[OS] Candy [SeolA x Bona]


> play
Troye Sivan - Strawberries & Cigarettes





Remember when we first met?
You said “light my cigarette”

 


        “จุดบุหรี่ให้หน่อยได้มั้ย?” 


        คิม โบนา ยืดตัวขึ้นจากการยืนอิงเสาป้ายจราจรหน้าคลับที่ปิดลงเมื่อสักครู่ หันไปตามเสียงเรียกที่ดังมาจากด้านหลังในตำแหน่งที่สูงกว่า เงยหน้าเล็กน้อยก่อนจะเจอเข้ากับใบหน้าและแววตาเรียบนิ่ง ผมสีดำเหลือบแดง ริมฝีปากสีแดงสดที่คาบมวนบุหรี่

        “คุณหมายถึงนี่หรอ?” โบนาชูไฟแช็คซิปโป้ในมือ ที่เมื่อสักครู่เจ้าตัวเอามาเปิดปิดฝาเล่นแก้เซ็ง และคนตรงหน้าพยักหน้ารับอย่างหน้าตาเฉย

        จริงๆ มันก็เป็นเรื่องปกติสำหรับย่านไนท์คลับช่วงเวลาค่อนคืนหลังบรรดาสถานบันเทิงทั้งหลายปิดลงแบบนี้ ไม่แปลกเท่าไรนักถ้าจะมีคนเดินเมาแอ๋แต่ยังคงยกขวดเหล้ามาซด หรือแม้แต่สูบบุหรี่ แค่ปกติสำหรับโบนา ไม่เคยมี ‘ผู้หญิง’ มาขอกันแบบนี้ก็แค่นั้น

        “อ่า นั้นแหละ จุดบุหรี่ให้หน่อยได้ไหม?”

        โบนาเลิกคิ้ว ทอดสายตามองฟ้าด้านนอกที่เมฆฝนตั้งเค้าว่าจะเทลงมาในอีกไม่ช้า ก่อนจะหันหน้ากลับมามองหล่อนอีกครั้ง ก้าวเท้าถอยหลังห่างออกมาหนึ่งก้าวเพื่อรักษาระยะปลอดภัย เหลือบมองรอบตัวแล้วพบว่าที่ตรงนี้มีแค่เธอกับหล่อนเท่านั้น

        “คุณสูบบุหรี่ แต่ไม่มีไฟแช็กเนี่ยนะ?”

        “โดนแม่สาวผมบลอนด์ฉกไปแล้วในคลับ” หล่อนตอบหน้าตาตาย ยกมือขึ้นเสยผมขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิดน้อยๆ

        โบนายักไหล่ เดินเข้าไปใต้ชายคาของคลับและยื่นไฟแช็กไปตรงหน้า รอหล่อนโน้มตัวลงมาก่อนจะจุดไฟแช็กที่ปลายของมวนบุหรี่ พร้อมกับเสียงของสายฝนที่เทลงมา

        “ขอบคุณ”

        หล่อนคีบเจ้ามวนสีขาวนั้นออกจากริมฝีปาก สบตาเธอครั้งหนึ่ง และเดินไปทิ้งแผ่นหลังลงพิงกับกำแพงหน้าคลับ ก่อนจะจะล้วงเจ้าซองบุหรี่ Marlboro Black 100’s ในกระเป๋าแจ็คเก็ตยีนส์สีดำ ยื่นมาให้เธอ

        “ถ้าไม่รังเกียจ ถือว่าเป็นของขอบคุณสำหรับไฟนั่นก็ได้”
        “ฉันไม่สูบบุหรี่”

        หล่อนเลิกคิ้ว อัดควันเข้าปอดหนึ่งครั้งสบตากับเธอผ่านม่านควันเหล่านั้น

        “คุณพกไฟแช็ก แต่ไม่สูบบุหรี่?”

