ฉุดรั้งไว้ด้วยความเศร้า
      หนังสือเรื่อง "4ปีนรกในเขมร" ที่เพิ่งได้อ่านจบไปสร้างความรู้สึกได้หลากหลายแบบ แต่ที่มั่นใจว่ารับรู้ได้ชัดเจนที่สุดคือ "ความไม่สิ้นหวัง"

      หนังสือเปิดตัวด้วยการเล่าเรื่องของผู้หญิงญี่ปุ่นคนหนึ่ง ที่ได้แต่งงาน ย้ายถิ่นฐาน สร้างครอบครัว และจบลงด้วยการมีลูกที่น่ารักกับวามีที่เธอรักมาก ทุกอย่างดูดีไปหมด ครอบครัวมีความสุข ร่ำรวยเงินทองชื่อเสียง ฟังแล้วก็เหมือนเทพนิยายดีๆสักเรื่องที่ตอนจบมักจะจบลงพร้อมกับคำว่า มีความสุขชั่วนิจนิรันดร์ แต่แหม... ถ้าเรื่องจบลงแบบนั้นก็คงจะง่ายไป น่าเบื่อเกินไป พระเจ้าเลยเพิ่มเนื้อเรื่องเข้าไปอีกนิดหน่อย เพื่อเพิ่มสีสันในชีวิตของเธอคนนี้ 

สิ่งที่เธอพบเจอนั้นก็เหมือนกับชื่อของหนังสือ โหดร้าย ไม่ว่าจะเปิดอ่านบทไหนก็มักจะได้เห็นแต่ความสูญเสียของเธอ ทีละเล็กละน้อย... แต่สิ่งหนึ่งที่น่าแปลกใจสำหรับพวกเราที่ได้อ่าน คือ
เธอสูญสิ้นทุกสิ่ง เว้นแต่เพียงสติของเธอ
ลองคิดภาพคนที่เคยมีความสุขมากๆ เพียงแค่คืนเดียวก็สูญเสียสิ่งนั้นไป และเสียไปเรื่อยๆ ตลอดระยะเวลา4ปี ถ้าเป็นตัวเราจะรั้งสติของตัวเองได้นานขนาดนั้นรึเปล่า? 

แต่เธอทำได้ สิ่งที่ดึงรั้งเธอเอาไว้คือสิ่งที่เรียกว่า "ความเศร้า" เพราะสิ่งนี้ทำให้เธอไม่ต้องพบเจอกับความผิดหวัง ก็เธอเศร้าจนไม่สามารถคาดหวังสิ่งใหญ่ๆได้แล้ว แค่หวังให้มีอาหารกินในวันถัดไปก็เพียงพอแล้วสำหรับเธอ บางคนในบันทึกของเธอหวังเสียยิ่งใหญ่สุดท้ายก็จบด้วยการสติแตก แต่เธอคาดหวังเพียงทีละเล็กละน้อย จนในที่สุดก็ได้พบกับสิ่งที่เกิดคาดหวัง และในท้ายสุดเธอก็มีความสุข 

         ความจริงหนังสือเล่มนี้คือบันทึกที่ดีมากๆ เธอเขียนเพื่อที่จะบรรยายสิ่งที่เกิดขึ้น แต่กลายเป็นว่าเราให้ความสนใจตัวของเธอมากกว่าเสียอีก
SHARE
Written in this book
after i read
Writer
agreatpigeon
bookworm
1st child ,GIRL ,bookworm ,Barista

Comments