How can you fix something if you don't know what's broken ?
                  How can you fix something if you don't know what's broken

เราไม่รู้จริงๆว่าอะไรพัง หรือทุกสิ่งทุกอย่างมันพังจนเราไม่รู้ว่าจะซ่อมตรงไหน ไม่รู้ว่าจะเริ่มจากส่วนไหน ไม่รู้ว่าทำไปแล้วได้อะไร เรายังมองไม่เห็นข้อดีของการพยายามที่จะซ่อมแซมส่วนที่เว้าแหว่งในตัวเรา แต่การอยู่อย่างนี้ อยู่กับความไม่สมบูรณ์ อยู่กับความเจ็บปวด มันทรมาน...

เราควรจะกลับมารักษาตัวเองทุกครั้งหรือควรจะหยุดที่ต้นเหตุ ต้นเหตุที่มันกัดกินตัวเรา เราอยากให้โลกรับฟัง เข้าใจ ให้อภัยเรา แต่แค่การหวังให้สังคมไม่ตัดสินเรา ยังทำไม่ได้เลย แต่เราก็เหนื่อย เหนื่อยที่ต้องรวบรวบเศษเสี้ยวความเข้มแข็งซ้ำแล้วซ้ำเล่า และเราก็ไม่แน่ใจว่ามันจะหมดไปเมื่อไหร่

เราสามารถยิ้ม หัวเราะ ต่อหน้าคนอื่นจนแน่ใจว่าเขามองเราปกติ แบบที่ทุกคนเป็น แต่เราก็สามารถร้องไห้อย่างบ้าคลั่งตอนอยู่คนเดียวจนแน่ใจว่าไม่เหลือน้ำตาให้ร้องอีกได้เหมือนกัน
ตลกดี มันต่างกันอย่างสิ้นเชิงเลย ไม่ใช่แค่สองส่วน อาจจะสาม สี่ ห้า แต่ทั้งหมดทั้งมวลนั้นมันแตกหักไม่เป็นชิ้นดี

เขาให้คำนิยามคุณแล้ว เขาทั้งหลาย ทั้งคนที่ไม่รู้จักคุณเลย หรือแม้กระทั่งคนที่รู้จักคุณดี
คุณรู้ดีแก่ใจว่าคำนิยามพวกนั้นมันทำร้ายคุณ แต่คุณก็ห้ามให้ตัวเองหลงเชื่อคำโง่ๆพวกนั้นไม่ได้
และกลายเป็นว่าต้นเหตุ ก็มาจากเราเองเช่นกัน

โดดเดี่ยว มืดมน ว่างเปล่า เหมือนกับว่าคุณลอยอยู่ในอวกาศ ทั้งที่ยังยืนอยู่บนพื้นดิน ทั้งที่เดินอยู่ที่ไหนสักแห่ง ทั้งที่นอนอยู่บนเตียง ทั้งที่คุณยังหายใจเข้ารับอ๊อกซิเจน หายใจเอาคาร์บอนไดออกไซด์ออกไป ทั้งที่คุณเบื่อหน่ายกับกิจกรรมเหล่านี้ แต่พระเจ้ายังไม่อนุญาตให้คุณละทิ้งมัน 

คำพูดเป็นร้อยๆในหัวสมอง ความรู้สึกเป็นพันๆในใจ เราอยากปลดปล่อยมันออกมา แต่ถึงจะอยากแค่ไหน เขาก็ไม่ได้อยากจะรับฟังเรา ไม่ได้อยากจะรู้สึกกับเรา แล้วทำไมล่ะ ทำไมเรายังยึดติดกับสิ่งที่ไม่มีหวัง 

และทำไมเรายังอยากขุดเศษซากปรักหักพังในตัวเรา

ออกมาอธิบายว่าชิ้นส่วนไหนพังเพราะอะไร ต่อคนมากมาย

ในขณะที่ลึกๆในหัวใจแล้ว เราต้องการเพียงแค่หนึ่งคน

ที่เต็มใจช่วยเราซ่อมแซม เติมเต็ม เศษซากเหล่านี้


 


SHARE
Writer
cozylikeapillow
learner
the girl who try to write and who always a little sad

Comments