        “จริงๆ ก็ไม่ใช่ของฉัน” โบนาว่าแบบนั้น แล้วเริ่มเปิดปิดฝามันเล่นอีกครั้ง 

        “ของคนสำคัญอะไรแบบนั้น” หล่อนยกยิ้ม ริมฝีปากสีแดงสดนั่นยังคงคาบมวนบุหรี่ สายตายังคงมองออกไปยังแสงไฟของตัวเมืองและความวุ่นวายของบรรดานักท่องราตรีที่วิ่งโกลาหลหาที่หลบฝนตรงหน้า

        “อะไรทำให้คุณคิดแบบนั้น”

        “ก็คุณไม่สูบบุหรี่ แต่คุณพกไฟแช็ก ถ้าไม่ใช่ของคนใกล้ตัวที่เขาใช้ประจำ ก็ต้องเป็นของคนสำคัญระดับที่คุณอยากให้เขาอยู่ใกล้ๆ อะไรทำนองนี้”

        “ไม่เชิง” โบนานาพลิกเจ้าซิปโป้ในมือ ก่อนเก็บมันลงกระเป๋ากางเกง

        “แฟน?”

        “ของพ่อน่ะ” เธอตอบออกไปแล้วเดินไปทิ้งหลังลงพิงกำแพงข้างๆ หล่อน ทอดสายตามองฝนด้านนอก

        หล่อนเก็บซองบุหรี่ในมือและยืนเงียบๆ ข้างกันโดยไม่มีคำพูดอะไรอีก ความเงียบโรยตัวปกคลุมอยู่หลายนาทีจนโบนาได้ยินเสียงรองเท้าขยี้ก้นกรองที่ถูกทิ้งกับพื้น พร้อมสายฝนที่เริ่มซา


        “ขอบคุณสำหรับไฟ”




 
So I lied to my mom and dad
And jumped the fence and I ran



        โบนาไม่ได้ชอบการเที่ยวกลางคืนหรือการดื่มเท่าไรนัก แต่ใครจะอยากอยู่ในบ้านอุดอู้ที่แม่กับสามีใหม่ของหล่อนเอาแต่คอยจับผิดเธอกันล่ะ แต่นั่นแหละ ในเมื่อไม่มีที่ให้อยู่ก็ต้องอยู่ และการหนีออกมาเตร่ตอนกลางคืนก็กลายเป็นเรื่องธรรมดาที่กลับไปก็แค่โดนบ่นด่าหรือดูถูกว่าเป็นเด็กใจแตก เพียงแค่ปล่อยคำเหล่านั้นให้มันผ่านหูไปก็เพียงพอ

        แต่โบนาไม่เคยชอบเลยสักครั้ง ที่ทุกคำด่าเหล่านั้นล้วนก่นดาไปถึงพ่อผู้บังเกิดเกล้าว่าเธอมันเหลวแหลกเหมือนเขาไม่มีผิด

        เธอไม่ได้กินเหล้า ไม่ได้เมา ไม่ได้ติดยา ไม่เคยมั่วเซ็กส์ ไม่ได้เหลวแหลกอะไรทั้งนั้น การเรียนก็ถือว่าอยู่ในเกณฑ์รับได้ แค่อยากจะหนีจากสถานที่ ๆ ทำให้รู้สึกว่ามันไม่ใช่ของตัวเองก็เท่านั้น การพาตัวเองออกมาอยู่ในที่คนพลุกพล่านและมีเสียงเพลงดังหนวกหูอย่างน้อยก็ลบความคิดขยะๆ ไปได้บ้าง ถึงไม่ทั้งหมดแต่มันก็เพียงพอให้เธอไม่สติแตกไปกับคำด่าทอหรือคำดูถูกพวกนั้นก็เพียงพอแล้ว


        “hey, sexy”


        โบนาหันไปตามเสียงเรียกด้านหลังที่กระซิบข้างหนูในระยะประชิดอย่างรวดเร็วด้วยความตกใจ และศีรษะก็ชนเข้ากับปลายคางของคนด้านหลังอย่างจังจนเสียการทรงตัว

        หล่อนใช้มือข้างหนึ่งคว้าเอวของเธอไว้ไม่ให้ล้มและอีกข้างลูบคางของตัวเอง

        “เล่นบ้าอะไรของคุณ!” โบนาผลักไหล่คนตรงหน้าเต็มแรงก่อนจะถอยออกมายืนในระยะห่างที่คิดว่าปลอดภัยมากพอ เขม่นสายตามองคนตรงหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย นับเป็นเวลาหลายอาทิตย์ที่ไม่เห็นคนตรงหน้าตั้งแต่วันนั้น และโบนาก็ไม่ได้คิดว่าอยากจะเจอหล่อนหรือมีปฏิสัมพันธ์อะไรกันอีก

