ถึงคุณและหนึ่งก้าวของความสำเร็จในล้านก้าว

โลกใบนี้ไม่มีอะไรที่คนเราจะทำ แล้วทำไม่ได้หรอก

“ไม่น่าเชื่อจริงๆ ว่าพวกคุณจะทำได้จนเสร็จ สุดยอดมากครับ”

ใครบางคนในชุดสูทเรียบร้อยพูดแบบนั้น จรดปากกาเขียนคะแนนแห่งความพึงพอใจใส่ลงไปในช่องสี่เหลี่ยมเล็กๆ สำหรับการประเมินผลงานในตอนสิ้นภาคการศึกษา

และสำหรับผลงานที่เป็นที่ถูกใจของคณะอาจารย์ จากการลงแรงทุ่มเททำมาทั้งวันทั้งคืนอย่างไม่ได้หลับไม่ได้นอน ไม่มีแม้เวลากินข้าว

นั่นก็เป็นความภูมิใจของนักศึกษาตัวเล็กๆ คนหนึ่งที่เปลี่ยนความคิดจากศูนย์ให้กลายมาเป็นชิ้นเป็นอันได้ภายในระยะเวลาหนึ่งอาทิตย์

หนึ่งอาทิตย์ที่เรียกว่าไฟไหม้อย่างเต็มปาก


วันนั้นเขาหลับตา ระบายลมหายใจที่หนักหน่วงอยู่ในช่วงปอดออกอย่างหมดสิ้น


เห็นมั้ย
เห็นหรือเปล่า
เขาทำได้แล้วนะ เขาเก่งขึ้นบ้างหรือเปล่า
เขาได้รับคำชมแล้วนะ


เพื่อนร่วมกลุ่มของเขายิ้มดีใจ เดินมาตบไหล่ กอดคอ และยีหัวเขาอย่างหมั่นเขี้ยว บอกขอบคุณที่ทำงานหนัก ทำมันจนสำเร็จ เขาเก่งมาก เขายังคงพยายามได้ดีมาก และไม่เคยทำให้เพื่อนผิดหวังในความไว้วางใจในตัวเขา นับจากงานแรกจนถึงตอนนี้


ภาพที่เขาคิดย้อนกลับไป
เขานั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์เครื่องโปรด แผงวงจรอีกหนึ่งแผง สายไฟอีกเป็นร้อยเส้น IC ตัวต้านทาน สวิตช์ ภาพวงจรต่างๆ ที่เขาเรียนมา และโค้ดที่รันแม้แต่กระทั่งตอนหลับตา ความคิดหลายพันหลายหมื่นที่วนในหัวเพื่อจะหาทางทำอะไรสักอย่างกับของพวกนี้ให้เกิดเป็นรูปร่างตามที่วางแผนไว้

‘มันต้องมีทางสิวะ สักทางที่จะทำได้’
‘ถ้าทำแบบนี้ไม่ได้ ก็ต้องมีวิธีอื่นที่จะได้ผลเท่ากัน’
‘มันต้องได้สิวะ มันมีวิธีแค่ยังหาไม่เจอ’
‘ถ้ายังไม่ได้ ก็พยายามอีก ถ้าพันครั้งไม่ได้ หมื่นครั้งก็ต้องได้ หมื่นไม่ได้ก็แสน’

เขาพร่ำบอกตัวเองแบบนั้น
วิ่งหา text อ้างอิง ขอความช่วยเหลือจากเพื่อนในกลุ่ม วิ่งถามเพื่อน ถามรุ่นพี่ ถามอาจารย์ ค้นมันจนหมด google เปิดทุก text เท่าที่เขาจะหาได้

แล้วความพยายาม มันก็ไม่เคยทรยศเขาเลยแม้สักครั้งจริงๆ ตอนที่เขาทำมันจนสำเร็จ

เพื่อนร่วมกลุ่มเดินมาตบหลัง กอดคอ แท็กมือกับเขาด้วยความดีใจ


แล้วคุณล่ะ ตอนนี้เห็นมันหรือเปล่า
ความสำเร็จเล็กๆ ของเขา
รอยยิ้มโง่ๆ ของเขา
ความดีใจที่แทบลบทุกความเหนื่อยยากและความง่วงจากการอดหลับอดนอนร่วมอาทิตย์ของเขา

คุณจะได้เห็นมันบ้างหรือเปล่่านะ



เขายืนมองจากตรงนั้น ผ่านกลุ่มเด็กตัวเล็กๆ ที่กำลังสนุกกับชิ้นงานสิ่งประดิษฐ์ของนักศึกษาหลายกลุ่ม ผ่านกลุ่มเพื่ิอนร่วมภาควิชาของเขา ผ่านคณะอาจารย์ที่กำลังเดินตรวจผลงานพวกนั้นด้วยความพึงพอใจ

ทุกคนล้วนทำได้ดี
มีทั้งคนที่เก่งมาก จนเกินกว่าคนอื่นจะเทียบ
มีทั้งคนที่ทำไม่สำเร็จ และยังคงต้องหาวิธีแก้บัญหาเฉพาะหน้าในการเสนองานต่อ

