ส่วนหนึ่งของ “ความทรงจำ”
      ยังเดินผ่านทุกวัน
ที่ที่เราพบกันเมื่อก่อน
ยังจำซ้ำๆ ได้ทุกตอน
ราวกลับมีใครมาหมุน ย้อนเวลา
...

      ยินดีต้อนรับความทรงจำครั้งใหม่ ที่จะกลับมาทำร้ายผมอีกครั้งที่คิดจะมีความรัก ผมควรยิ้มรับให้กับสิ่งนี้หรือป่าว 

       จากประสบการณ์ที่ผ่านมาจนถึงตอนนี้มัน ทำให้ผมเริ่มกลัว การมีความรัก เพราะเธอคนล่าสุดที่พึ่งเลิกคุยกันไปได้สอนอะไร หลายๆอย่างให้กับผม ว่าผมคงไม่มีวันที่จะเจอใครที่เข้าใจตัวผม ไม่มีใครจะรักผมได้แบบคนรักหรอก เธอเข้ามาในชีวิต และตอกย้ำให้ผมได้รู้ว่าผมเป็นแค่ภาพลวงตาสำหรับเธอ หลายครั้งคำพูดของเธอก็ทำร้ายจิตใจผมเยอะ แต่ผมก็ไม่โกรธเธอ หรือแม้แต่บางครั้งการกระทำของเธอจะทำให้ผมรู้สึกเสียใจจนร้องไห้ ผมก็ไม่เคยคิดจะโกรธหรือโทษเธอ คงเป็นที่ตัวผมเองที่คาดหวังในตัวเธอมากเกินไป คาดหวังว่าเธอจะเป็นคนสุดท้าย เป็นคนที่จะไม่ทำร้ายผม แต่แล้วสิ่งที่เธอให้กับผมในวันนี้ ได้ตอบทุกสิ่งทุกอย่างหมดแล้ว ผมควรที่จะเดินออกไปจากชีวิตเธอแล้ว ปล่อยให้เธอได้คบกับคนที่เธอต้องการจะดีกว่า การที่ไม่มีผมชีวิตเธอคงจะมีความสุขมากกว่าที่จะมีคนแบบผมคอยเป็นห่วงเป็นใย 

       สุดท้ายผมอยากจะฝากบอกกับเธอ เพราะไม่รู้ว่าเธอจะได้อ่านหรือไม่ก็ตาม ผมได้พยายามถึงที่สุดแล้วทุ่มเททุกๆอย่าง เพื่อความรักแต่ มันคงไม่ดีพอที่จะทำให้เธอพอใจแต่ผมก็รักเธอมากจริงๆ และผมขอโทษกับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมทำไม่ว่าจะผิดหรือถูกก็ตาม #เต๊าะให้เธอสัมผัสความคิดที่ฉันทิ้งไว้
อาจไม่เห็นได้ด้วยตา
ฉันจะฝากเอาไว้ อยู่ในพื้นดินและท้องฟ้า
มันเป็นความคิดที่กระซิบว่า ฉันยังรักเธอ
...

SHARE
Writer
Bloodyde
Reader,writer
ข้าพเจ้าคิดว่า ทำอย่างไร ? จึงจะสร้างจินตนาการให้กลายเป็นความจริงได้

Comments