        ก็เป็นแค่คนแปลกหน้าที่มาขอให้จุดบุหรี่ให้ ก็แค่นั้น

        “คุณนั่นแหละ มัวคิดอะไรถึงปล่อยให้เข้าใกล้ได้ขนาดนั้น มันอันตรายรู้มั้ย” หล่อนยกยิ้มหยิบมวนบุหรี่ที่เหน็บไว้ที่ใบหูมาชี้หน้ากันแล้วทำหน้านิ่ง

        “ถ้าจะมีใครก็คุณนั่นแหละตัวอันตราย” โบนาค้อนใส่คนตรงหน้า มองนิ้วเรียวของหล่อนส่งมวนบุหรี่ไปคาบที่ริมฝีปาก

        “จุดบุหรี่ให้หน่อยได้มั้ย?”
        “ไฟแช็กคุณหายอีกแล้ว?”
        “ป่าว”
        “งั้นจุดเอง”
        “งั้นหายแล้วก็ได้”
        “โกหก”

        หล่อนยักไหล่ ล้วงกระเป๋าแจ็คเก็ต หยิบไฟแช็กขึ้นมาพลิกครั้งสองครั้ง ก่อนจะโยนมันทิ้งไปอย่างไม่ใยดี

        “อ่า หายซะแล้ว”
        “นี่คุณ!”
        “เอาล่ะ คราวนี้ฉันก็ไม่มีไฟแช็ก”
        “...”
        “รบกวนจุดบุหรี่ให้หน่อยได้มั้ย?”

        โบนาถอนหายใจยาวเหยียด ค้อนใส่คนตรงหน้าอีกครั้งก่อนจะล้วงเจ้าซิปโป้สีเงินอันเดิมออกจากกระเป๋ากางเกงสกินนี่ยีนและจุดมันที่ปลายมวนบุหรี่ของหล่อน

        “100’s” 
        “รู้จักด้วย? ไหนบอกว่าไม่สูบ?” หล่อนเลิกคิ้วมองเธออีกครั้งเมื่อเธอพูดจบ

        “ป่าว คุณสูบเหมือนพ่อฉันเลย”
        “เครียดอยู่ใช่มั้ย?”
        “ไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องยุ่งสักหน่อย”

        “ไม่ได้ขอให้เล่าสักหน่อย แค่ถามตามมารยาท เห็นเดินใจลอย” หล่อนพ่นควันสีเทาออกมาไม่ได้ขยับเข้าใกล้มากไปกว่าระยะห่างที่โบนาเว้นไว้ และสบตากันผ่านม่านควันพวกนั้น


        “อยากนั่งรถเล่นมั้ย?”


         หล่อนถามนิ่งๆ ทิ้งก้นกรองบุหรี่ลงพื้น ขยี้มันด้วยรองเท้า และเดินมาหยุดยืนตรงหน้ากัน


        “คุณชื่ออะไร”

        “ต้องรู้หรอ”

        “แต่คุณชวนฉันไปนั่งรถเล่นโดยที่ไม่รู้จักกันเลยเนี่ยนะ”

        “ซอลอา คิม ซอลอา”

        “ก็แค่นี้”

        “คุณยังไม่ได้บอกชื่อของคุณเลย”

        “โบนา คิม โบนา”

 

But we couldn’t go very far
‘Cause you locked your keys in your car
So you sat and stared at my lips
And I could already feel your kiss

 

SeolA : อยากนั่งรถเล่นมั้ย
2:30 AM



        โบนาเหลือบสายตามองแจ้งเตือนข้อความจากโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างตัว มันเป็นเพียงข้อความธรรมดาๆ ไม่ใช่ไลน์ เฟสบุ๊ค หรือโซเชียลมีเดียที่คนทั่วไปนิยมเล่นกันในปัจจุบันอะไรเทือกนั้น ครั้งล่าสุดที่เจอกันระหว่างเธอและซอลอาคือหล่อนพาเธอนั่งรถเล่นจนเกือบสว่าง ไม่มีคำพูดระหว่างเรามากเท่าไรนัก และจบด้วยการที่หล่อนมาส่งเธอลงหน้าบ้าน แถมยังขโมยโทรศัพท์เธอไปโทรเข้าเครื่องตัวเองหน้าตาเฉยด้วยเหตุผลโง่ๆ ว่าหาโทรศัพท์ไม่เจอ และโบนาคิดว่ามันโคตรไม่เนียนเอาซะเลย