ทุกคนล้วนทำเต็มที่
รวมถึงเขาด้วย

คุณจะเห็นมันหรือเปล่านะ



เขายังคงมองสิ่งต่างๆ ที่กำลังเคลื่อนไหวต่อไป แม้จะเพียงแค่ในความคิด


เขาหวังจะได้เห็นสีหน้าภาคภูมิใจของคุณเหลือเกิน


เห็นหรือเปล่านะ ว่าเด็กไม่เอาไหนคนนั้น คนที่ไม่เอาอะไรสักอย่าง เกเร ไม่เคยตั้งใจทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน เกลียดการทำงานหนัก เททุกสิ่งทุกอย่างได้อย่างง่ายดาย

เขาก้าวไปได้อีกหนึ่งก้าวแล้วนะ



ถ้าตอนนี้คุณได้เห็นเขาล่ะก็ คุณจะพูดกับเขาว่าอะไรนะ

คุณจะยังคงเรียกเขาว่าเจ้าเด็กไม่เอาไหนหรือเปล่า

คุณจะยังเรียกเขาว่าไอ้เด็กขี้แพ้หรือเปล่า

คุณจะเห็นหรือเปล่า ว่าเขากำลังพยายามทำเพื่อความภาคภูมิใจในตัวเขาเอง และพยายามทำให้ทุกคนภูมิใจในตัวเขาอยู่

คุณเห็นหรือเปล่านะ ว่าเด็กคนไม่เอาไหนคนนั้น วันนี้เป็นคนที่พี่งพาได้ของเพื่อนๆ

เด็กไม่เอาไหนคนนั้นกลาย เป็นคนที่เพื่อนไว้ใจให้เป็นหนึ่งในความหวังของงาน เป็นคนที่เพื่ิอนๆ เชื่อมั่นว่าเขาจะทำทุกอย่างได้สำเร็จ

เขาทำทุกอย่างด้วยความทุ่มเทความตั้งใจทั้งหมดที่เขามี เพียงเพื่อหวังให้คุณที่อยู่ตรงนั้นได้ภูมิใจ แล้วก็บอกว่า


“เขาคนนั้นนั่นแหละ เขาเป็นคนที่ผมภาคภูมิใจ”



ถ้าคุณได้เห็นเขาตอนนี้ คุณจะรู้สึกยังไงนะ

คุณจะตำหนิที่เขาทำงานทั้งวันทั้งคืนไม่ยอมหลับไม่ยอมนอนหรือเปล่า
คุณจะชื่นชมเขา ที่วันนี้มีเพื่อนดีๆ อยู่เคียงข้าง และไม่ทำให้คนเหล่านั้นผิดหวังหรือเปล่า

คุณจะภูมิใจบ้างหรือเปล่า




ขอให้เด็กคนนั้นเติบโตไปเป็นคนที่มีความสุขก็พอแล้ว
ขอให้เป็นคนที่เติบโตอย่างมีความสุขในทุกช่วงเวลาของชีวิตก็พอแล้ว 
ให้โตไป เป็นคนที่มีความรักในผู้อื่นและรู้จักการให้อภัยก็พอแล้ว



คุณเคยบอกกับแม่ของเขาแบบนั้น ก่อนที่คุณจะจากไปที่แสนไกล ไกลเกินกว่าเขาจะตามไปได้

ตอนนี้คุณจะได้เห็นมันหรือเปล่านะ

ตอนนี้เขาเติบโตขึ้นอีกขั้นหนึ่งแล้วนะ

และเขาจะยังคงเชื่อว่าเขาจะเติบโตขึ้นอย่างมีความสุข ตามที่คุณหวังให้เป็น

เขาจะทุ่มเทกับทุกสิ่ง และจะยังเชื่อมั่นว่าไม่มีสิ่งไหนที่เขาทำไม่ได้

เขาจะยังเป็นคนที่พยายามแก้ไขในสิ่งที่เขาผิดพลาด และแม้วันใดที่เขาผิดพลาด เขาจะยังคงไม่ยอมแพ้ง่ายๆ อีก

เขาจะยังคงทำงานหนักและตั้งใจเรียนให้มากขึ้นเพื่อตัวเขาและคนที่เชื่อมั่นในตัวเขา

เขาจะเป็นคนที่ช่วยเหลือคนอื่น แม้ตอนที่ตัวเขาเองก็แย่ไม่ต่างกัน

เขาจะเป็นคนที่ยังคงมีความรักมากพอที่จะมอบให้และให้อภัยคนอื่นๆ อยู่เสมอ


หนึ่งก้าวของความสำเร็จในล้านก้าวของเขา

คุณจะเห็นมันหรือเปล่านะ



จากตรงนี้ เขาหวังว่าคุณจะได้เห็นมันเหลือเกิน







แด่ความสำเร็จเล็กๆ จากหนึ่งในล้านก้าวของนักศึกษาคนหนึ่ง

จาก เด็กเกเร
ถึงคุณปู่แก่ๆ ที่ดัดนิสัยกันด้วยก้านมะยมและไม้แขวนเสื้อ


SHARE

Comments

pinkyyoon
3 days ago
เราเชื่อว่า "คุณคนนั้น" จะภูมิใจในตัวน้องค่ะ สู้ๆนะคะ
Reply
Number7
3 days ago
ขอบคุณนะคะ จะโตไปเป็นคนที่ดีให้ได้เลยค่ะ :)