มะละกา..ความคิดที่แล่นผ่านมา และไม่ผ่านไป
มะละกา 27.01.2018

เป็นเช้าอีกวันที่รอคอย ฉันแอบขอพรให้ท้องฟ้าแจ่มใส หลังจากฝนตกเมื่อวานนี้ โชคเข้าข้างหรือสวรรค์เป็นใจ คำขอพรของฉันได้ผล
โชคดีครั้งที่ 1 มะละกาเช้านี้ของฉันอากาศดีเหลือเกิน

โชคดีครั้งที่ 2 โต๊ะอาหารเช้าของฉันติดริมน้ำหน้าโรงแรม บรรยากาศดีลงตัวพอดีกับแดดอุ่นๆและโจ๊กร้อนๆ นวลๆ

ฉันและเพื่อนเดินอ้อยอิ่งเที่ยวชมบรรยากาศของเมือง บังเอิญเจอคุณลุงนั่งวาดภาพอยู่ริมกำแพง ฉันแอบคิดว่าลุงเพลินดีจังซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ลุงเอ่ยทักทาย ใจความว่า สวัสดี คุณมาจากไหน ฉับตอบไปพร้อมรอยยิ้มว่ามาจากเมืองไทย 

ลุงรีบบอกว่าเมืองไทยเหรอ ฉันชอบเมืองไทย มานี่สิ ฉันมีอะไรจะให้ ลุงยื่นกระดาษมาให้ดูพร้อมชี้ไปที่ภาษาไทย ฉันเผลออ่านทันทีว่า สันติภาพบนโลก และลุงก็พูดเป็นภาษาไทยว่าสันติภาพบนโลก พลางประทับเซ็นลายลงบนกระดาษ และยื่นกระดาษใบนั้นให้ฉันฟรีๆ (กระดาษใบนั้นคือการรวมหลายภาษาที่แปลตรงกันว่า Peace on Earth)

โชคดีครั้งที่ 3 ฉันอิ่มใจเมื่อได้รู้สึกถึงคำว่า 
สันติภาพบนโลก อธิษฐานเบาๆ

ฉันและเพื่อนตื่นตาตื่นใจกับสถาปัตยกรรมเก่าที่ถึงแม้จะเต็มไปด้วยความเป็นเมืองท่องเที่ยวแต่ก็ยังคงความเป็นเมืองเก่าได้อย่างสมเกียรติ
เราไปดูโบสถ์เก่า ซึ่งฉันสัมผัสได้ถึงความยิ่งใหญ่กับภาพตรงหน้า แอบนึกถึงสภาพเมืองในอดีตว่าจะทรงพลังเพียงใด

เราออกเดินตามหาแลนด์มาร์กที่สนใจและบันทึกมันไว้เท่าที่จะทำได้ ระหว่างการเดินทางสั้นๆ

โชคดีครั้งที่ 4 ฉันแอบสังเกตเห็นต้นไม้ใหญ่หลายต้นที่สวนสาธารณะ ดีใจมากที่มีโอกาสเห็นความร่มรื่นร่มเย็นท่ามกลางอากาศร้อน แอบยินดีกับคนที่นี่ที่มีต้นไม้ใหญ่เหล่านี้เป็นที่พักผิง การนั่งพักผ่อนใต้ต้นไม้เป็นความสุขอย่างยิ่ง
ฉันแอบถามต้นไม้ในใจเบาๆว่าอยู่มากี่ร้อยปีแล้ว ดีใจที่ได้เจอกัน

ออกเดินสำรวจเมืองมามาก ฉันจึงเปลี่ยนบรรยากาศล่องเรือชมเมือง คาดหวังลมเย็นๆคลายร้อนและคลายความเมื่อยล้า
โชคดีที่ 5 ตัดสินใจไม่ผิดเลย ลมเย็นๆทำเวลาหมุนช้าลง เรือแล่นเอื่อยให้พอจับภาพความงามริมฝั่งได้ทัน ฉันปล่อยใจล่องลอยไปกันภาพเคลื่อนไหวของผู้คนและสายน้ำ ได้เห็นเรื่องราวมากมายโดยที่ตัวเองหยุดนิ่ง ความคิดฉันปะติดปะต่อภาพที่น่าจดจำของเมืองนี้ได้มากมายกว่าที่คาดหวังหลังจากล่องเรือเสร็จก็บ่ายซะแล้ว ถึงเวลาอาหารซะที อาหารขึ้นของเมืองคือ chicken rice ball รสชาติอาหารน่าประทับใจอย่างที่เค้าว่าไม่มีผิด แม้ฉันจะไม่ได้กินร้านขึ้นชื่อก็ตาม

