หรือเป็นเพียงฉัน...ที่หวั่นไหว
เราทำงานอยู่บริษัทเดียวกันมานาน แต่เรากลับไม่เคยรู้จักหรือพูดคุยกันอย่างเป็นทางการสักครั้ง อาจเป็นเพราะเราอยู่คนละส่วนงาน จนกระทั่งวันนึงที่ฉันจะไปหาพี่ซึ่งอยู่แถวบ้านคุณ วันนั้นเป็นจุดเริ่มต้นที่เราได้คุยกัน คุณอาสาไปส่งฉัน แล้วจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ระหว่างเราก็เริ่มขึ้น 
เราเริ่มคุยกันมากขึ้น เริ่มแชร์สิ่งต่างๆในชีวิตของกันและกัน มีปัญหาก็ปรึกษากัน จนความรู้สึกดีๆ ได้ก่อตัวขึ้นระหว่างเรา คุณมักจะมารับฉันไปทานข้าว และเราเริ่มมีช่วงเวลาดีๆด้วยกันมากขึ้น
   จนกระทั่งวันเกิดคุณ ฉันได้แกล้งเป็นอีกคนในโลกโซเซี่ยล เพื่อไปอวยพรวันเกิดให้ เราคุยกันแบบสนิทสนม ในฐานะที่ฉันเป็นอีกคน จนกระทั่งคุณรู้ความจริง คุณโกรธฉันมากที่แกล้งคุณ หลอกคุยกับคุณ ฉันเริ่มรู้สึกผิด ขอโทษและปรับความเข้าใจกันใหม่อีกครั้ง...และครั้งเองที่เราต่างสารภาพต่อกันว่า เรารู้สึกพิเศษต่อกัน และเริ่มคบหากัน จนเพื่อนๆที่บริษัท เริ่มสังเกตุเห็นว่าเราสนิทกันมากขึ้น แต่คุณก็ตอบแบบเป็นกลางว่า ไม่มีอะไร ก็คุยกันปกติ จนกระทั่งวันนึงที่ฉันไม่รู้ว่าเพราะอะไร คุณเริ่มเปลี่ยนไป เราคุยกันน้อยลง ความรู้สึกเหมือนเริ่มห่างกัน ทุกคำถามของฉัน เริ่มไม่มีคำตอบ มีเพียงความเงียบที่ตอบกลับมา ความสัมพันธ์เราเริ่มห่าง เราเริ่มทะเลาะกัน แบะคุณมักจะว่าฉันว่างอแง ไม่มีเหตุผล ถามเองตอบเอง มันน่่่่่่่าเบืื่อ เลิกโพสเหน็บแนมสักทีีีีีด้วย คุณมักจะว่่่่่่่่่าฉันเสมอโดยไม่เคยถามฉันสักคำว่าเป็นอะไร การใส่ใจเริิ่มน้้้้้อยลง ทุกครัั้งที่คุณโกรธ คุุุุุุุณจะหายไป ไม่ติิิิิดต่อ หรือพูดคุยกััน ฉัันต้องเป็นฝ่ายง้อ และขอโทษคุณทุกครัั้ง...
   จนวันนีี้ วันที่คุณบอกกับฉันว่ากำลังคิดทบทวนเรื่่่่่่่่่่่องของเรา บางทีคุณอาจหยุดมัน ฉันไม่รั้ง แต่ขอให้เรากลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม ขอมิตรภาพดีๆที่เคยมีให้กันกลับมาได้มั้ย คุณตกลงว่าเราจะยังคุยกันเหมือนเดิม...แต่เอาเข้าจริงคุณกลับหายไป เจอหน้ากันก็ไม่เคยทักทาย ไม่มีแม้นข้อความใดๆ คุณเริ่มเงียบและปฎิเสธทุกช่องทาง...เกือบ 1 เดือนแล้วซินะที่เราไม่คุยกัน   1 ปีที่เราเริ่มคุยกัน และ 6 เดือนที่เราได้ใช้เวลาดีๆร่วมกัน เป็นคนพิเศษของคุณ คำพูดเหล่านั้นมันได้หายไปสิ้น ฉันไม่รู้เหตุผลว่าเป็นเพราะอะไร คุณถึงเปลี่ยนไป...
  
หรือที่ผ่านมาเราไม่เคยจะรักกัน มีเพียงฉันที่คิดไปเอง และหวั่นไหวกับคำพูดและสัมผัสของคุณที่โอบกอดฉันไว้ตลอดเวลาทั้งยามหลับ และตื่นจากนิทรา...ขอบคุุณนะคะที่รัก...ที่ผ่านเข้ามา

 

SHARE
Written in this book
My Stories

Comments