ชาติชาย
ผมมีน้าชายคนโตเป็นเซียนมวย มีหนังสือวิจารณ์หมัดมวยเต็มบ้าน ตอนผมเริ่มชอบอ่านหนังสือ หนังสือไหนใกล้มือจะหยิบจับมาอ่านไปหมด ถ้าไม่นับฟ้าเมืองไทย หนังสือที่หยิบมาอ่านบ่อย ดูรูปบ่อยพอๆกัน ก็เป็นหนังสือมวย เรื่องราวในวงการหมัดมวยในสมัย สี่สิบกว่าปีก่อน จึงถูกผมซึมซับมาแต่ครั้งโน้น

วงการหมัดมวย เป็นมากกว่ากีฬา มีหลายเแง่มุมที่คนภายนอกไม่มีทางรู้ได้เลย มันมีเล่ห์กลสกปรก มีการช่วงชิงผลประโยชน์ และการพนันขันต่อที่ซับซ้อน ตัวนักมวยเองก็เปรียบเป็นหมาไล่เนื้อบนสังเวียนชีวิตอย่างแท้จริง

ผมติดตามมวยสากลอาชีพมากกว่ามวยไทยเ พราะสมัยนั้น การเป็นแชมเปี้ยนโลกมันยากเย็นเข็ญใจ เป็นความภาคภูมิใจของคนทั้งชาติ นับแต่โผนกิ่งเพชร เป็นแชมป์โลก สถาบันเดอะริงก์ เมืองไทยก็อุดมไปด้วยนักมวยสากลรุ่นเล็ก มีแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทต่อมาอีกหลายคน และหลายคนก็ครองตำแหน่งในเวลาเดียวกันแต่ต่างสถาบันก็มี และแต่ละคนก็มีเรื่องราวมากมายมายให้เด็กอย่างผมได้ค้นหา

ชาติชาย เชี่ยวน้อย, เวนิส บขส. เบิกฤกษ์ ชาติวันชัย เหล่านี้เป็นอดีตแชมป์รุ่น 112 ปอนด์ รุ่นเดียวกัน มีสองรายเคยต่อยชิงแชมป์โลกระหว่างนักชกชาวไทยด้วยกันมาแล้วเป็นหนแรกในประวัติศาสตร์ ต่อมามีนักมวยเป็นแชมป์รุ่นใหญ่ ไลท์เวทเตอร์เวท อย่างแสบ แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ นักมวยรุ่นเล็กสุดในสมัยนั้นก่อนจะมีรุ่นพินเวท หรือ สตอว์เวท อย่าง เนตรน้อย ศ.วรสิงห์

วงการมาถึงยุคเฟื่องฟูสุดขีดมีแชมป์พร้อมหน้าตากันอย่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน นักมวยจากค่ายคุณสมภพ ศรีสมวงศ์ อย่าง พเยาว์/สด / สามารถ/นภา /สมาน ส.จาตุรงค์ นักมวยค่ายแชแม้ ในยุคเดียวกัน อย่างแฝด เขาค้อ-เขาทราย แกแล๊กซี่ นักมวยระดับหอเกียรติยศของสมาคมมวย,โลก คู่แฝดอีกคู่อย่าง ชนะ – สงคราม ป.เปาอินท์ และค่ายอื่นๆ อาทิ เมืองชัย กิตติเกษม แสน ส.เพลินจิต

ในบรรดาแชมเปี้ยนโลกชาวไทยเกือบทั้งหมด ล้วนมีพื้นฐานมาจากการชกมวยไทย ยกเว้น สมาน ที่ผมจำได้ว่าไม่เคยได้ต่อยมวยไทยมาก่อนเลย นักมวยไทยจึงมีกระดูกแข็งกว่าถ้าเทียบกับสถิติการชกกับคู่ต่อสู้ในการต่อยสากล อดทนกว่า ถึกกว่า ใช้พละกำลังมากกว่า ในการเอาชนะ แต่สุดท้ายอายุการชกมวยสั้นกว่านักมวยสากลชาติอื่นๆ ถ้าเทียบกับการดูแลรักษาตัวเท่าๆกัน

ปั้นปลายหลายๆคน ของอดีตแชมป์โลก มักเจ็บป่วย มีอาการเรื้อรังโดยเฉพาะอาการเกี่ยวกับดวงตา ประสาทหรือสมอง ซึ่งมีผลมาจากการกระทบกระเทือนจากการชกมวย ใช้ร่างกายอย่างหนักตั้งแต่เป็นเด็กเล็ก ตัวอย่างชัดๆ อย่าง แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ที่เดินทางไปยังที่สงบของชีวิตก่อนหน้าหลายปีมาแล้ว ชาติชาย เชี่ยวน้อยที่เพิ่งจากโลกนี้ไปในวัยชรา เมื่อสองวันที่ผ่านมา ก็เป็นโรคพากินสัน ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ในหลายปีสุดท้ายของชีวิต

วันนี้นักมวยไทยก็ยังเป็นหมาไล่เนื้ออย่างแท้จริง หากใช้ร่างกายมาเกินกำลัง ขอให้คุณอาไปสู่ภพภูมิที่ดี ด้วยอาลัย ฮีโร่ในวัยเยาว์ของผม “ชาติชาย เชี่ยวน้อย”
SHARE
Written in this book
บทความร้อยแปดพันเก้า
โลกใบเดียวกัน ผ่านสายตามนุษย์ขี้สงสัยคู่หนึ่ง ไม่ใช่ How To เพราะคนเขียนเองก็แทบไม่รู้อะไรเลย
Writer
rangrotfly
writer
ถ้าชีวิตคือการเดินทางที่ล้วนพบเจอทางแยกมากมาย เรียนรู้ไม่มีจบสิ้น มุ่งหมายเพื่อส่งมอบความสำเร็จ และสิ่งดีงามอันเป็นอาภรณ์แก่ตนและสรรพสิ่งรอบกายแล้วไซร้ ทางลัดที่ท่องไปในที่ไม่เคยไป ที่ไม่เคยรู้ ที่ไม่เคยเห็น ผ่านข้อความและภาพสื่อความหมายหลายหลาก หนังสือจึงเป็นกัลยาณมิตร ที่ล้ำค่าหาใดเปรียบได้ แม้ในระหว่างบรรทัดที่ว่างเปล่าตัวอักษรให้รำลึกถึง และถ้าการรู้หนังสือเป็นการเปิดประตูสักบานเพื่อไปสู่ความปรารถนาสูงสุดของมนุษย์ได้ การอ่านก็เป็นสะพานให้มนุษย์ก้าวข้ามหุบเขาของความมืดบอด นอกจากการสื่อสารไปมาที่โป้ปด ความรู้ ความเข้าใจ ไตร่ตรอง รวมถึงการเชื่อมโยงสัมพันธ์ จึงเป็นความสุขและสว่างพิสุทธิ์ตรงหน้า ที่ส่องผ่าน รอด ลาดหลุม มุมอับ อันซับซ้อนของความเขลา ให้กระจ่างด้วยเหตุผลและความสุขในสุดท้าย

Comments