นิทาน กบสองตัว
       ความล้มเหลว ถือเป็นคำแสลงของผู้คนโดยทั่วไป ทำไมพวกเรากลัวความล้มเหลวคือสภาวะที่ไม่ได้ตามความต้องการ เป็นคำตรงกันข้ามกับความสำเร็จทำให้หลายคนคิดว่าความล้มเหลวไม่ใช่สิ่งที่น่าพิศมัยมากนักแต่คุณรู้หรือไม่ว่า ในทุกความสำเร็จของบุคคลที่ยิ่งใหญ่ หรือมีชื่อเสียง ล้วนแต่พบกับความล้มเหลวมาด้วยกันทั้งนั้น

       โทมัส เอดิสัน นักประดิษฐ์ชื่อก้องโลกมีผลงานสิ่งประดิษฐ์จำนวนนับ1,000 ชิ้น และมีชื่อเสียงที่ได้ประดิษฐ์หลอดไฟมาให้ผู้คนได้ใช้กัน มีครั้งหนึ่งมีคนถามเขาว่า

        "ในตอนที่ชาวบ้านหาว่าคุณบ้า ที่พยายามประดิษฐ์ หลอดไฟคุณรู้สึกยังไงในตอนที่คุณล้มเหลวมา 10,000 ครั้ง ก่อนที่จะประดิษฐ์หลอดไฟฟ้าได้สำเร็จ"
         เอดิสันตอบว่า "ผมไม่ได้ล้มเหลว แต่ผมค้นพบวิธีที่ไม่ได้ผลถึง 10,000 วิธี" 

          ถ้าเอดิสัน เลิกล้มความคิดที่จะสร้างหลอดไฟ เขาคงเป็นแค่คนธรรมดาไม่เป็นนักประดิษฐ์ชื่อดังของโลกเหมือนในปัจจุบัน
         ดังนั้นความสำเร็จมันสร้างมาจากความล้มเหลว ล้มเหลวมากครั้งเท่าไหร่ เราจะพบวิธีที่ไม่สำเร็จเพิ่มขึ้นเท่านั้นต้องมีสักครั้งที่เราประสบความสำเร็จได้ เพียงแต่จะเจอเมื่อไหร่ และอย่างไร
ในทางกลับกัน ถ้าเราล้มเหลวและยอมแพ้ ร้อยทั้งร้อยเราไม่มีทางที่พบความสำเร็จได้ หรือถ้าจะรอโชคชะตามันจะมาเมื่อไหร่ก็ตอบไม่ได้ ทั้งชีวิตอาจจะไม่มีวันนั้น

พวกเราเคยได้ยินนิทานเรื่องกบสองตัวหรือเปล่าครับ
เรื่องมีอยู่ว่า

          วันหนึ่ง มีกบอยู่สองตัวได้เดินทางท่องเที่ยวไปด้วยกัน แต่พวกมันได้พลัดตกลงไปในหม้อต้มครีม กบตัวแรกมีนิสัยมองโลกในแง่ร้าย มันกระโดดไม่กี่ครั้งมันก็ตัดใจและพูดว่า “น้ำนี้ต้องเป็นน้ำที่มีพิษร้ายอย่างแน่นอน เราต้องตายแน่” เมื่อพูดจบกบตัวแรกก็ปล่อยตัวเองให้จมลงก้นหม้อต้มครีมจนตาย กบตัวที่สองคิดในแง่บวก มันไม่ยอมแพ้ต่อชะตากรรมพูดว่า “แม้ว่าข้าจะโชคร้าย แต่ข้าก็จะพยายามให้ถึงที่สุด”
           กบตัวที่สองถีบขาไปมาเพื่อว่ายน้ำและพยายามกระโดดจากเนื้อครีมครั้งแล้วครั้งเล่า จนกบตัวที่สองหมดสิ้นเรี่ยวแรง จนวินาทีสุดท้ายมันก็ใช้แรงเฮือกสุดท้าย "แม้นี้จะเป็นการกระโดดครั้งสุดท้ายข้าขอกระโดดจนกว่าจะสิ้นลม" กบตัวที่สองออกแรงกระโดด ทันใดนั้นเอง เจ้ากบตัวที่สองรู้สึกว่ามาแผ่นแข็งจับตัวอยู่ใต้ขาของมัน แผ่นแข็งนั้นคือเนื้อของครีมที่เกาะตัวเป็นเนย มันเกิดจากการพยายามกระโดดของกบตัวที่สองว่ายน้ำในหม้อต้มครีมเหมือนเป็นการคนให้ครีมกลายเป็นเนยแข็งจึงทำให้กบตัวที่สองทรงตัวกระโดดออกจากหม้อต้มครีมและรอดตายออกมาได้
แผ่นแข็งนั้นคือเนื้อของครีมที่เกาะตัวเป็นเนย มันเกิดจากการพยายามกระโดดของกบตัวที่สองว่ายน้ำในหม้อต้มครีมเหมือนเป็นการคนให้ครีมกลายเป็นเนยแข็งจึงทำให้กบตัวที่สองทรงตัวกระโดดออกจากหม้อต้มครีมและรอดตายออกมาได้"


จากนินทานเรื่อง กบสองตัว พวกเรารู้สึกอย่างไรบ้าง

คุณอยากหยุดกระโดดจากหม้อและจมลงก้นหม้อ หรือจะกระโดดต่อไปจนกว่าจะออกจากหม้อต้มได้ คุณเลือกได้ขอให้รู้ไว้ว่า
  "ความล้มเหลวร้อยครั้งเพื่อความสำเร็จเพียงครั้งเดียว"
SHARE
Writer
BlueSea
นักเดินทาง
การเดินทางอันแสนยาวไกลต้องเริ่มจากก้าวแรกเสมอ

Comments