        และนั่นผ่านมาแล้ว หนึ่งเดือนเต็มๆ
        เป็นเวลาหนึ่งเดือน ที่หล่อนหายไป


        “ใครมันจะปีนลงจากบ้านเพื่อไปนั่งรถเล่นตอนตีสองครึ่งวะ” 

        โบนาสบถ พลิกตัวหันหลังให้โทรศัพท์ หลับตาลง หายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะชันตัวลุกขึ้นคว้าโทรศัพท์ เปิดหน้าต่างและปีนลงไปอย่างรวดเร็ว ปีนข้ามรั้วคอนกรีตสีขาวของตัวบ้านอย่างคุ้นชิน และทันทีที่ทิ้งสองเท้าลงบนฟุตบาธหน้าบ้าน เสียงมารดาผู้บังเกิดเกล้าก็ตะโกนด่าทอไล่หลังมาทันที โบนาทำหนูทวนลมยักไหล่

        เพราะหล่อนแค่ด่าเท่านั้นแหละ หล่อนไม่เสียเวลาอันมีค่ามาตามเธอกลับเข้าบ้านหรอก


SeolA : จะรออยู่หน้าซอย ให้เวลาสิบนาที
2:37 AM



        หล่อนยืนอยู่ตรงนั้น ริมฝีปากยังคงคาบบุหรี่ สะโพกสวยพิงกับเจ้า Dodge Charger ปี 69 สีดำวาว เจ้าอเมริกันคลาสสิคคาร์ที่โบนาเห็นครั้งแรกก็ได้แต่คิดว่ามันดูดุดัน ไม่เข้ากับหน้าสวยๆ และความบอบบางของหล่อนเอาเสียเลย

        แต่สุดท้ายก็ต้องยอมรับ ว่าพอมองจากมุมนี้ คิม ซอลอา ในชุดกางเกงขาสั้นอวดเรียวขาสวย เสื้อครอปเอวลอย และแจ๊กเก็ตยีนส์สีดำ แววตาคมๆ และริมฝีปากสีแดงสดนั่น ดูร้ายกาจและดุดันพอๆ กับเจ้ารถคลาสสิคด้านหลังจนเหมือนพระเจ้าจงใจสร้างสิ่งเหล่านี้มาเพื่อหล่อนอย่างไรอย่างนั้น

        “คุณเป็นคนประเภทไหนที่ชวนคนอื่นไปนั่งรถเล่นตอนตีสองครึ่ง” โบนาหยุดยืนหน้าหล่อน สบตาผ่านม่านควันสีเทาที่ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ

        “แล้วคุณล่ะ เป็นคนแบบไหนกันที่อยากไปนั่งรถเล่นตอนตีสองครึ่ง” หล่อนหัวเราะ ทิ้งก้นกรองลงบนพื้น ดับมันด้วยปลายเท้าเหมือนเคย

        “จะไปกันได้หรือยัง”
        “มันมีปัญหานิดหน่อย” โบนาเลิกคิ้ว และหล่อนยักไหล่เบาๆ
        “อะไรที่มีปัญหา”
        “ฉันเผลอล็อคประตู แล้วดันลืมเอากุญแจออกมา”
        “ทึ่มเอ๊ย” โบนาเสยผม ผลักไหล่หล่อนอย่างแรงจนเซ มองค้อนหล่อนไปอีกหนึ่งที แต่ได้รับรอยยิ้มกวนประสาทกลับมา

        “เฮ้ อย่าหงุดหงิดน่า” ซอลอาทรงตัวกลับมาทอดสายตามองคนข้างๆ ที่ทิ้งสะโพกลงพิงกับรถแถมขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิด โบนาไม่ตอบอะไร คนตัวเล็กกอดอกแล้วสะบัดหน้าหนี

