To me you are perfect
“มาเล่นเกมส์กัน”
เขาเอ่ยปากชวนฉันบนเตียงนอนหลังจากที่เราเสร็จกิจ

“เล่นไม่เป็น ไม่ชอบเล่นด้วยแหละ”
ฉันตอบด้วยน้ำเสียงย้ำชัด เพื่อบอกให้เขารับรู้ถึงความไม่ถนัดเอามากๆของฉันในด้านนี้

“เอาเถอะน่าา หนุกๆ เดี๋ยวสอนเอง”

ฉันลุกขึ้นไปใส่เสื้อผ้าและทิ้งตัวลงบนเตียง
“ถนัดดูคนอื่นเล่นมากกว่าอะ”
ฉันพูดพร้อมกับซุกหัวเข้าไปตรงอ้อมแขนของเขา

จะว่าไป การที่เขาชวนฉันเล่นเกมส์น่าจะเป็นกิจกรรมอีกอย่างที่เขายินดีให้ฉันทำร่วมกับเขา
นอกเหนือจากการมีเซ็กส์


นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เจอกับเขา 
นับตั้งแต่เปลี่ยนผ่านพ.ศ 

งานยุ่งเหรอ ช่วงนี้?
“อืม แทบไม่มีเวลาไปไหน
หนังที่อยากดูก็ออกโรงไปหมดละ”

เขาตอบพร้อมกับขมวดคิ้วกับเกมส์ที่กำลังเล่น

ฉันเงียบ เมื่อรู้ว่าคงจะนานๆทีที่เขาจะได้เล่นเกมส์แบบนี้ 

ทำแค่นอนมองไปที่นิ้วมือเรียวยาวของเขา


เขาเก่ง
เขาเก่งไปซะทุกอย่าง
การเป็นคนธรรมดาสำหรับเขานั้นมันยากกว่าการมีชีวิตที่เพอร์เฟค

วัยยี่สิบปลายๆของเขา การเป็นคนหน้าตาดีอารมณ์ขัน  มีบ้าน รถ และการงานที่มั่นคงนั้น มันเพอร์เฟคซะจริงๆ

“ผอมลงรึเปล่า”
เขาเลิกเล่นเกมส์และหันมาถามไถ่ฉันบ้าง

“ใช่ ปีนี้ตั้งใจจะกินแต่ของที่ดีต่อสุขภาพ หันมาดูแลตัวเองบ้างน่ะ”

“ก็ดีแล้ว ทำต่อไปนะ”

อืม

“กับแฟนเป็นไงบ้าง”

ฉันกลั้นใจถามคำถามนี้ออกไป

“ก็ดี เหมือนเดิมแหละ เดี๋ยวเขาทำเรื่องย้ายมาอยู่ที่เดียวกันละ ก็คงไม่มีปัญหาเรื่องระยะทาง จะได้ไม่ต้องทะเลาะกันบ่อยๆ”

อืม ก็ดี

“เดี๋ยวนี้ฟังเพลงไรอยู่อะ”
เขาเปลี่ยนโหมด
“ฟังไปเรื่อยอะ แต่เบื่อเพลงไทย แทบไม่ฟังเลย เบื่อบางพวกที่ขี้ก็อป นี่เห็นคนใส่เสื้อ กูฟังเพลงไทย แล้วแบบ แล้วไงอะ เรื่องของมึง”

เขาหัวเราะที่ฉันพูด

ลูซเซอร์ขี้บ่นนี่มันฉันเลยแหละ
บ่นทุกเรื่องตั้งแต่การเมืองยันดนตรี
บ่นทุกเรื่องเพราะทำอะไรไม่ได้นอกจากบ่น

เราพูดคุยกันอยู่สักพัก
เขาทำให้ฉันหัวเราะชักดิ้นชักงอเหมือนที่เคยเป็นทุกครั้งที่เขามา

“นี่เดี๋ยวต้องออกละนะ เดี๋ยวไปถึงค่ำ”
เขาพูดเพื่อให้ฉันผละออกจากตัวเขา

“จะได้เจออีกมั้ย” ฉันถามเขาไปอย่างซื่อๆ

“เดี๋ยวก็คงจะหาโอกาสแหละ” เขาตอบพร้อมเข้ามากอดฉัน

“ฉันแค่อยากเห็นท่าทางของเขาเวลากินข้าวหรือเดินเหินอยู่ข้างนอกบ้าง ในห้างบ้าง ดูหนังด้วยกันสักเรื่องก็ยังดี”

แค่คิดน่ะ

จะว่าไป
ฉันไม่ได้ตกหลุมรักเขาอย่างบ้าคลั่ง
แต่ก็ไม่เคยปฏิเสธเขาสักครั้งเมื่อเขาเรียกหา

อาจเป็นเพราะสิ่งที่ตัวเขามี
คือทุกสิ่งที่ฉันใฝ่หา
แต่มันกลับเป็นเขา
ที่ฉันคงไม่คิดจะแย่งชิงมา
และเขาก็เช่นกัน
ฉันรู้
Perfectionist อย่างเขา จะเอาผู้หญิงที่อยู่ระหว่างการพัฒนาตัวเองไปทำอะไรกัน

ทุกครั้งที่เขาเดินออกไป 
ฉันบอกกับตัวเองว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้าย

ฉันกดบล๊อกเบอร์เขาไป
ช่องทางเดียวที่เราสามารถติดต่อกันได้

ปล่อยเขาไป
อย่างง่ายดาย

เปรียบเหมือนคลื่นลูกใหญ่ ซัดเข้ามาให้หัวใจได้ชุ่มฉ่ำ และสงบลง 
เช่นนั้น 
ง่ายๆ





SHARE
Writer
Horizonn
Student
สวัสดีเธอผู้ไม่เคยพบปะ

Comments

UNSTOPABLE
8 months ago
บระ
Reply
mellowsgirl
8 months ago
อห พีคตรงกับแฟนเป็นไงบ้าง..
Reply
Ongoing_
8 months ago
บล็อคไปดีแล้วค่ะ คุณเข้าใจเรื่องราวดีอยู่แล้ว
Reply
Aristotern
8 months ago
หื้มมมมันหน่วงนะ
Reply
ChanTula
8 months ago
จบ ง่ายๆ ... ชอบมากๆเลยค่ะ
Reply