To You..Too Late #0
แล้ววันนี้ก็มาถึง วันที่ความสัมพันธ์มาถึงจุดจบ
ไม่สิ... มันอาจจะเพิ่งเริ่มต้นก็ได้ 
ชีวิตแม่งพาให้สับสนดีนะ
ตอนแรกมันเริ่มจาก เดทกัน
ผ่านไปสองเดือน เป็นเพื่อนกันแบบที่นอนเตียงเดียวกันบ้าง
ผ่านไปสี่เดือน เป็นเพื่อนกันเฉยๆไปเลยแล้วกัน
นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น
แต่กูแม่งไม่ได้อยากเป็นแค่เพื่อนตั้งแต่เริ่มเดทกันแล้วความจริงอยากจะตั้งชื่อเรื่องว่า ถึงมึง ...ต่อด้วยชื่อแม่งเลย
แต่ทำไปแม่งก็ไม่ได้อะไรป่ะวะ แม่งอ่านภาษาไทยไม่ออก ฮ่าๆๆๆๆ
เสียใจ แต่กลับไม่รู้สึกโกรธ หรือเกลียดอะไรเลย
เข้าใจ แล้วก็ทำใจมาได้ซักพักแล้ว
แต่คือ เรารู้สึกดีต่อเขามาก มากจนไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย
มาเขียนลงในนี้ เพราะอยากจะเล่าเรื่องราวดีๆที่เกิดขึ้น ตลอดสี่เดือนที่ผ่านมา
สี่เดือน ที่มีเธอ เป็นเหมือนที่พักพิงจิตใจ
สี่เดือน ที่มีอะไรเกิดขึ้นมากมาย เรียนรู้อะไรมากมาย
ขอบคุณที่เข้ามาในชีวิต
และให้เกียรติ ต่อการตัดสินใจของเธอเสมอ


เรื่องราวต่อไปนี้ที่เราอยากจะเขียน 
คือความรู้สึกที่เรามี แต่เราไม่เคยบอกคนๆนั้น
คือความทรงจำดีๆที่เราประทับใจในตัวเขา
คือคำสารภาพของเรา ที่คิดเอาไว้ ว่าจะเล่าให้เขาฟัง
แต่มันก็สายเกินไป
เขาตัดสินใจแล้ว ว่าจะเดินอีกทางนึง
เราทำอะไรไม่ได้แล้ว
เราคงไม่ได้พูดเรื่องนี้กับเขาแล้ว

แล้วนี่ก็คือ "บทเกริ่นนำ" ของบทความที่จะเขียนต่อไปนี้
To You.. Too Late (ถึงเธอ.. ถึงจะช้าไป)โปรดติดตาม.....

SHARE
Written in this book
To you... Too late

Comments