        “คุณควรกินอะไรหวานๆ จะได้ไม่หงุดหงิด” ซอลอาเดินกลับไปทิ้งตัวพิงเจ้ารถคลาสสิคข้างๆ กัน โบนายอมหันหน้ากลับมามองหน้าหล่อนอีกครั้ง หล่อนแกะเปลือกลูกอมเม็ดเล็กๆ ส่งมันเข้าปาก และยิ้มด้วยรอยยิ้มกวนประสาท

        “ไปไกลๆ เลย” โบนาผลักหล่อนออกอีกครั้ง แต่ไม่มีท่าทีผลักไสเมื่อซอลอาลดระยะห่างของเราให้ใกล้กันอีกนิด

        “ลูกอมมั้ย” จากที่เคยยืนข้างๆ กัน โบนาก็ถูกรวบเอวให้หันไปเผชิญหน้า

        “ไม่”

        “คุณชอบรสสตรอเบอร์รี่มั้ย” หล่อนถาม แนบหน้าผากของเราให้ชิดกัน มืออีกข้างโอบเอวเธอไว้ และอีกข้างเกลี่ยแก้มใสอย่างแผ่วเบา สายตาจับจ้องไปที่ริมฝีปากบาง

        “ไม่”

        “พอดีเลย ฉันมีอยู่รสเดียว”

        ซอลอาทาบริมฝีปากลงบนริมฝีปากของคนตรงหน้า ไม่รุกล้ำ เพียงแต่แตะเบาๆ เป็นเชิงขออนุญาต และเมื่อรู้ว่าคนตัวเล็กใจอ่อนหล่อนจึงค่อยๆ สร้างจูบแรกที่เป็นของเรา

        โบนาหลับตา ลมหายใจของซอลอาเจือด้วยกลิ่นบุหรี่เล็กๆ แต่รสจูบของหล่อนกลับหวานผิดจากที่คาด อาจจะเป็นเพราะลูกอมรสตรอเบอร์รี่ หรือจะอะไรก็แล้วแต่ โบนาไม่ได้สนใจมันมากไปกว่าปลายลิ้นของหล่อนที่กำลังปั่นป่วนกันอย่างร้ายกาจ

        และก่อนมันจะกลายเป็นจูบที่ร้อนขึ้น หล่อนก็ดันลูกอมให้กันแล้วถอนจูบออกเสียอย่างนั้น

        “อารมณ์ดีขึ้นมั้ย” หล่อนหัวเราะ วาดอ้อมแขนดึงรั้งเอวคอดของโบนาให้เข้าใกล้

        “แล้วคุณจะทำยังไงต่อกับรถคุณล่ะ” ซอลอากดจูบแผ่วเบาย้ำลงบนริมฝีปากของโบนาอีกครั้ง คลายมือที่กอดเอวเธอไว้ ล้วงเข้าไปในกระเป๋าแจ็คเก็ตแล้วหยิบกุญแจโชว์ให้คนตรงหน้าดู ก่อนจะเดินไปไขประตูรถ

        “คิม ซอลอา!”

        “ทั้งหมดนั่นน่ะ เป็นแผนขโมยจูบคุณทั้งนั้นแหละ”

        “คิม ซอล อา!!”



Long nights, daydreams
Sugar and smoke rings, I’ve been a fool
But strawberries and cigarettes always taste like you

 

        ทั้งๆ ที่มันเป็นเวลาตีสาม แต่เวลาดูช่างผ่านไปช้าเหลือเกินราวกับเป็นคืนที่ยาวนาน จนโบนาเริ่มไม่แน่ใจว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้น มันคือฝันกลางวันที่คิดไปเองหรือเรื่องจริงกันแน่

        โบนาไม่ได้ชอบบุหรี่ แต่เธอชอบมันทุกครั้งที่มันเป็นจูบของ คิม ซอลอา จูบรสลูกอมสตรอเบอร์รี่ เจือด้วยกลิ่นบุหรี่ของ Marlboro black 100’s ที่หล่อนชอบ


Headlights, on me
Racing to 60, I’ve been a fool
But strawberries and cigarettes always taste like

 