ตามธรรมเนียมของใครก็ไม่รู้หรืออาจเป็นฉันเองที่อยากนั่งพักที่คาเฟ่สักที่หลังอาหาร

โชคดีที่ 6 ฉันเลือกคาเฟ่ได้อย่างใจ คนอื่นอาจจะรู้กันว่าแพนเค้กที่นี่ขึ้นชื่อ แต่ไม่ใช่ฉันที่สุ่มเข้ามา และพบกับเมนูในดวงใจนี้ ฉันยิ้มแก้มปริให้กับความอร่อยเต็มสิบของมื้อเล็กๆ มันทำฉันอารมณ์ดีเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด

หลังจากเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน ฉันตัดสินใจกลับมาตั้งหลักที่ที่พัก พร้อมกับเตรียมพร้อมหาข้อมูลสำหรับมื้อเย็นและมื้อนั่งริมน้ำ

โชคดีที่ 7 ฉันเจอร้านอาหารริมน้ำบรรยากาศดี
และบังเอิญเหลือเกินที่ฉันคุ้นๆว่าถ่ายรูปร้านนี้ไว้ตั้งแต่ตอนล่องเรือ ฉันไม่คาดหวังกับรสชาติอาหาร เพียงแค่บรรยากาศสงบริมน้ำก็พอใจ

โชคดีที่ 8 โต๊ะริมน้ำว่างอย่างที่ใจหวัง อาหารอร่อยแม้เป็นเพียงของทานเล่น พนักงานร้านทักทายฉันและเพื่อนอย่างเป็นมิตร เราคุยกันเล็กๆน้อยๆอย่างมีอัธยาศัย

ไม่นานนักคุณลุงเจ้าของร้านก็ออกมาทักทาย พร้อมเอ่ยถามถึงรสชาติอาหารของตนเอง แน่นอนว่าฉันตอบตามจริงว่ามันอร่อยมากแม้เป็นเพียงของทานเล่น

จากนั้นเราเริ่มคุยกันถึงที่มาที่ไปของกันและกัน
ฉันว่าฉันมาจากกรุงเทพ คุณลุงรีบบอกว่าลุงชอบเมืองไทยแค่ไหน แต่ปิดท้ายด้วยการบอกว่าแต่ชีวิตเมืองเช่นกรุงเทพคือสิ่งลุงไม่ชอบ
ไม่ต่างกันกับความคิดของฉันของฉันที่เบื่อความวุ่นวายและความปลอมเปลือก ฉันสนใจสิ่งที่ลุงพยามจะแบ่งปันความคิด

ลุงบอกว่าลุงเคยอยู่ที่แอลเล 
ชีวิตเร่งรีบแบบนั้นไม่ให้อะไรกับชีวิต ชีวิตเมืองมีแต่คนเร่งรีบ ผู้คนวิ่งตามเวลา ตกเป็นทาสของมัน แท้จริงแล้วเวลารอเราได้ กล่าวคือเราต่างหากที่เป็นผู้ควบคุมเวลา อย่าใช้ชีวิตรีบร้อนจนเวลาครอบงำเราฉันตั้งใจฟังความคิดของลุงอย่างเข้าใจ และกล่าวว่าฉันเองเช่นกันไม่ชอบความเร่งรีบและชีวิตเมือง 
ผู้คนเดินผ่านกันอย่างรีบร้อนไร้รอยยิ้ม ลุงเฉลยว่านั่นเพราะพวกเค้าไม่มีเวลาจะยิ้มนั่นเอง ฉันฉุกคิดถึงเหตุผลนี้ว่ามันจริงมากน้อยเพียงใด และแอบคล้อยตามว่ามันอาจเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ผู้คนยิ้มน้อยลงเมื่อพูดถึงเหตุผลของชีวิตเมืองซึ่งคือฉันเองในเวลานี้ ฉันเล่าว่าฉันคงต้องพยามหาเงินในวัยหนุ่มสาวให้มากพอในการออกเดินทางเพื่อพบโลกกว้างใบนี้ 

ลุงตอบมาอย่างเอ็นดูว่า 
money is endless ถ้าคุณนึกถึงเงิน มันเป็นสิ่งที่ไม่มีวันจบ ถ้าคุณไล่ตามมันคุณจะไม่มีวันเจอเส้นชัย เรามีเงินมากมายไหลผ่านมือมา แต่มันก็ผ่านไป มีเท่าไรก็ผ่านไป อย่าไปยึดติดกับมัน 
ฉันเห็นด้วยและหวังว่าสักวันฉันจะหยุดใช้ชีวิตชาวเมืองและมีชีวิตแสนสงบที่ไม่ต้องวิ่งตามสิ่งใดแบบลุงบ้าง

ฉันกล่าวขอบคุณสำหรับบทสนทนาอันมีคุณค่านี้ มันปิดค่ำคืนในต่างแดนได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ถือเป็นโชคดีที่ 9 ของฉัน
โชคชะตาต่างๆที่ผ่านเข้ามาในวันนี้ ฉันไม่อยากให้มันผ่านเลือนหายไป ฉันพยายามซึมซับและบันทึกมันไว้ว่าครั้งนึงฉันมีความรู้สึกใดต่อมะละกา และตัวฉันเอง


SHARE

Comments