ช่วงเวลาเรียบง่าย

แด่, ตัวผมในวันนี้


เริ่มเดินทางเมื่อไหร่, ตอบไม่ได้

อาจเพราะมันนานเกินกว่าจะจำ


จุดเริ่มต้นอยู่ตรงไหน, แล้วจุดสิ้นสุดล่ะ


เงียบ, ไร้ซึ่งคำตอบใด


ในวันที่ใจอ่อนล้าอย่างที่สุด ซึ่งจริงๆ มันก็เกิดขึ้นอย่างน้อยเดือนละหนึ่งครั้ง


เป็นหนึ่งวันที่ผมเลือกที่จะทิ้งทุกอย่างลงแล้วร้องไห้


ผ่านไปหลายเดือนแล้วหลังจากช่วงเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่


โตขึ้นแล้วนะ, พูดได้เต็มปากด้วยความภาคภูมิใจ
ยังพยายามได้อีกนะ, ใช่, ยังไม่หยุดหรอก
เราต้องไปต่อนะ, รู้, รู้ดีเลยล่ะ


ความสุขในชีวิตช่วงนี้คือการได้มีช่วงเวลาที่เรียบง่าย


ได้ใช้ช่วงเวลาเงียบๆ สักพักนั่งมองวิวทะเล
ความสบายใจที่พัดเข้ามากระทบใจราวกับคลื่นทะเล
เงยหน้าขึ้นไปเจอเงาของทิวสนที่พลิ้วไหวราวกับเริงระบำ, และพระจันทร์ที่ยิ้มกว้าง
สวยงาม, สมเป็นพระจันทร์ครึ่งดวง


บทสนทนาที่เกี่ยวกับเรื่องทั่วๆ ไปมองเห็นอะไรก็พูดออกมา
บางอย่างพูดถึงสิ่งที่ยังไม่เกิด


แต่ส่วนใหญ่มักโยงเข้าหาอดีต, อย่างเรื่องว่าว 
ว่าวกับทะเลและช่วงเวลาของเดือนแห่งฤดูหนาวที่ไม่เคยมาถึงเมืองทะเล


ตอนเด็กๆ มักได้เห็นเสมอ ว่าวตัวโตๆ แข่งกันอวดโฉมทั่วท้องฟ้า
บ้างก็ไร้เสียงแต่มีหางสวยงาม บ้างก็ส่งเสียงดังโหวกเหวกเฉพาะตัวแล้วพลิ้วตัวไปมา
ผมเองก็ไม่ได้มีความรู้เรื่องว่าวมากนัก ตอนนั้นก็ได้แต่คิดว่าช่างโหวกเหวกแต่ก็สวยไปหมด
เคยมีว่าวกับเขาอยู่หนึ่งตัว พ่อทำให้ จำแผ่นหลังพ่อตอนนั่งเหลาไม้ได้
มันออกมาใช้ได้ มีบินเบี้ยวไปบ้าง พ่อก็ไม่ใช่มืออาชีพหรืออะไรได้เพื่อนๆ ช่วยซะก็เยอะ
แต่มันก็เป็นหนึ่งในช่วงเวลาธรรมดาๆ ที่เป็นความสุขได้เมื่อนึกถึง


ช่วงนี้เป็นช่วงที่ไม่ได้คาดหวังอะไรใหญ่โตกับชีวิต
ผมรู้ดีว่าแพลนทั้งหมดที่ตั้งเป้าไว้ในอนาคตมันยังมาไม่ถึง, นี่เป็นเพียงการเริ่มต้น
ราวกับการต่อสู้ที่ไม่มีวันสิ้นสุด, ความผิดพลาดที่เกิดขึ้นได้ตลอดเวลา, พลังใจกับความเหนื่อยอ่อนที่ต่อสู้กันไปมาและอีกมากมาย


เริ่มชินกับความวุ่นวาย คำนี้คงเป็นคำที่เหมาะกับช่วงเวลาตอนนี้ที่สุด
เริ่มชินแต่ในขณะเดียวกันก็โหยหาช่วงเวลาแสนเรียบง่ายที่ตัวเองเคยมี


เป็นช่วงที่ไม่ขออะไรจากตัวเองมาก


นอนให้พอ-กินของมีประโยชน์-ไม่เครียดจนเกินไป-มีสติ-ไม่ป่วย-มีเวลาของตัวเองบ้าง-มีเวลาให้คนรอบตัวบ้าง-กอดน้องกับพ่อให้บ่อย-เล่าเรื่องแต่ละวันให้ใครสักคนได้ฟังบ้าง


มีสิ่งที่ควบคุมไม่ได้อยู่เต็มไปหมด ในเมื่อรู้แล้วก็ไม่จำเป็นต้องไปพยายามเครียดไปกับมัน
แค่ปล่อยมันไปอย่างที่มันเป็น


Go with the flow, go with the flow
Little by little, Little by little
Stay with yourself in every second moment


If you sad and you know it, just let it be
If you happy and you know it, just let it be
If you feel something, just let it be


เติบโต, ค่อยๆ เติบโต


SHARE
Written in this book
Dear, Diary
Me Myself & I
Writer
ibearinmind
Sea
Everything around myself.

Comments