จดหมายถึงฉันในอนาคต
ไง? สบายดีไหม? ก่อนอื่นฉันอยากให้เเกกลับไปเยี่ยมเมืองไทยบ้างนะ เพราะไม่ได้กลับหลายปีเเล้ว

อีกไม่กี่อาทิตย์เเกก็จะเริ่มเรียนเเล้ว คณะพยาบาลศาสตร์... ทั้งๆ ที่เป็นหนึ่งในสายอาชีพที่ลั่นวาจาไว้ว่าจะไม่เข้าใกล้ เพราะเกลียดโรงพยาบาล น่าขันดีนะ สุดท้ายกลับเลือกเรียนคณะนี้ 

เราก้าวผ่านอะไรๆ มาเยอะ เราเป็นคนที่ไร้จุดหมาย เฝ้ามองคนอื่นๆ เดินตามฝันด้วยความอิจฉา ขณะที่ตัวเองนั้นกลับมืดเเปดด้าน เราเปลี่ยนสาขามาหลายครั้ง เเละถอยออกมาทุกทีด้วยเหตุผลต่างๆ นาๆ เเล้วสุดท้ายก็มานั่งเสียดายที่ไม่ยอมสู้ ไม่ยอมทนเรียนให้จบ 

ชั้นรู้ว่ามันต้องมีช่วงที่แกอยากส่งอีเมล์ไปลาออก 
ช่วงที่ร้องไห้คนเดียว
ช่วงที่อยากระบาย เเต่ไม่มีใครฟัง
ช่วงที่ทนไม่ไหว
ช่วงที่เหนื่อยเเละท้อ...
เเละทุกครั้ง ชั้นอยากให้แกคิดถึงเเม่เเละคนที่รออยู่ไทย เเละกลับมาอ่านข้อความนี้ เเกอยากเสียเวลาเป็นปี เเล้วกลับมานั่งเสียดายอีกครั้งเหรอ? 

วันไหนแกทนไม่ไหวเเละคิดอยากลาออก ชั้นอยากให้เเก give it another chance ลองให้โอกาศมันอีกวัน... อีกวัน... อีกวัน... เเละอีกวัน...
ไม่ว่าเเกจะเรียนอะไร มันล้วนมีวันดีๆ เเละวันเเย่ๆ ทั้งนั้น  
ดังนั้น ขอให้แกสู้นะ hold on to it กัดฟันสู้เข้าไว้
ชั้นเชื่อว่าถ้าเเกผ่านปีเเรกไปได้ ทุกอย่าง ก็คงลงตัว 
 Shy, anxiety, depression, low self-confident... ในเมื่อหลุดจากพวกมันไม่ได้ ก็อยู่กับพวกมันให้ได้นะ เพราะถ้าเเกโยนผ้าขาวเเล้วกลับมาอยู่ที่เดิม พวกมันก็จะกลืนกินเเกไปในที่สุด 
I live one day at a time, one day at a time. Yesterday's gone and tomorrow is blind, so I live one day at a time. 
- Willie Nelson
สุดท้ายเเล้ว ขอให้เเกโชคดีนะ ขอให้เเกมีเพื่อนกับเขาบ้างสักคนก็ยังดี เราไม่ใช่คนขี้เหงา เเต่การมีเพื่อนที่เข้าใจกัน มันก็ย่อมดีกว่าตัวคนเดียว เเละอย่าลืมดูเเลสุขภาพตัวเองด้วยล่ะ 


SHARE

Comments

theNeverything
9 months ago
ทุก ๆ อย่างมักมีสิ่งดีดีแฝงอยู่เสมอนะคะ ขอให้อดทนแล้วทำทุก ๆ วันให้สนุกนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ 😊✌
Reply
Shabon
9 months ago
ขอบคุณค่ะ