เหนื่อยใจ
จิตห่อเหี่ยว เที่ยวไป ให้ใครรัก
แสนเหนื่อยนัก มโนไป ว่าใครสน
คิดอยู่ได้ เขาไม่แคร์ ไม่แลวน
สู้อดทน ให้ได้ใจ ทำไมกัน


คิดไปเอง ประชดชัน กันไม่หยุด
อยากจะหลุด ให้ทุกข์ไป จากใจฉัน
แต่ก็เวียน เข้ามาได้ ในเร็ววัน
ก็หมดกัน ที่ตั้งใจ ว่าไม่แคร์


ถ้าหมดรัก คงหมดทุกข์ ให้อาลัย
ไม่รักใคร ไม่หลงไป ไม่แยแส
เห็นแก่ได้ เห็นแก่ตัว ไม่ดูแล
รู้สึกแย่ กระอักอวน ซวนเซไป


เมื่อหลงรัก เราเริ่มทุกข์ ฉุดไม่อยู่
เมื่อรักดู ก็รู้มัน ไม่สดใส
จะถือมัน อยู่ในมือ นานเท่าไร
ถูกพรากไป ในเมื่อไหร่ ไม่รู้เลย


ไม่ชอบเลย เวลาใจ ได้มีรัก
มันเหนื่อยนัก ยากเกินไป ไม่อยู่เฉย
ยิ่งเธอนิ่ง ไม่สั่นคลอน ดูเฉยเมย
โอ้อกเอย มันจะแตก อยู่แล้วใจ  


ziiinvn
2.22 PM.
01-14-18


SHARE
Written in this book
กลอนแปดของข้า
แต่งกลอนแปด สุภาพบ้าง ไม่สุภาพบ้าง

Comments