆไปว่า ถ้าที่ฝึกงานเขา Offer งานให้เรา ก็คงจะทำแหละมั้ง แต่ถ้าไม่ Offer เราก็คิดว่าเราจะไม่ขวนขวายไปทำเหมือนกัน... แต่ถ้าเราไม่ทำอันนี้ เราจะไปทำอะไรวะ...
เราไม่ชอบออดิทอะ รู้เลยว่าไม่ชอบตั้งแต่ตอนที่ได้เรียน เราชอบทำบัญชีมากกว่า (ถ้าเทียบกันตามที่เรียนมา) แต่ปัญหามันก็เริ่มตามมาหลังจากที่เราคิดได้ว่าเราอยากไป Work And Travel ซึ่งถ้าเราจบ 3.5 ปี เราก็จะว่างอยู่เกือบ 5 เดือนก่อนที่จะไป แล้วบริษัทที่ไหนเขาจะรับเราเข้าทำงานแค่ 4-5 เดือนแล้วให้เราลาไปอีก 3-4 เดือนวะ หรือว่าเราจะกลับบ้านดี ไปสอบราชการตามที่แม่เคยพูดไว้ ไม่ต้องอยู่มันแล้วที่กรุงเทพ หรืือช่างแม่งมันไปก่อน ไปเวิร์คกลับมาค่อยคิด งี้หรอ หรือไม่ต้องไปเวิร์คเลยดีวะ แต่ใจก็อยากไปมากๆอะ คิดไม่ออกแล้วจริงๆ
เฮ้ย... อนาคตเรามันจะเป็นยังไงวะ มันจะอะไรก็ได้แล้วไม่ได้นะเว้ยแม้กระทั่งตอนนี้ ตอนที่เขียนอยู่ เรายังคิดไม่ออกเลยว่าเราจะเอายังไงกับชีวิตเราดี
ไม่รู้ว่ามัวแต่โทษอย่างอื่นจนลืมไปว่าก็ต้องโทษตัวเองเหมือนกันรึเปล่าที่ทำให้เราเป็นแบบนี้
อะไรก็ได้มาทั้งชีวิต เพิ่งเริ่มมาคิดได้ตอนจะทำงาน เพราะมันอะไรก็ได้ไม่ได้อีกแล้ว ฝืนมานานแล้ว
แต่จะยังไงล่ะ ก็ต้องคอยดูกันต่อไป
SHARE
Writer
peuvedoble
daydreamer
เรื่องราวในชีวิตประจำวัน ที่อยากให้มีคุณเข้ามาอยู่ด้วย

Comments