        โบนาตกหลุมรักแสงไฟหน้าของรถอเมริกันคลาสสิคของหล่อน เวลาที่หล่อนหยุดจอดมันเพื่อรอให้เธอก้าวขึ้นไปนั่งข้างๆ ในเวลาหลังเที่ยงคืน หรือแม้แต่เวลาที่หล่อนยอมลดความเร็วจนเหลือหกสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมงเพื่อให้เธอซึมซับบรรยากาศริมทะเลหรือแม้แต่อากาศเย็นๆ ของค่ำคืน และเริ่มตกหลุมรักรสชาติของลูกอมรสตรอเบอร์รี่ และกลิ่นบุหรี่ในลมหายใจของ คิม ซอลอา

 Blue eyes, black jeans
Lighters and candy, I’ve been a fool
But strawberries and cigarettes always taste like you



        ทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกเหมือนหยุดหมุนทุกครั้งเมื่อสบเข้ากับดวงตาสีน้ำตาลของหล่อน และทุกความอบอุ่นก็คงไม่เทียบเท่าเสื้อแจ็คเก็ตยีนส์สีดำตัวโปรดของหล่อนที่ถอดให้เธอใส่คลุมทุกครั้งที่สัมผัสได้ว่าอากาศเริ่มเย็น


        คิม โบนารู้สึกว่าตัวเองกำลังกลายเป็นคนโง่ ที่ตกหลุมรักคนที่พึ่งรู้จักกันได้ไม่นานเท่าไร คนที่หลีกเลี่ยงการมีแอคเคาท์โซเชียลมีเดียของกันและกัน ติดต่อกันด้วยข้อความโง่ๆ และหายไปครั้งหนึ่งเป็นเวลาหลายอาทิตย์โดยไร้การติดต่อ


        แต่ทุกครั้งที่หล่อนหายไป รสชาติของลูกอมสตรอเบอรรี่ที่หล่อนชอบ และกลิ่นจางๆ ของ Marlboro black 100’s ก็ยังคงติดอยู่ที่ปลายลิ้นและปลายจมูกของ คิม โบนาทุกครั้ง



Remember when you taught me fate
Said it all be worth the wait
Like that night in the back of the cab
When your fingers walked in my hand



        “คุณเชื่อในพรหมลิขิตมั้ย” หล่อนถามขึ้นภายใต้ความเงียบและอ้อมกอดที่โอบกอดกันไว้หลวมๆ

        “ไม่”
        “เชื่อหน่อยเถอะ คุณรู้มั้ยว่าอะไรบางอย่างมันคุ้มค่าที่จะรอ”

        “เช่นเวลาที่คุณหายไปอะไรแบบนี้” ซอลอาหัวเราะ กระชับอ้อมกอดให้เราใกล้กันอีกนิด และทิ้งตัวลงพิงกับท้ายรถ

        “พึ่งรู้ว่ารอ”

        “ใครรอ ฉันเปรียบเทียบเฉยๆ”

        ซอลอาไม่ได้ตอบอะไร นอกจากไล้ปลายนิ้วไปตามหลังมือของโบนา ประทับจูบบางๆ ลงบนต้นคอของคนในอ้อมกอด

        “เชื่อเถอะ ว่ามันคุ้มค่าถ้าคุณรอ”



Next day, nothing on my phone
But I can still smell you on my clothes
Always hoping things would change
But we went right back to your games

 


        และเมื่อโบนาลืมตาตื่นขึ้นอีกครั้งบนเตียงในห้องของตัวเอง คิม ซอลอาก็หายไปอีกครั้ง ไร้การแจ้งเตือนและติดต่อจากหล่อนเหมือนที่ผ่านๆ มา สิ่งเดียวที่ยังยืนยันว่าระหว่างเราเป็นเรื่องจริง เหลือเพียงกลิ่นน้ำหอมจางๆ ของหล่อนที่ติดอยู่บนเสื้อของโบนา

        ถ้านี่เป็นเกมสักเกม โบนาก็รู้ได้ในทันทีว่า คิม ซอลอา คุมเกมได้ทั้งหมด และหล่อนคงชนะตั้งแต่เธอยังไม่เริ่มเดินหมากสักตาเลยด้วยซ้ำ

