You don't have to be good, you just have to be yourself.
ฉันมีเพื่อนคนนึง
เขาเป็นเพื่อนใหม่ 
เราไม่สนิทกันหรอก
แต่เพราะด้วยความที่เป็นคนชอบศิลปะเหมือนกัน ฉันจึงรู้สึกว่าเราเข้าถึงกันได้ง่าย
เพื่อนฉันคนนี้ เขามีความฝัน และเขาเป็นคนที่มีความสามารถมากๆ
เขารักที่จะวาดรูป เขาชอบที่จะเต้น และมักเก็บความทรงจำต่างๆไว้ในรูปถ่าย 
เขาเป็นศิลปิน หลายคนคงมองว่าเขาเป็น "แค่ศิลปิน" 
แต่สำฉันเขาเป็นศิลปิน ที่มีความฝันที่เป็นมากกว่าคำว่า "แค่ฝัน" 


เพื่อนฉันคนนี้ เขาไม่ได้มีชีวิตที่สวยหรู ปูด้วยพรมแดง หรือทางที่เต็มไปด้วยดอกไม้ข้างทาง
เขาเดินบนทางปกติเนี่ยแหละ ทางปกติที่บางครั้งก็ต้องมีขรุขระบ้าง 
หรืออาจจะขรุขระกว่าตนอื่นด้วยซ้ำไป 
เพราะด้วยความขรุขระบนถนนที่เขาเดิน ทำให้เขาต้องหกล้มอยู่หลายครั้ง 
หลายครั้งจนไม่กลัวกับทางข้างหน้า ว่ามันจะขรุขระอีกสักแค่ไหน 
หรือจะต้องหลงทางอีกสักเท่าไหร่
เขาก็ไม่กลัวที่จะเดินต่อ ถึงแม้จะหกล้ม หรือหลงทางอีกสักกี่ครั้ง


เพราะด้วยด้วยความไม่กลัวนี่แหละ เขาจึงสร้างงานศิลปะหลายที่แสดงความเป็นตัวตนของเขาออกมา ได้อย่างดี โดยไม่ต้องสนใจว่าใครจะคิดยังไง 
เพราะเขาไม่กลัวที่จะแสดงตัวตนของเขาออกมาให้คนได้รับรู้ ไม่กลัวว่าคนจะประทับใจแค่ไหน ไม่กลัวที่จะไม่เป็นที่ยอมรับ หรือ แม้จะต้องแตกต่าง  
แล้วรู้มั้ย เพราะอย่างนี้เขาได้อะไรกลับมา...
"การยอมรับในสังคม การยอมรับในผลงาน ในแบบที่เป็นตัวของตัวเอง ไม่ต้องเหมือนใคร"

You don't have to be good, you just have to be yourself.
วันนึงฉันได้มีโอกาส ชมผลงานต่างๆของเขา
เราใช้เวลาพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดอยู่สักพัก
แล้วเขาก็ยื่นกระดาษมาให้ฉัน หนึ่งแผ่น แล้วพูดว่า...
"วาดรูปกัน"
ฉัน รับกระดาษนั้นมาแล้วตอบกลับไปว่า 
"ฉันวาดรูปไม่เก่ง ฉันไม่รู้จะวาดอะไร"
"อะไรก็ได้ วาดไปเถอะ รู้สึกอะไร ก็วาดไป" เขาตอบ
ในขณะเดียวกัน ฉันก็มองไปรอบๆ  มองดูผลงานต่างๆบนทั้งบนผนัง และบนพื้นห้อง 
เพื่อหาแรงบรรดาลใจในการวาด 
และฉัยก็สังเกตุว่า
งานต่างๆเหล่านั้นเป็นผลงานง่ายๆ ไม่ซับซ้อน หรือหวือหวาอะไรมากมาย 
แต่งานแต่ละชิ้นให้ความหมายที่แสดงถึงความคิดและตัวตนของคนวาดออกมาอย่างดี

และนั่นก็ทำให้ฉันคิดได้ว่า... "You don't have to be good, you just have to be yourself"
แค่วาดมันออกมา ไม่่ต้องกลัว ไม่จำเป็นต้องสวย หรือต้องให้ใครประทับใจ แค่วาดมันออกมา เอาที่เราเป็นตัวเราเอง แล้วก็พอใจกับมันก็พอ 

คนเราชอบเอาความกลัว มาเป็นเกราะป้องกัน ในชีวิต
กลัวที่จะทำออกมาไม่ดี ก็เลยไม่ได้ลองทำ
กลัวว่าจะไม่เป็นที่ยอมรับ เลยหยุดอยู่กับที่
กลัวที่จะถูกตำหนิ เลยไม่ได้พัฒนา

แต่ความจริงแล้วความกลัวนี่แหละ ที่เป็นอุปสรรค ทำให้เราหาตัวตนที่แท้จริงของเราไม่เจอ เพราะความกลัวนี่แหละที่ ทำให้เราต้องหลงทางอยู่บ่อยๆ 
และเพราะความกลัวเนี่ยแหละที่ขวางกั้นเราไม่ให้พบความสุข และความสำเร็จในชีวิตสักที

เพราฉะนั้น จงอย่ากลัว ที่จะเป็นตัวของตัวเอง
เพราะบางที่โลกนี้อาจจะต้องการคนอย่างคุณ อยู่ก็ได้



 



SHARE

Comments

Boaboat
2 years ago
คิดเหมือนกันเลย ❤︎
Reply
Sukuman
2 years ago
❤️
Reply
Yinyanggggg16
2 years ago
ชอบๆ❤️
Reply