ขอเป็นเด็กอีกสักวันได้ไหม
น้องที่ทำงานกำลังเล่นเกมอะไรไม่รู้เดินกันวุ่นวายเต็มจอไปหมด ฉันไปยืนดูน้องเล่นเกม งงมาก ไม่รู้เล่นยังไง ฉันเลยบอกน้องไปว่า พี่เล่นเป็นแต่เกม Candy Crush แล้วน้องก็ตอบกลับมาว่า “พี่เล่นเหมือนแม่ผมเลยครับ”


หลังจากอึ้งไป 5 วินาที ฉันก็ถามอายุของแม่น้อง เมื่อได้คำตอบกลับมา ทำให้ต้องช็อกไปอีกพักใหญ่ เพราะคุณแม่ของน้องอายุมากกว่าฉันไม่กี่ปี


นี่ฉันมีเพื่อนร่วมงานรุ่นลูกแล้วรึ บ้าหรือเปล่า เพิ่งกระโดดหนังยาง เล่นหมากเก็บ บอลลูน ตังเต อยู่ไม่กี่ปีนี่เอง ฉันยังรู้สึกว่าตัวเองเป็นเด็กอยู่เลย


ฉันจำได้ว่า ฉันเคยเรียกพนักงานเสิร์ฟว่าพี่ตั้งแต่ตัวเองเป็นเด็กน้อย เรียกอย่างนี้เรื่อยมา จนวันหนึ่ง ฉันมองหน้าพนักงานเสิร์ฟในชุดนักศึกษาคาดผ้ากันเปื้อน พนักงานเสิร์ฟไม่ใช่ “พี่” อีกต่อไปแล้ว ฉันต่างหากที่กลายเป็นพี่ เมื่อเวลาผ่านไป น้องพนักงานเสิร์ฟก็ยังคงใส่ชุดนักศึกษาเหมือนเดิม ซึ่งเป็นชุดเดียวกับลูกเพื่อน น้องพนักงานเสิร์ฟจึงกลายเป็นน้องรุ่นลูกไปเสียแล้ว


ฉันกลายเป็น “ผู้ใหญ่” ไปตอนไหน


ฉันคิดว่า ตอนที่ออกจากการเรียน เข้าสู่โหมดทำงานนี่แหละ พอทำงาน เราต้องรับผิดชอบมากขึ้น ต้องมีความเป็นมืออาชีพ ใช้เหตุผล รู้จักควบคุมตัวเอง มีวินัย และสิ่งอื่นๆ ที่น่าเบื่ออีกหลายอย่างที่เราต้องทำ ความเป็นเด็กมันค่อยๆ หายไป จนวันนึงรู้ตัวอีกที เราก็กลายไปเป็นผู้ใหญ่ใส่สูทนั่งประชุมหน้าตาเคร่งเครียด


ผู้ใหญ่แบบที่ตอนเด็กๆ เราเคยประกาศก้องว่า เราจะไม่เป็นผู้ใหญ่แบบนี้เด็ดขาด (ฮาาา)


ขณะที่เราต้องแอคติ้งเป็นผู้ใหญ่ ในเสี้ยวหัวใจของเราก็โหยหาความเป็นเด็กอยู่ตลอด บางทีก็อยากลุกขึ้นมาล้มโต๊ะประชุมชวนทุกคนออกไปวิ่งเล่น บางวันก็อยากเอาเอกสารไปพับจรวดแข่งกันว่าใครบินได้นานที่สุด บางขณะก็อยากเปิดเพลงดังๆ ในห้องทำงานแล้วชวนเพื่อนร่วมงานลุกขึ้นมาเต้น (เบบี้ชาร์คน่าจะดี)


แต่ก็ทำไม่ได้
(ถ้าจะทำก็ได้ แต่เสียลุคนิดหน่อย น้องๆ อาจจะเลิกนับถือ เจ้านายอาจจะเรียกปรับทัศนคติ 555)


เราก็เลยได้แต่ แอบวาดรูปเจ้านายตอนประชุม แอบพับกระดาษรูปหัวใจตอนจัดเอกสาร หรือใส่หูฟังฟังเพลงยุค 80 หรือ 90 แล้วขยับเท้าตามเบาๆ น้องๆ จะได้ไม่ถามว่า เพลงใครครับพี่


เวลาผ่านแล้วผ่านเลย วัยเด็กก็ผ่านแล้วผ่านไป เหลือแต่วัยผู้ใหญ่ที่มีหน้าที่และความรับผิดชอบอะไรมากมายไปหมด


แต่ในหัวใจของผู้ใหญ่ ก็ยังมีเด็กน้อยจอมซนตัวเล็กๆ ซ่อนอยู่ ในวันว่าง ลองชวนเด็กน้อยคนนั้นออกมาเล่นด้วยกันสิ ไปทำกิจกรรมที่อยากทำ ไปเที่ยวที่ที่อยากไป ชวนเพื่อนเก่าไปร้องเพลงนูโว ชูมือขวากับไมโคร แล้วแดนซ์กระจายกับเพลงแร็พเตอร์ (เด็กๆ ไปเสิร์ชกันเองนะจ๊ะ 555) หรือไปหาคุณพ่อคุณแม่ ญาติผู้ใหญ่ ชวนระลึกความหลังสมัยอนุบาล


แค่นี้ก็ได้กลับเป็นเด็กอีกวันแล้ว


สุขสันต์วันเด็ก 2561 นะเด็กๆ และผู้ใหญ่ยังที่มีหัวใจเป็นเด็กทุกคน


Blog: https://siriink.wordpress.com/ 
SHARE

Comments

Orpanichaya
9 months ago
สุขสันต์วันเด็กค่ะ
Reply
siriink
9 months ago
สุขสันต์วันเด็กเช่นกันค่า