        โบนาหลับตาลงอีกครั้ง ไล่ความคิดฟุ้งซ่าน พลิกตัวหันมองหน้าต่างก่อนจะพบกับซองลูกอมรสตรอเบอร์รี่ที่หล่อนชอบวางอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียง



 
 
        คิม ซอลอา หายไปเกือบสองเดือน ไร้การติดต่อ ไร้ข้อความตอนดึกๆ และโบนาก็ไม่ได้คิดจะตามหา เธอยังคงใช้ชีวิตแบบเดิม ไปเรียน กลับบ้าน หนีออกไปเดินเตร่เล่นแถวไนท์คลับ และไม่รู้เมื่อไรที่เริ่มติดลูกอมรสสตรอเบอร์รี่แบบที่อีกคนชอบ

And even if I run away
And give my heart a holiday
Still strawberries and cigarettes always taste like you

 

        ไม่ว่า คิม ซอลอา จะหายไปนานแค่ไหน หรือต่อให้ โบนาพยายามวิ่งหนีหรือหยุดพักจากความคิดที่มีแต่หล่อน แต่ทุกครั้งที่รสชาติของลูกอมรสตรอเบอร์รี่โง่ๆ และกลิ่นบุหรี่จางๆ ที่ติดอยู่ที่ปลายจมูก ก็ย้ำเตือนทุกครั้งว่าทั้งหมดคือตัวตนของหล่อนที่เธอชอบ


You always leave me wanting more
I can’t shake my hunger for
Strawberries and cigarettes always taste like you
they always taste like you

 

        โบนายังคงเดินเตร่ จนมาหยุดตรงที่เดิม ที่เจอซอลอาครั้งแรก รู้สึกเหมือนกำลังเป็นคนโง่ ทำอะไรโง่ๆ ทิ้งแผ่นหลังลงพิงกับป้ายจราจร แกะลูกอมและส่งมันเข้าปาก ล้วงเจ้าซิปโป้ออกจากระเป๋ากางเกงขาสั้น เปิดปิดฝามันเล่นแก้เบื่อ ทอดสายตามองออกไปถนนด้านนอก และรสจูบนั้นก็ไม่เคยจางลงไปเลยแม้แต่นิด กลิ่น Marlboro black 100’s จางๆ ที่เคยสัมผัสจากลมหายใจหล่อนนั่นก็ไม่เคยจางลงตามวันเวลา ทุกสิ่งทุกอย่างยังคงคุ้นชินในสัมผัสราวกับหล่อนอยู่ตรงนี้

Long nights, daydreams
With that sugar and smoke rings
Always taste like you

 
        ตั้งแต่หล่อนหายไป ทุกคืนก็ยาวนาน และทุกครั้งที่คิดถึงเรื่องของหล่อน โบนาก็รู้สึกเหมือนเรื่ิองที่ผ่านมามันก็แค่กำลังฝันกลางวันไปเองทุกครั้ง


Headlights, on me
Racing to 60, I’ve been a fool
But strawberries and cigarettes always taste like



        แสงจากไฟหน้ารถสาดทาบลงบนร่างกายของคิม โบนา ก่อนเจ้า Dodge Charger จะจอดตรงข้างฟุตบาธหน้าเธอ


Blue eyes, black jeans
Lighters and candy, I’ve been a fool
But strawberries and cigarettes always taste like you

 

        โบนาสบตาเข้ากับคนที่เปิดประตูลงจากรถ เจ้าของใบหน้าเรียบนิ่ง ดวงตาสีน้ำตาลดูอบอุ่น ริมฝีปากสีแดงสดคาบมวนบุหรี่ ในชุดกางเกงขาสั้น เสื้อครอปเอวลอย และแจ็คเก็ตยีนส์สีดำ



        “จุดบุหรี่ให้หน่อยได้มั้ย”



        คิม ซอลอา หยุดยืนหน้ากัน รอจนโบนายื่นไฟแช็กมาตรงหน้า รอหล่อนโน้มตัวลงมาและจุดไฟที่ปลายมวนบุหรี่ ปล่อยให้เราสองคนสบตากันผ่านม่านควันเหล่านั้น



        “อยากนั่งรถเล่นมั้ย”



        โบนายิ้ม เก็บไฟแช็กลงกระเป๋ากางเกงขาสั้น และสายตาก็ยังไม่ละจากแววตาของซอลอาแม้แต่วินาทีเดียว
 

