มาสมัครเป็นยมทูตครับ


1 . 

ตอนมีชีวิตแม่งก็ยากนะ

เอาเข้าจริงๆ ขาผมยังคงสั่นอยู่ มันไม่ใช่แค่ได้งานหรือไม่ได้งาน แต่มันรวมไปถึงดวงวิญญาณของผม จะสูญหายไปหรือจะดำรงอยู่
ไม่มีใครเคยเห็นยมทูตมาก่อน และไม่เคยมีใครมองเห็นดวงวิญญาณที่แตกสลายจริงๆ ผมนั่งเก้าอี้สีแดง หน้าห้องสัมภาษณ์ และดวงวิญญาณประมาณ 30 คนเรียงแถวเป็นระเบียบ ผนังสีขาวเนียน มีนาฬิกาหนึ่งเรือน เดินเสียงติ๊กต๊อกทำให้ใจหลายคนดังติ๊กๆตาม บางคนกุมหน้าเครียด บางคนซ้อมพูดวนซ้ำ บางคนสวดภาวนา ที่ไม่รู้ภาวนาให้ใครช่วย
" คุณกรกิจ เชิญค่ะ " HR ตัวสีแดงทั้งตัว เพศหญิง หน้าอกเล็ก ผมยาวดำสลวย ที่สะดุดตากว่าคือมีไฟลุกอยู่บนหัว ไอร้อนที่ผมสัมผัสได้ เธอ เรียกด้วยน้ำเสียงเป็นมิตรผิดกับรูปลักษณ์
ดวงวิญญาณตนอื่นมองมาทางผม รับรู้ได้ถึงความเป็นห่วง สร้างความกดดัน บางดวงอาจจะสาปแช่งไม่ให้ผมได้งาน แต่ผมไม่ใส่ใจหรอกนะ ผมถอดหายใจเฮือกใหญ่ ยืดอก ก้าวเข้าสู่ห้องสัมภาษณ์ โต๊ะตรงหน้ามีขนาดมหึมา เคลือบด้วยทองคำ
แต่สิ่งที่นั่งโต๊ะนั้น มหึมากว่า

" ชื่ออะไร "
" เออ กรกิจครับ "
" เป็นอะไรตาย "
" รถชน "
" เบสิกมาก ไม่บันเทิงเลย "
" ผมตายเลยนะ "
" ทุกคนที่นี่ก็เคยตายมาหมดทั้งนั้น เอ้า บอกเหตุผลที่อยากเป็นยมทูตซิ "
" ผม ยัง อยากอยู่บนโลก"
" ตรงดี เคยทำอะไรมา "
" เขียนหนังสือ แสดง "
" เป็นดารา "
" เรียกว่านักแสดงดีกว่า "
" อื่ม การใช้ชีวิตนาย ก็ไม่ได้ทำชั่วมากมาย ถ้าให้ตามเก็บดวงวิญญาณก็ไม่น่าจะยากเย็น แต่รู้มั้ย ว่าช่วงฝึกงาน บางดวงถึงกับอยากตายอีกครั้งเลยนะ "
" ผมทำได้ "
" ลองตอบคำถามนี้ซิ ระหว่างจะยอมอยู่เพื่อทำร้ายคนอื่่น หรือยอมอยู่เพื่่อโดนทำร้าย "
ผมคิดก่อนตอบ
" ผมตอบไม่ได้ "
" จริง ถ้าหากเลือกมนุษย์ จะไม่ตอบหรอก ว่าชีวิตหนึ่งจะอยู่เพื่อทำร้าย หรือเพื่อโดนทำร้าย คุณเลขา เอางานแรกให้เขาลอง "
" ยินดีด้วยนะคะ "
ผมเงียบไปสักครู่นึง
" ผมได้งานแล้วเหรอ "

2.

ผมได้งานแล้ว จากเหตุผลอะไร ผมไม่รู้
รู้แต่แค่ในนั้นบรรยากาศน่าขนลุก ผมได้เอกสารจากหัวหน้ายมทูตถึงลายละเอียดข้อตกลงต่างๆ ในนั้นเขียนไว้อย่างนี้
1. มนุษย์ทุกคนไม่มีทางเห็นดวงวิญญาณ ได้ยิน ได้กลิ่น สื่อสารกันไม่ได้
2. ดวงวิญญาณต้องพามาถึงที่ตรวจการภายใน 24 ชั่วโมง ทั้งหมดมีเท่านี้

การเป็นยมทูตจะได้ที่พักฟรี ดวงวิญญาณไม่ต้องการอาหาร รู้สึกอิ่มตลอด
ในวันพรุ่งนี้ลายละเอียดของดวงวิญญาณตนแรกจะมาพร้อม Location
มีหนังสือคู่มือ 1 เล่มอยู่ในที่พัก เป็นการดิวกับดวงวิญญาณที่ตื่นกลัวอะไรแบบนั้น
ที่พักเป็นห้องโล่งๆ มีเตียง ตู้เสื้อผ้า เตารีด แอร์ แค่นั้น ทุกอย่างเป็นสีขาว ผมทิ้งตัวลงนอน รอเวลาให้ผ่านไป หยิบหนังสืออ่าน 2-3 หน้า
ผมลืมไป ดวงวิญญาณไม่ต้องการนอน ( แล้วมีห้องนอนไว้ทำไมวะ )

3.

