บางห้วงเวลาที่ตกค้าง
บางทีโลกนี้มันซับซ้อนกว่าที่เราคิดไว้
และมนุษย์เองก็ทำให้เรื่องง่ายๆบางเรื่องกลายเป็นเรื่องซับซ้อนขึ้นมาได้อย่างน่าอัศจรรย์

แสงไฟจากหน้าคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊คทำให้ห้องนอนในยามเที่ยงคืนสว่าง แม้จะไม่ได้เปิดไฟก็ตาม การกระทำเช่นนี้ทำให้ผมถูกคุณแม่บ่นอยู่บ่อยๆ
แต่ตอนนี้ไม่มีแล้วหล่ะ
การใช้ชีวิตคนเดียวบางครั้งก็มีข้อดีในตัวของมัน และข้อเสียในตัวของมัน 1. อย่างน้อยผมไม่ต้องฟังเสียงบ่นของใครก็ตาม ผมได้พบกับความสงบสุขยามชั่วคราว 2. ผมมีอิสระเต็มที่ในการกระทำตัวแบบไหนก็ได้ แต่นั่นอยู่ภายใต้วุฒิภาวะของผม และความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของตัวเอง แต่ข้อเสียของมันก็มีมากมาย 1. เหงา 2. ผมคิดถึงความวุ่นวายเมื่ออยู่กับคนในครอบครัว

และที่สำคัญ ผมได้รู้ว่าคนรอบข้างรักผมมากแค่ไหน

ผมอยู่บนโลกนี้พร้อมกับแบกบางสิ่งที่เรียกว่า Major depression disorder ไว้บนบ่าทั้งสอง
ผมไม่ได้พยายามที่จะทำให้คนอื่นเห็นใจกับสิ่งที่ผมเป็น ผมจึงปิดบังเอาไว้อย่างสุดความสามารถ ยกเว้นกรณีจำเป็นจริงๆอย่างเช่น ลาหยุดที่ฝึกงานอยู่ เป็นต้น

ผมไม่ต้องการให้คนรอบตัวผมปรับตัวเพื่อให้ผมอยู่ต่อไป ผมต้องการที่จะใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้ต่อไปพร้อมกับโรคบ้านี่อย่างไรต่างหาก และผมคิดว่าผมจะพยายามเปลี่ยนแปลงมันให้ได้ ด้วยกำลังใจของคนรอบข้าง

วินาทีนี้ ผมโชคดีมาก ที่หลังจากได้รับการวินิจฉัยจากแพทย์ ผมได้พบกับบุคคลเเสนวิเศษหลายคนรอบตัว ที่ทำให้ผมอยากเปลี่ยนตัวเอง และเขาทำให้ผมเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นหลายอย่าง ผมเริ่มมีความรู้สึก ผมเริ่มมีความคิด ผมเริ่มมีจิตใจ และผมเรียนรู้ที่อยู่เพื่อสิ่งสวยงาม

แต่ตอนนี้ผมกลับเดียวดาย ท่ามกลางต่างจังหวัด สถานที่ที่ผมจำเป็นต้องฝึกงานในช่วงสองเดือนนี้

เดียวดายในที่นี้ผมหมายถึงการอยู่คนเดียว

ผมคุยโทรศัพท์กับครอบครัวที่บ้าน และคุณ แม้ผมจะเหนื่อยล้าเพียงใดกับการทำงาน แต่ผมได้รับกำลังใจกลับมาเต็มเปี่ยมทุกครั้ง อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

คุณคอยปลอบใจในยามที่ผมทุกข์ใจ

บางวัน พวกเราวีดีโอคอลคุยกันจนดึกดื่น แม้ผมจะง่วงแค่ไหน แต่ความคิดถึงทำให้ผมฝืนตัวเอง เพื่อให้ได้เห็นหน้าและได้ยินเสียงคุณ แม้อีกสักหนึ่งนาที ผมก็จะพยายาม

ต่างคนต่างก็มีภาระหน้าที่ของตัวเอง ผมพยายามทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด คุณเองก็พยายามในส่วนของคุณไม่แพ้กัน

นั่นทำให้เราไม่ได้คุยกันมากเท่าไรนักในช่วงระหว่างวัน บทสนทนาของพวกเราจึงหนักในช่วงดึกๆมากกว่า

ระยะทางระหว่างเรา แม้จะไกล แต่ผมกลับรู้สึกระยะห่างของผมกับคุณใกล้เข้ามาเรื่อยๆ อาจเป็นเพราะผมเริ่มเปิดใจมากขึ้นโดยไม่รู้ตัวก็เป็นได้

เราคุยกันเรื่องไม่เป็นเรื่อง ยันเรื่องปัญหาของชีวิต

ค่อยเป็นค่อยไป

ผมเคยพูดไว้เช่นนั้น แต่ในใจผมกลับเร่งเร้าบางอย่าง บางเรื่องที่ผมอยากให้เกิดขึ้น นั่นคือความมั่นคงสักอย่างที่ทำให้ผมแน่ใจว่าผมจะสามารถอยู่กับคุณได้

ซึ่งคุณก็ทำข้อนั้นเป็นอย่างดี

ในความคิดของผม

ผมหวังว่าผมจะเป็นส่วนหนึ่งของคุณในเร็ววัน ผมไม่รู้ว่าคุณคิดเช่นไร แต่ผมมั่นใจว่าผมไม่อาจหลงรรักใครได้มากไปกว่านี้แล้ว

แม้จะค่อยๆก่อตัวขึ้น แต่กลับเพิ่มพูดได้อย่างรวดเร็ว ราวกับกราฟ exponential และจะทวีคูณเป็นอนันต์

ผมหวังว่านะ

คิดถึงคุณเสมมอ

Pty.
SHARE
Written in this book
Soft cake between us
Since October 2nd, 2017
Writer
Asharch
Marionette
🌱 1996, I'm just a little ash in this dirty world

Comments