        “เอาสิ”



        :)



Long nights, daydreams
Sugar and smoke rings, I’ve been a fool
But strawberries and cigarettes always taste like you
Headlights, on me
Racing to 60, I’ve been a fool
But strawberries and cigarettes always taste like
Blue eyes, black jeans
Lighters and candy, I’ve been a fool
But strawberries and cigarettes always taste like you





Troye Sivan - Strawberries & Cigarettes
https://www.youtube.com/watch?v=PYI0E_Wr1gM


สำหรับความสัมพันธ์ที่เหมือนลูกอมและควันบุหรี่


-
ไม่มีฟิคคู่นี้อ่านเลยค่ะ เลยแต่เองเสพเอง กาวเอง พายเอง T______T

SHARE

Comments

Browns
2 years ago
หือออ เราไม่คิดว่าจะมีฟิคคู่นี้ให้อ่านค่ะ หายากมาก เขาก็ชอบคู่นี้ ไม่มีเหตุผลอะไรเลยแค่ชอบคู่นี้ แบบเคมีบางอบ่างมันได้ คงเหมือนความสัมพันธ์ของคู่ที่หลงใหลไม่มีเหตุผล ทุกอย่างอบอวลไปหมด แล้วเพลงนี้ก็กำลังเป็นเพลงโปรดของเราด้วย ขอบคุณที่แต่งนะคะ 
Reply
Nagato_Yoshimi
2 years ago
ชอบความสัมพันธ์ที่มันเบาบางแบบควันบุหรี่ ลมพัดก็จางแล้ว รสหวานของลูกอมสตอร์เบอรี่แบบหลอกๆ ก็เหมือนความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจน

ว้าวมากค่ะ คนเขียนเก่ง ทำให้อิน
Reply
tewisthebest
2 years ago
ชอบเรื่องนี้มากเลยค่ะ ทั้งบรรยากาศในเรื่อง ทั้งคาแรกเตอร์ พิซอลดูเป็นคนคูลๆที่ขี้เล่น น่ารักกก งือออ ส่วนพิโบก็ดูเด็กน้อยอ่ะ เขินไปหมด ขอบคุณสำหรับฟิคคู่นี้นะคะ หาอ่านยากมาก 🙏🙏🙏
Reply
Jakeee
2 years ago
ชอบบรรยากาศเรื่องมากเลยค่ะ ดูฟุ้งๆดี ภาษาก็สวยด้วย ชอบความบุหรี่กับลูกอม ยิ่งนึกถึงบรรยากาศหลังเที่ยงคืนยิ่งเข้ากัน ฟีลวัยรุ่นมากๆ
Reply
9KG
1 year ago
ก็คือไม่ผิดหวังทิเก็บไว้อ่านตอนอินอูจูมากๆ ค่ะ ฝีมือแต่งเริ่ดสมคำร่ำลือ 🥺 เรื่องนี้ก็ให้ความละมุนปนขื่นเหมือนรสหวานของแคนดี้กับกลิ่นบุหรี่อย่างที่สื่อ อ่านไปก็รู้สึกว่าพี่ซอลก็เหมือนลูกอมรสสตรอว์เบอร์รี่ของพี่โบแหล่ะ เหมือนจะหวาน แต่ก็มาขื่นช่วงที่ชอบหายไปนานๆ (ทรมานแทนพี่โบมากค่ะอยากฟาด) ชอบมากที่ดึงเพลงออกมาได้ขนาดนี้นะคะ พาคนอินดีมาก ดีตั้งแต่ปูเรื่องครอบครัว ปูเรื่องนิสัยพี่โบ มาจนเจอพี่ซอล ลงตัวเหมือนเหยาะอายิโนะโมโต้ะ ความรักของสาวเปรี้ยวซ่าเสื้อครอปกับคนจุดบุหรี่ /โดนพี่โบฟาด ขอบคุณสำหรับฟิคซอลโบหวานคอแบบแกล้งๆ ค่ะ (= จะขื่นก็ไม่สุด จะหวานก็ไม่สุด) แล้วกลับมาแต่งคู่นี้อีกนะคะตะเร้ก 🌚
Reply