สอนลูกอย่างไรให้เป็น "คน"
หลายคนที่โตมาในครอบครัวที่มีชนชั้นวรรณในครอบครัว อาจจะพอเดาออกว่า การเป็นลูกคนโต คนเล็ก แตกต่สงกันยังไง และด้วยความแตกต่างนี่แหละ ที่ทำให้เกิดสิ่งที่เรียกว่า หน้าที่ส่วนบุคคล

หน้าที่ส่วนบุคคลคืออะไร ?


มันก็คือ สิ่งที่คุณเท่านั้นที่ต้องทำ ยกตัวอย่าง "ป้าของเรา" ป้าเป็นพี่สาวแม่ เป็นลูกสาวคนโตของบ้าน ป้าระลึกได้ตั้งแต่เยาว์ ยังไม่ทันเข้าเรียนก็ต้องทำงานบ้านช่วยแม่ และด้วยความเป็น ลูกสาวคนโต ป้าเลยถูกใส่รหัสหน้าที่ส่วนบุคคล(คำสอน คำขอร้องของยาย)เอาไว้ว่า ดูแลน้อง(แม่เราเอง)ด้วยนะ ดูแลป้า(พี่สาวยาย)ด้วยนะ ดูแล....บลาๆๆด้วยนะ

ป้าถูกป้อนรหัสนี้มาตั้งแต่จนถึงปัจจุบัน แล้วสิ่งที่ทำเพราะเป็นหน้าที่ส่วนบุคคลก็คือ เอาเรามาเลี้ยงเพราะพ่อแม่เราแยกทางกัน แม่ไม่ศักยภาพพอจะอบรมและเลี้ยงลูก ป้าสงสารเพราะรหัสที่ถูกป้อนมาจากยาย ไม่ใช่แค่นี้ ป้ายังต้องดูแลคนอื่นๆ อีกมากมายเพราะป้ามองว่ามันคือหน้าที่ และที่เลวร้ายที่สุดคือ การแบกหนี้ให้แม่ 

และผลของการเคร่งครัดในหน้าที่ส่วนบุุคคลของป้า กลับไม่ได้รับการตอบแทนที่ควรเป็น ยิ่งป้าทำตามรหัส "ดูแล....ด้วยนะ" มากแค่ไหน ป้าก็ยิ่งย่ำแย่และเหนื่อยล้า จนในที่สุด ป้าก็บอกกับคนป้อนรหัส(ยาย)ไปว่า "เหนื่อย ไม่อยากแบกแล้ว ไม่สงสารเหรอ"

กรณีคนที่ถูกป้อนรหัสหน้าที่ส่วนบุคคลให้ ไม่ได้มีแค่ป้าเท่านั้น แต่ยังมีน้าสาวของเรา(ลูกพี่ลูกน้องของแม่กับป้า) ที่ถูกป้อนรหัสนี้เช่นกัน

น้าสาวของเรา ถูกใส่รหัสจากแม่(ยายที่เป็นน้องสางของยายอีกที)ว่า "ต้องดูแลแม่และครอบครัว" ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้ น้าสาวต้องทำงานบ้าน ทำงานรับจ้าง ทำแทบทุกอย่างเพื่อครอบครัวที่ประกอบไปด้วย พ่อ แม่ น้องชายอีก 2 คน น้าสาวทำแบบนี้และไม่สามารถจะโต้ตอบใดๆ เพราะรหัสคำสั่ง+ความดุของแม่ จนท้ายที่สุด น้าสาวก็กลายเป็น พี่คนโตที่เงิบขรึม เก็บกด ไม่มีความสุขกับชีวิต

มองเห็นกันมั้ยว่าจุดเริ่มต้นของความผิดพลาดมาจากอะไร??


ติ๊กต๊อก ติ๊กต๊อก

"รหัสคำสั่งหน้าที่ส่วนบุคคล?" สิ่งนี้หรือเปล่าที่เป็นจุดเริ่มต้นของหายนะ 

ถ้าเห็นด้วย ก็อย่าเพิ่งลงความเห็นว่าใช่แท้แน่นอน ลองคิดตามพร้อมกันอีกรอบ

รหัสคำสั่งหน้าที่ส่วนบุคคล ก็เหมือนคำสั่งเผด็จการที่ใช้ควบคุมคน โดยผู้ออกคำสั่ง ไม่ได้คิดถึงผลกระทบใดๆที่ตามมา เช่น "ยายของเรา" ที่ป้อนคำสั่งให้ป้า "ดูแล....ด้วยนะ" อยู่เรือยมา ก็เป็นเพราะการที่ยายเรีบนรู้มาจากบรรพบุรุษ ไม่ได้กล่าวหาว่าบรรพบุรุษไม่ดี แต่คิดว่าแนวคิดนี้ มันล่าหลังเกินไป เพราะทุกวันนี้ ยายยังคงใช้ชุดความคิดนี้ มาสั่งสอนลูกๆหลานๆ แต่ผลก็เห็นแล้วว่า มันไม่ดีเลย 

ยายสอนให้คนๆหนึ่งแบกรับหน้าที่ไปไว้คนเดียว แทนที่จะสอนว่า "ดูแลกันและกันนะลูก" คำสอนนี้ควรใช้มากกว่า "ดูแล...ด้วยนะ" เพราะผลที่ได้ตามมาคือ แม่ของเรา ไม่ได้รู้สึกว่าต้องดูแลป้าด้วย แต่แม่กลับรอที่จะให้ป้าดูแลเพียงฝ่ายเดียว ส่วนป้าก็ทำตามหน้า แม้จะหวังให้แม่มาดูแลบ้าง แต่ก็เหมือนฝันลมๆแล้งๆ เพราะแม่ฝังชุดความคิด การต้องได้รับการถูกดูแลมาตั้งแต่เด็กๆ

ส่วนคนป้อนรหัสอีกคน อย่าง ยายที่เป็นน้องสาวของยาย หรือ แม่ของน้าสาวเรา ก็มีแนวคิดเดียวกับยายของเราเป๊ะ อย่างกะก็อปวาง แม่ของน้าสาว ตั้งความหวังทุกสิ่งไว้ที่น้า แต่ไม่ได้ทำแบบนี้กับลูกชายอีกสองคน

สรุปง่ายๆ กับคู่มือการสอนลูกให้เป็น "คน" ก็คือ...



อย่าสอนให้ลูกต้องแบกรับหน้าที่เพียงคนเดียว ด้วยคำว่าหน้าที่ของเขา แต่สอนให้ลูกรู้จักเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่และเห็นใจผู้คนให้มากๆ 



SHARE
Writer
TP_LIU
Someone
Write and Share Stories

Comments