ขอเรียกเธอว่า #น้องหนู
วันนี้เป็นอีกวันที่ฉันต้องตื่นแต่เช้า ลุกขึ้นนั่งสมาธิก่อนตื่นนอน และบอกตัวเองในทุกๆ เช้าให้มีสติ และเดินลุกขึ้นไปหยิบเสื้อผ้า และผ้าเช็ดตัวมาเตรียมไว้เข้าห้องน้ำ ในทุกๆ เช้าฉันจะออกจากห้องโดยที่ไม่ลืมปิดไฟในห้องทุกดวง (จริงๆก็ไม่ค่อยเปิดไฟอยู่แล้ว) ก่อนจะออกไปทำงานก็ต้องขอพรหลวงพ่อก่อนจะก้าวออกจากห้องและหันไปยิ้มให้ตัวเองที่หน้ากระจกบอกตัวเองในกระจกว่า สู้ๆนะ เธอทำได้ ไม่มีอะไรที่เธอทำไม่ได้ นอกสะจากเธอไม่ทำ สู้ๆ! 

แล้วฉันก็เดินออกจากห้องไปอย่างมีความสุข ขับรถมอเตอร์ไซค์คันโปรด มีชื่อด้วยนะ "น้ำเงิน" น้ำเงินคือน้ำพักน้ำแรงของฉันทุกบาททุกสตางค์ที่หามาได้ ผลัดผ่อนมาจนพึ่งจะจ่ายค่างวดหมดไปหมาดๆ มิฉะนั้นน้ำเงินคือสมบัติอันล้ำค่าที่สุดของฉันในตอนนี้ 
ร้านซักรีด
ฉันทำงานในร้านซักรีดของพี่ที่มีพระคุณเป็นล้นพ้น เขาให้ค่าแรงฉันมากโขพอสมควร และไว้วางใจให้ฉันดูแลร้านแทนเขา แต่อีกไม่นายฉันห็จะเรียนจบแล้ว ตั้งใจว่าจะลองสอบเข้ารับราชการ แต่ไม่รู้ว่าเป้าหมายจะเปลี่ยนไปไหมนะ เพราะฉันเรียนสายกราฟฟิค รับจ๊อยเล็กๆ อยู่ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์หลังเลิกงาน หรือเรียกว่า "ฟรีแลนซ์ฝึกหัด" ฉันรับทุกทุกอย่างที่ได้เงิน เช่น ออกแบบป้ายไวนิล ป้ายโฆษณา แบรนด์เนอร์ รับทำรายงาน ถอดเทป ทำสื่อการสอน CAI หรือแม้กระทั่งรับจัดหาคนงาน 

ฉันทำทุกอย่างที่ได้เงินจริงๆ แต่ก็นะ ชีวิตคนเราต้องดิ้นรน เพื่อให้ได้มาในสิ่งที่หวังไว้ และฉันเชื่อว่าฉันเองทำได้ในทุกๆสิ่งอย่างที่คนอื่นอาจจะทำไม่ได้ แต่ฉันก็เชื่อว่าฉันทำได้ และทำได้ดีเสมอ ถึงแม้บางครั้งมันจะออกมาดีบ้าง ไม่ดีบ้างก็ตาม
มารับผ้าคุณตอค่ะ!
น้ำเสียงที่ฉันได้ยิน ใบหน้าที่ฉันได้มอง ดวงตาที่ฉันได้จ้อง แต่รอยยิ้มฉันยังไม่เคยได้รับ ทุกครั้งที่เธอมายืนตรงหน้าประตูร้าน ฉันรู้สึกเหมือนอยากจ้องตาเธออยู่อย่างนั้น จ้องให้ได้นานที่สุด สัมผัส ณ ช่วงเวลานั้นให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วก็พยายามพูดคุย ยื้อเวลาให้ได้มากที่สุด ถึงแม้เธอคนนั้น ฉันขอแทนชื่อเธอว่า "น้องหนู" อาจจะไม่รู้เลยก็ได้ว่ามีคนๆนึง รอเจอหน้าเข้าอยู่ทุกวัน ถึงแม้อาทิตย์นึงเราจะเจอกันแค่หนึ่งวัน หรือไม่เจอเลยก็มี...^^ 
ตกหลุมรักตั้งแต่แรกเจอ
ฉันเป็นคนที่ไม่มีสเป็คเป็นของตัวเอง แต่ที่ชอบที่สุดคือ ผู้หญิงหน้าไทยๆ ไม่เสริม เติมแต่ง ชอบแบบบุคลิกเป็นผู้ใหญ่ ดูดี ดูรวมๆแล้วธรรมดาๆ พูดมาสะยาวเลย...
