ap·pre·ci·ate | คำที่ขาดหายไป
คุณเคยเจอสถานการณ์แบบนี้มั้ย ?
ให้บอกข้อดีของตัวเอง 
ให้บอกข้อดีของเพื่อนร่วมงาน 
แต่คุณมักจะนึกไม่ออก 
กลับกันถ้าให้บอกข้อเสีย 
คำมากมายจะพรั่งพรูหลั่งไหลมาแบบไม่รู้จบ 

.....................................................
ทำไมนะเหรอ ? เพราะเราอยู่บนโลก
ที่ความบกพร่องแค่เล็กน้อย หรือใหญ่โต 
ก็ทำให้ชีวิตมีรอยด่างดำที่เห็นชัดเสมอ 

แต่....เรื่องดีดีเล็กๆที่เราทำในชีวิตทุกวันที่คนอื่นอาจไม่เห็น หรือเห็นจนเคยชิน กลับเป็นเรื่องธรรมดาที่ไม่ต้องพูดถึงก็ได้ 
เช่น คุณมักจะถามเพื่อนคุณก่อนเสมอว่ามีอะไรให้ช่วยมั้ย, เพื่อนข้างห้องคุณมักจะเก็บพัสดุให้คุณเสมอเวลาคุณไม่อยู่ห้อง, แฟนของคุณออกค่าตั๋วหนังให้บ่อยๆ หรือแม้แต่สามีของคุณล้างห้องน้ำเป็นประจำ 
คำถาม : คุณเคยรู้สึกอยากชื่นชมในสิ่งเหล่านี้บ้างมั้ย หรือรู้สึกว่ามันควรได้รับการยกย่อง ?


คำถาม : คุณรู้สึกขอบคุณ
กับความสามารถของตัวเองหรือผู้อื่น
ที่ทำให้โลกของคุณน่าอยู่ขึ้นบ้างรึเปล่า ? 




คนมักจะชื่นชมเมื่อเราทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่สำเร็จ
ผู้คนจะเริ่มยินดีกับคุณเมื่อคุณทำบางสิ่ง
ที่โดดเด่นเท่านั้น หรือแม้แต่ตัวคุณเอง
ที่มักจะให้เกียรติและมั่นใจในตัวเอง
เมื่อมีคนอื่นชื่นชม
โดยที่เราไม่เคยยินดียินร้าย
กับสิ่งเล็กๆดีดี มีคุณค่า ที่เราทำอยู่ทุกวันเลย 

เมื่อปีก่อน..ฉันไปทำงานและใช้ชีวิตที่ออสเตรเลีย
เป็นเวลา 1 ปีเต็ม ชั้นได้เรียนรู้หลายสิ่งผ่านวัฒนธรรม ผ่านความคิด มุมมอง และได้พบกับ 

“วัฒนธรรมแห่งการ Appreciate each other
มันคือการชื่นชม ยินดี และยกย่องกันและกัน 
ผ่านเรื่องราวเล็กน้อย
ที่ตัวเราและผู้อื่นได้ทำในชีวิตประจำวัน 

วันนึงใกล้ๆสิ้นปี ที่กลุ่มของเรา เรียกกันว่า Appreciation Day คือวันที่เราจะเขียนการ์ด 
ชื่นชมกันและกัน และมอบของขวัญให้กัน 

คุณอาจกำลังนึกภาพตาม
ว่าในการ์ดจะเขียนว่าอย่างไหร่ 
เราจะให้ของขวัญแบบไหนกัน
 ในเมื่อเพื่อนของเราก็ไม่ได้เลื่อนตำแหน่ง 
เพื่อนของเราก็ไม่ได้ประสบความสำเร็จใหญ่โต หรือแม้กระทั่งเพื่อนของเราก็แค่คนธรรมดาคนนึง ที่ใช้ชีวิตทุกวันแบบเรียบง่าย....

