ความสวยงามของ "การรอคอย"
มันมีอยู่ไม่บ่อยนัก ที่นั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย แต่จู่ๆ ก็เข้าใจในอะไรบางสิ่งขึ้นมา

ผมรอเครื่องขึ้นตอนดึก จึงมานั่งชิวในร้านกาแฟเล็กๆ กลางเมืองไทเป
ผมรอให้ฝนซาอีกนิด นั่งมองเจ้าของร้านดริปกาแฟช้าๆ คลอไปกับดนตรีแจ๊สในร้านที่ฟังไม่เห็นรู้เรื่อง

เพลงแจ๊สและรูปถ่ายนักดนตรีแจ๊สที่แปะอยู่รอบร้าน ทำให้ผมนึกถึงหนังเรื่อง The Terminal
ตัวเอกที่ต้องติดอยู่ในสนามบินเป็นเดือนๆ รอคอยวันที่จะได้ไปเหยียบอเมริกา
เพียงเพื่อแค่ให้ได้ลายเซ็นนักดนตรีแจ๊ส... ที่พ่อฝากฝังไว้

"สำหรับบางคน ชีวิตคือการรอคอย"

พี่ทอม แฮงค์ พูดประโยคนี้ในเรื่องไว้คูลๆ...​
ตรงกับสถานการณ์ชีวิตผมตอนนี้เสียเหลือเกิน ที่ต้องรอคอยอะไรหลายอย่างเสียจริง

รอกาแฟ
รอเครื่องขึ้น
รอคำตอบจากพาร์ทเนอร์
รอช่างทำออฟฟิศให้เสร็จ
รอกลับไปสรุปงานกับทีม
รอเปิดตัวงานใหญ่กลางเดือน
รอคนมาสมัครงานที่ประกาศ
รอปล่อยฟีเจอร์ใหม่ที่กำลังทำ
รอร่างสัญญาสำคัญ
รอให้ฝนหยุด
รอ...

อันที่จริงๆ พี่ทอมเราอาจจะพูดผิดไปหน่อยนะ
หรือมันอาจจะต้องเป็น

"สำหรับทุกคน ชีวิตคือการรอคอย" มากกว่า

ย้อนดูไป เราต่างรอคอยอะไรบางอย่างกันอยู่ทั้งนั้น

รอดูช่อง 9 การ์ตูน
รอเรียนจบ
รอดูละคร
รอวันหยุดยาว
รอขึ้นตำแหน่ง
รอให้หายป่วย
รอให้ได้เจอคนดีๆ
รอเก็บเงินให้ครบ
...

ซึ่งความอึดอัดของการรอคอย คือมันมักจะอยู่เหนือการควบคุมของเรานี่แหละ
หลายๆ อย่างเรากำหนดไม่ได้ ต้องปล่อยให้ 'เวลา' ทำหน้าที่ของมัน โดยไม่รู้ว่าสุดท้ายมันจะออกมาเป็นยังไง 

บางครั้งการรอคอย มันจึงมาพร้อมกับความร้อนรน...
หลายครั้งการรอคอย มันจึงทรมาน...

เพลงแจ๊สในร้านยังเล่นต่อไป
เสียงแซ็กโซโฟนเหมือนมันกำลังพูดอะไรบางอย่าง ซึ่งผมแปลไม่ออก
ด้วยความที่ไม่ได้รีบร้อนอะไร ก็นั่งฟังมันพูดไปเรื่อยๆ มันก็เพราะดี
มีคนบอกว่าเสน่ห์ของแจ๊สคือมันไม่มีแบบแผน เราแค่ต้องตามมันไป

ทำเอานึกถึงซีนสุดท้ายในเรื่อง The Terminal
คือในจังหวะที่ตัวเอกไปเจอนักดนตรีแจ๊สคนสุดท้าย ตอนท้ายเรื่อง
ขณะที่กำลังจะได้ลายเซ็น ลุงแกต้องขึ้นเล่นพอดี

- Can I do it a little later? We have to get started now. Just a minute.
- I will wait.

พี่ทอมเราจึงนั่งรอ ดื่มด่ำกับเพลงแจ๊สไปอย่างไม่รีบร้อน
แม้จะฟังไม่รู้เรื่อง แต่ซีนนี้ และเซ็กโซโฟนที่บรรเลงอยู่มันสวยงามเหลือเกิน

ฉับพลันนั้น ผมระลึกบางอย่างได้ที่ไม่เคยคิดมาก่อน
หรือความสวยงามของชีวิต มันอาจจะอยู่ในช่วงที่เรารอคอยอะไรบางอย่างนี่แหละ
มันอาจจะเป็นช่องว่างที่เรารอคอยอะไรเล็กๆ อย่างกาแฟสักแก้ว หรือช่องว่างใหญ่ๆ ที่ใช้เวลาเป็นปี
มันคือช่องว่างที่เราใส่อะไรลงไปก็ได้ ไม่มีแบบแผน
มันคือเพลงแจ๊ส ...ที่บรรเลงอยู่ระหว่างกลาง

ย้อนมองไปหลายๆ ช่วงในชีวิต
สิ่งดีๆ มันล้วนอยู่ระหว่างการรอคอยแทบทั้งนั้น

'มิตรภาพ' 'ความสัมพันธ์' 'โอกาสใหม่'

มันอาจจะเป็นอะไรง่ายๆ แค่ได้ฟังเพลงสักเพลงให้อารมณ์ดี
กินกาแฟอย่างไม่ต้องไปคิดอะไร
หรือการได้กลับมาเขียนอะไรยาวๆ แบบนี้

เวลาที่ผมต้อง "รอ" มันไม่ได้แย่เหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป
สิ่งที่กังวลใจ กลายเป็นทำนองให้ได้บรรเลง

ซึ่งถ้าเราทำอะไรกับการรอคอยนี้ไม่ได้
เราก็จะได้แค่หลับตา
และดื่มด่ำกับมัน
...เท่านั้นพอ
SHARE
Writer
Pippo
Entertainer
Actor / Writer / Barista at Storylog

Comments

Pissin
3 months ago
อ่านแล้วชอบมากกก
Reply
everlastingEugene
3 months ago
บางทีการรอก็ไม่ได้แย่เสมอไปนะคะ :)
Reply
Ajiwari
3 months ago
ยังคงรอต่อไป :)
Reply
gamepoopoo
3 months ago
ชอบครับ
Reply
Bradycardia
3 months ago
รอด้วยสุข เเละยังรอเสมอมา :)
Reply