       เราเจอกันแค่อาทิตย์ละครั้ง เพราะน้องหนูจะต้องลงจากรถมารับผ้าให้คุณตอ (แม่) ทุกครั้งที่เจอหน้ากัน ฉันก็จะมองน้องเขาแค่แป๊บๆ มองแบบผ่านๆ เพราะไม่กล้าจ้องหน้าน้องเขานาน มันก็จะอายอยู่นิดๆ แต่ก็ได้ชื่นได้ชมมันก็สุขใจแล้วไหม 
     หลังจากนั้นได้ไม่นานน้องเขาก็มารับผ้าแทนคุณตอเป็นประจำ มีอยู่อาทิตย์หนึ่งที่ผ่านมา ฉันพึ่งกลับมาจากวิทยาลัย เสื้อสูทก็ยังไม่ได้ถอดออก เพราะต้องมานั่งทำบิลให้ลูกค้า ไม่นานก็ได้ยินน้องเขาพูดประโยคเดิมๆ ว่า "มารับผ้าคุณตอค่ะ" แต่ครั้งนั้นฉันรู้สึกเข้าข้างตัวเองนิดๆ เพราะเหมือนร้องเขาแอบชำเลืองมองมาทางโต๊ะคอมพิวเตอร์ของฉัน ฉันเลยจ้องดวงตานั้นกลับคืน ดวงตาคู่สวยคู่นั้นก็หันเสไปมองทางอื่น ฉันก็เลยแอบชำเลืองมองตอบกลับไปและสายตานั้นก็ชำเลืองมองกลับ วันนั้นฉันรู้สึกว่า ดวงตาคู่นั้นสวยเป็นพิเศษ และวินาทีนั้นมันทำให้ใจของฉันกระชุ่มกระชวยแบบบอกไม่ถูกเหมือนกัน แต่ก็แอบเก็บเอาไปคิดถึงอยู่หลายวัน และผ้าของคุณตอก็มาอีกครั้ง แต่ครั้งนั้นฉันไม่อยู่ร้าน แม่เลยเป็นคนรับผ้ามา พอฉันมาถึงร้านแม่ก็บอกว่า "คุณตอมาส่งผ้าแล้วนะอย่าลืมจดล่ะ" ฉันดีใจจนอยากจะภาวนาให้คุณตอขนผ้าทั้งบ้านมาซักที่ร้านทุกวัน เพราะฉันอยากจะเห็นหน้าและอยู่ใกล้น้องหนูทุกวัน และเมื่อวานผ้าที่คุณตอเอามาซักไว้ก็เสร็จพอดี ฉันกำลังก้มๆเงยๆรีดผ้ช่วยกันกับน้า เสียงที่ฉันเฝ้ารอมาทั้งวันก็เอ่ยประโนคเดิมขึ้น และฉันก็เริ่มผละออกจากผ้าที่กำลังรีดมาจ้องมองน้องหนูแบบไม่สมารถลดละสายตาออกไปได้เลย ฉันพยายามพูดกับน้องเขาให้ได้มากที่สุด และยื้อเวลาให้ได้มากที่สุด ที่พูดกับน้องหนูไม่ได้พูดเรื่องทั่วไปอะไร พูดในฐานะลูกค้า กับร้านซักรีดก็เท่านั้น แต่ก็ภาวนาอยู่ในใจว่าสักวันเราคงได้คุยกันในเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับลูกค้ากับร้านซักรีด และไม่พูดเรื่องผ้ากับน้องหนูอีก แต่ก็คงเป็นไปได้แค่ความคิด โชคดีที่แม่หายังไม่เจอ และฉันก็ชี้ไปบนชั้นที่ฉันเก็บเสื้อซักแห้งของคุณตอไว้ แม่ก็เอื้อมไปหยิบและส่งให้น้องหนู ฉันจ้อฝมองน้องหนูอยู่อย่างนั้น จนตอนนี้ฉันจดจำน้องหนูได้ทั้งใบหน้า ดวงตา และปากสวยคู่นั้น จนกระทั่งน้ำเสียงที่เราพูดคุยกัน เราพูดตอบโต้กันเรื่องหมอนลายนางเงือกดิสนี่ จริงๆ ฉันก็ไม่รู้ว่าหมอนใบนั้นเป็นของน้องหนูไหม แต่แม่ของคุณตอท่านเอามาซัก น้องหนูเลยอยากไห้คิดตังและเอากลับไป ฉันได้แต่บอกว่ามันเป็นของคุณลอ เพราะทำบิลแยกกันผ้ายังไม่เสร็จเลยไม่กล้าจะให้ไป แต่ในใจอยากให้หยุดอยู่แบบนี้นานๆ ฉันชอบดวงตาของน้องกนูมากๆเลย ดวงตาที่สดใส และบริสุทธิ์ของเด็กสาวทั่วไป เหมือนดวงตานี้ยังไม่มีคนจับจอง ฉันขอแค่ได้แอบได้มอง ได้จองไว้กับสายลมก็พอแล้วเนอะ น้องเขาสูงเสียดฟ้า แล้วฉันละ ก็แค่กระต่ายเดินดินธรรมดา แต่สักวันกระต่ายตัวนี้จะขึ้นไปหมายเจ้าดวงจันทร์นั้นมาไว้ครอบครองในใจให้ได้ในสักวัน...แต่ตอนนี้ขอแค่ภาวนาให้น้องหนูมารับผ้าของวันพรุ่งนี้ฉันก็จะตั้งใจทำงาน อารมณ์ดี และมอบความสุขให้ลูกค้าทุกๆคนแบบนี้ตลอดไป...และน้องหนูด้วย พี่จะขอแอบจองดวงตาคู่สวยของน้องหนูแบบนี้ และพี่จะรอรอยยิ้มจากน้องหนูในสักวัน #อยากเจอน้องหนูทุกวัน และไม่อยากพูดคุยกันแค่ น้องหนู : มีผ้าคุณตอไหมค่ะ
ฉัน : มีค่ะ 
แต่อยากให้เปลี่ยนเป็น
น้องหนู : สวัสดีค่ะพี่ หนูมารับผ้าของคุณตอนะค่ะ (ยิ้ม)
ฉัน : จ้า เดี๋ยวพี่หาให้แป๊บนึงนะจ้ะ (ยิ้ม)
น้องหนู : เหนื่อยไหค่ะ ตั้งใจทำงานนะค่ะพี่ (ยิ้มและจ้องตา)
ฉัน : (ยิ้มและจ้องตา) จ้ะ หายเหนื่อยเลยจ้ะ ^^
ขอให้สิ่งนี้เป็นจริงในสักวันนะจ้ะ "น้องหนู"


SHARE
Written in this book
หีบสมบัติ 'ความรู้สึก'
ความรู้สึกของฉันเกิดขึ้น ณ ที่ใด มันย่อมสวยงามเสมอในความรู้สึกของฉัน และฉันก็ชอบที่เก็บมันไว้เป็นความทรงจำ เผื่อวันหนึ่งนั้นได้ผ่านไปเจอมัน ฉันก็พร้อมที่จะเปิดแล้วก็ปิดมันนั้นลงไว้ในที่เดิม
Writer
Bantuek28
Bantuek28
สวัสดี สบายดีไหม? วันนี้ได้ทำอะไร พักผ่อนบ้างได้ไหม แค่หลับตา

Comments