นั่นแหละคือเสน่ห์ที่แท้จริงของวันนี้ 
เราชื่นชมเพื่อนของเราด้วยคำพูดง่ายๆเหล่านี้ 

ขอบคุณมากที่ใส่ใจพวกเราเสมอ               ขอบคุณที่เธอถามสารทุกสุขดิบพวกเราเป็นประจำ           เธอเป็นคนที่เอาใจใส่คนอื่นได้ดีจริงๆ.  ฉันอยากชื่นชมเธอที่จัดเตรียมอุปกรณ์.ให้พวกเรา    ขอบคุณที่ต้องติดของใช้พวกนี้สำหรับพวกเรา.     ไว้ในรถเธอเสมอโดยไม่ถือว่ามันเป็นภาระเลย 
ขอบคุณเธอมากที่เปิดบ้านให้เรา.                         ทำกิจกรรมกรรมทุกๆวัน.                      ขอบคุณที่เธอเสียสละ และเห็นแก่ส่วนรวมเสมอ ขอบคุณที่เธอทำให้กลุ่มของเราได้สนุกสนาน.     เพราะเธอเป็นคนตลก ทำให้พวกเราทุกคนมีความสุขเวลาที่เธอเล่าเรื่องฮาๆให้พวกเราฟัง

.........และอีกมากมายที่เล็กน้อย........
คุณได้เรียนรู้อะไรบ้างจากคำตัวอย่างเหล่านี้...

หลายครั้งเรามักลืมชื่นชมตัวเอง
และคนรอบข้างในเรื่องเล็กๆน้อยๆ 
คุณลืมไปรึเปล่า ว่าเราเริ่มพูดเป็นประโยคได้
ก็ต่อเมื่อเราเร่ิมพูด ก.ไก่ มาก่อน
เช่นกัน ความภูมิใจของเราสามารถเริ่มต้น
จากสิ่งเล็กๆ ที่เกิดขึ้นทุกวัน
ก่อร่างสร้างทัศนคติ ความคิด
และเป็นแรงผลักดันชีวิตของเราให้ดียิ่งขึ้น

หลายครั้งที่เรารู้สึกแย่กับตัวเอง 
หรือมองคนอื่นในแง่ลบเสมอ
เพราะเราละเลยสิ่งเล็กน้อยเหล่านี้

เราละเลยการชื่นชมตัวเองซึ่งจริงๆแล้วมันไม่ใช่เรื่องผิดแปลกหรือประหลาดอะไร 

เราละเลยการยกย่องผู้อื่นในเรื่องเล็กๆน้อยๆ
เพราะเรารู้สึกว่ามันไม่จำเป็น เราเขินอายที่จะพูด เราไม่อยากให้คนอื่นเด่นกว่า หรือด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่ที่เราจะยกมาอ้าง

เราควรจะเปลี่ยน...เปลี่ยนความคิด 
รู้จักมองโลกให้ง่ายขึ้น ชื่นชมในสิ่งเล็กน้อย 
เริ่มจากตัวคุณเอง
แล้วชุมชนรอบข้างคุณจะเปลี่ยนไป  
เมื่อคุณเห็นคุณค่าในสิ่งที่ทำ 
เห็นคุณค่าในสิ่งที่คนอื่นทำ
สังคมจะเต็มไปด้วยคำยินดี 
คำชื่นชมยกย่องกันและกัน
ทุกคนจะสร้างสรรสิ่งดีดีมากขึ้น
พลังงานความคิดที่ดีจะส่งถึงกันเพิ่มขึ้น
และเราจะให้เกียรติกันและกันง่ายขึ้น


และคำถามสัมภาษณ์งานครั้งต่อไป
เมื่อมีคนถามคุณว่า 
“คุณคิดว่าคุณมีข้อดีอะไรบ้าง” 
จะตอบได้ง่ายขึ้น
โดยที่คุณไม่ต้องเตี๊ยมมาก่อนเลย




#วันนี้คุณชื่นชมตัวเองและยกย่องผู้อื่นบ้างรึยัง ? 

 




SHARE
Writer
woowaa
Counselor,Pharmacist
A Day of Life หน้าสมุดบันทึกเรื่องราวในชีวิต ผ่านมุมมองของผู้หญิงคนนึงที่อยากเล่าอย่างจริงใจ

Comments