ผมแทบจะบ้า ข้อมูลของดวงวิญญาณดวงแรก เป็นแฟนเก่าของผมเอง เธอชื่อใบเฟิร์น
เกลียดทุกสิ่งที่มีกลิ่นวะนิลา แต่เธอชอบกลิ่นเหงื่อของผม ผมเคยด่าว่าเธอโรคจิต นั่นไม่ทำให้เธอหยุดดม

เราเลิกกันก่อนผมตาย 2 เดือน วันนั้นจำได้แม่น เราบอกเลิกกันที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ร้านกุ้งเผา ไม่ใช่ที่ที่ดีนัก ผมเกลียดเธอเข้าใส้ เธอมีคุณสมบัติเป็นผู้หญิงที่ดี แต่ไม่ใช่แฟนที่ดี
เธอผอมบาง คิ้วหนาเป็นชินจัง พูดจาห้าวหาญ ขาว แต่อกเล็ก ซุ่มซ่าม
การเสียเธอไป เหมือนถูกตัดแขน เจ็บพอกัน แต่นะ ยอมทิ้งแขนเน่าๆ ดีกว่าอยู่แบบอับเฉาทั้งวันคืน
แต่ เธอจะตายเหรอ... ใจหายอยู่เหมือนกัน ในข้อมูลบอกว่าเธอตายเพราะฆ่าตัวตาย
ผมภาวนาว่าไม่ใช่เพราะผม สาเหตุก็เพราะตัวเธอเองนั่นแหละนอกใจ ก่อนตายเธอเป็นยังไงตลอด 2 เดือน ผมคงต้องถามจากเธอเอง ผมคงจะสะใจถ้าเห็นเธอไม่ได้อยู่กับไอนั่นตลอดกาล แอบดีใจอยู่บ้างนะ


4.

" ฉันตายแล้วเหรอ "
" ใช่ เธอตายแล้ว "
เธอยิ้ม และน้ำตาก็ไหล เธอวิ่งมากอดผมอย่างแน่นและแรง นั่นทำให้ผมโคตรงง
ผมไปรับเธอที่สถานีรถไฟหัวลำโพง ไม่รู้ว่าเธอนึกครึ้มอะไรถึงไปอยู่ที่นั่น
เราแวะเข้าร้านกาแฟ ดื่มได้ทุกเมนู แต่ว่าต้องลุกไปทำเอง ( ใครจะเห็นละเนอะ)
ผมชงกาแฟขมให้เธอ แบบที่่เธอชอบ ผมไม่ดื่ม วางแก้วให้เธอตรงหน้า เธอกอดหมอนลายหมีของ Cafe อย่างแน่น จนหน้าสกรีนมันบวมเป่ง สีหน้ายังคงอยู่ในความงุนงงสับสน
" ทำไมถึงฆ่าตัวตาย ? "
" เพราะฉันคิดถึงคุณ "
ผมอึ้งพูดไม่ออก
" ตลอดมาฉันคิดว่าการเลิกกับคุณ เป็นความคิดที่โง่เง่าที่สุด "
" ทำไมคิดแบบนั้นละ มันไม่ดีหรอที่ คุณได้เจอคนที่ดีกว่า ใส่ใจคุณมากกว่าผม "
" ไม่เลย เธอดีที่สุดเลย "
" แต่ก็เลือก... มีคนอื่น "
" นั่นเป็นความผิดพลาดของฉัน "

เราต่างเงียบ ปล่อยให้ควันกาแฟลอยล่อง

" ฉันฝันถึงคุณทุกคืน ยังเห็นภาพคุณอยู่ตลอด ฉันไม่ได้คิดไปเองแน่ๆ มีบางอย่างที่มันตราตรึงอยู่ข้างใน อธิบายอยากแต่ ฉันคิดว่าฉันค่าตัวตายเพราะคุณ "
" เชื่อยากนะ "
" เชื่อเถอะมันเป็นแบบนั้น"
" ตัดสินใจผิดพลาดสิ้นดี "
" อย่างพูดอย่างนั้น อย่าทำให้ฉันรู้สึกผิดพลาาดซ้ำสอง"
" ผมไม่พูดแล้ว "
" คุณจากไปเร็วเกินไป ฉันทำใจไม่ได้ "
" ผมด้วย "

5.

ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ยามค่ำ
" นานแค่ไหนนะ ที่ไม่ได้จูงมือเดินกับคุณ "
" สามเดือนแล้ว "
" เหมือนผ่านเป็น 10 ปีเลยเนอะ "
" อื้ม การรอคอยคนที่รัก นาทีเดียวก็เหมือนผ่านมานานเนิ่น "
" ถามได้มั้ย "
" ได้สิ "
" ทำไมถึงมาเป็นยมทูตละ"
ผมคิดสักนิด
" เอาจริงๆ ก็เพื่อจะได้กลับไปเจอคุณ "
" จริงเหรอ "
" ตลกใช่มะ "
" ไม่นะ แค่คิดว่า มันดูลงตัว และสอดคล้องกันง่ายๆ มันไม่ค่อยมี conflict อะไร ฉันหมายความว่า มันช่างมีอุปสรรค์ในเรื่องนี้น้อยเหลือเกิน มันตื้นเขิน เบาบาง ตัวละครอาจจะขาดมิติ และสถานการณ์ที่เกิดขึ้น จะไม่หนักแน่น "
" งั้นเหรอ ... แต่ผมรู้สึกอีกอย่างนะ ผมรู้สึกว่า ทำไมเราต้องทำให้เรื่องนี้มีอุปสรรค์ด้วย ปล่อยให้มันง่ายๆ ราบเรียบราบรื่น ธรรมดา มันก็สวยงามอยู่แล้วนะ "
" คุณคิดแบบนั้น ?"
" ใช่ เหมือนคุณ ที่ยังสวยงาม "
ต่างคนต่างเขิน
" น่าเสียดายที่ทุกอย่างดูสายไป "
" นั่นสินะ โลกหลังความตายง่ายดายกว่าตอนที่เป็นอยู่ "
" ง่ายกว่าตอนที่เรายังรักกันอยู่ "
" ตอนนี้ผมยังรักคุณนะ "
" ใช่เรายังรักกัน แต่มันไม่อาจสร้างให้ดำรงอยู่ได้ มันจะจางหาย "
" ผมว่าผมตัดสินใจไม่ผิดแล้วล่ะ ที่มาเป็นยมทูต "
" ขอโทษนะคะ ขอโทษสำหรับทุกอย่าง "
" อื้ม ผมให้อภัยแล้ว "
" ความง่ายดายมันน่ารักดีนะคะ คุณว่ามั้ย "
ผมจูบเธอ เราจูบ และกอดกันอยู่นาน และนั่นเป็นครั้งสุดท้าย
หลังจากนั้น หนึ่งอาทิตย์ เธอสลายหายไปแบบไม่มีวันกลับมา ผมได้เห็นวิญญาณสูญสลายเป็นครั้งแรก
ผมยังคงทำหน้าที่ยมทูตต่อ โดยยังคิดถึงเธอยู่
ผมไม่สนว่าเธอเคยทำร้ายผมยังไง ผมสนแค่ว่า ผมยังรักเธอ และจะเป็นอย่างนั้นเสมอไม่เปลี่ยน "

ผมว่ามันง่ายดีนะ













SHARE
Writer
mighty_
Writer / Actor
I love you when you read me .

Comments

LonelyShadow
2 years ago
เจ๋งมาก
Reply
mighty_
2 years ago
ขอบคุณนะฮะ จะพัฒนางานเขียนเรื่อยๆฮะ 🙏
Shallot
2 years ago
กำลังอ่านแบบลุ้นๆ พอเจอคำว่าเตารีดนี่ถึงกับ ฮะ!? ตายแล้วยังต้องรีดผ้าอีกเหรอ /จากใจคนไม่ชอบรีดผ้า555555 เรื่องน่ารักดีค่ะ เราเลือกมีความสุขกับอะไรเรียบง่ายก็ได้ แต่คนกลับวิ่งหาสิ่งอื่น ไม่พอใจซะที
Reply
mighty_
2 years ago
ไม่ชอบรีดเช่นกันครับ แต่เขียนใส่ไว้ เผื่อยมทูตไปออกงาน ราตรีสโมสรไรงี๊ 5555  ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะฮะ เย่ 

Viridian
2 years ago
อ่านเพลินเกินห้ามใจมากค่ะ 5555555 สนุกมากเยยยยยย
Reply
mighty_
2 years ago
ขอบคุณนะฮะ ดีใจที่อ่านสนุกฮะ 5555