ในวันที่กาแฟเชียงรายมาขายในโกเบ
อากาศหนาว ๆ ในช่วงนี้ หากมีกาแฟอุ่น ๆ สักแก้วอยู่ตรงหน้าคงจะดีไม่น้อย

เมื่อวันก่อน ขณะที่มุดตัวในเสื้อโค้ดตัวหนา วิ่งดุ๊ก ๆ ขึ้นบันไดไปยังสหกรณ์มหา'ลัย สายตาก็เหลือไปเห็นโปสเตอร์ใบหนึ่งที่บนประตูทางเข้า .. อ้อ ขายกาแฟ 
เดี๋ยวนะ.. เหมือนเห็นอะไรแวบ ๆ
จากที่จะเดินเข้าร้านสหกรณ์ไป ก็เลยถอยกลับมาอ่านใหม่.. กาแฟเชียงราย ?

มหา'ลัยโกเบมีกาแฟเชียงราย (ถ้าตามในโปสเตอร์เขียนไว้คือเป็นของแบรนด์ โอเรียนทอล ฟาส์) มาขายในสหกรณ์ได้ยังไง ?? นึกแล้วก็งงอยู่วิสองวิ .. แต่จะว่าไป ในปิดเทอมที่จะมาถึงนี้ ที่นี่ก็มีคอร์สให้นักศึกษาไปฝึกงานที่เชียงรายอยู่เหมือนกัน อาจจะเป็นด้วยเหตุนั้นก็ได้ 

ไอเราก็อยากรู้ว่ามีขายอยู่ข้างในจริงไหม ของที่จะมาซื้อคืออะไรนั้นลืมไปก่อน วิ่งดุ๊ก ๆ หนีความหนาวเย็นภายนอกเข้าไปในร้าน มองหามุมที่น่าจะมีผงกาแฟขาย นั่นไง! มีจริง ๆ ด้วย เป็นกล่องใหญ่พอประมาณอยู่ ถ้าจำไม่ผิด ลายบนกล่องจะให้อารมณ์ป่าเมืองร้อนนิด ๆ สวยใช้ได้เลย

แถมยังสมกับที่มาขายในประเทศแห่งการตลาด เรื่องราวการพลิกฟื้นธรรมชาติของสามเหลี่ยมทองคำถูกเขียนบรรยายเอาไว้ด้วย ส่วนราคาน่ะเหรอ ตกอยู่ที่ 5 ซอง 600 เยน เป็นเงินไทย คิดสไตร์คนไม่เก่งเลขก็ราว ๆ ซองละ 40 บาท (อย่าร้องหูยไป กาแฟที่นี่จริง ๆ ก็ไม่ได้ห่างไปจากนี้เยอะ) 

คนไทยอย่างเรา เมื่อเห็นแล้วย่อมเกิดความรักชาติ ยืนมองกล่องกาแฟตรงหน้าด้วยความชื่นชม ยกมือขึ้นไปลูบ ๆ คลำ ๆ อยู่สามสี่ที ก็ถอยกลับออกมา .. (พอดีว่าที่บ้านยังมีกาแฟอยู่ ถถ)

ถึงจะไม่ได้มีส่วนร่วมอะไรกับเขาเลย แต่แค่เห็นเท่านี้ก็ดีใจแล้ว และดีใจมากกว่าตรงที่มันเป็นกาแฟที่มีเรื่องเล่า ถ้าใครเคยไปเห็นการพัฒนาที่เชียงรายคงจะหวนนึกไปถึงความทรงจำที่ได้ไปสัมผัสเหมือน ๆ กัน 

แต่นั่่นเป็นเรื่องของวันก่อน วันนี้มีความประหลาดใจที่เขยิบใกล้ขึ้นมาอีกนิด

อยู่ ๆ รุ่นพี่ (ที่อายุน้อยกว่า) ในชมรมก็บอกว่า ปีหน้าชมรมเราอาจจะได้ขายกาแฟเชียงรายในงานวัฒนธรรมมหา'ลัย .. นี่อึ้งไปสามวิ.. อะไรนะ!

นี่ถามซ้ำแล้วยังไม่เข้าใจ เข้าใจว่ากาแฟเชียงรายจะมาขายที่นี่ คุยไปคุยมาก็ถึงบางอ้อ .. ชมรมเรานี่แหละจะขาย .. อารมณ์ไหน .. เมื่อสิงหาคมมาเที่ยวไทยเลยปิ๊งไอเดียหรืออย่างไร

รุ่นพี่เขาเลยแถลงไขว่า มีรุ่นพี่ของรุ่นพี่ที่เคยอยู่ในชมรมนี้เคยมีโปรเจคกับทางเชียงราย แล้วตอนนี้ก็ไปทำงานอยู่ที่นั่น เลยเป็นเหตุให้มีการประสานงานกัน .. คราวนี้จิ๊กซอว์ทุกตัวต่อกันครบ บรรจบเป็นเรื่องเดียวกันพอดี

นับเป็นเรื่องราวที่อยากเอามาเล่าสู่กันฟัง .. และมากกว่านั้น ในฐานะที่เป็นนักเรียนไทย จับพลัดจับผลูมาเรียนอยู่ในคณะเกษตร อยู่ในชมรมเกษตรที่ญี่ปุ่นพอดี เลยอยากให้กรณีนี้ให้เป็นประโยชน์

เท่าที่ได้ยินมาจากรุ่นพี่ในชมรม คาดว่าทางเขตโกเบมีหน่วยงานที่พร้อมประสานเรื่องความร่วมมือทางการเกษตรระหว่างประเทศอยู่ และการประสานงานนี้มีบทบาทได้ในหลายรูปแบบ รวมทั้งการร่วมมือกับนักศึกษาและมหาวิทยาลัยด้วย

ในช่วงปลายปีที่ผ่านมา ชมรมที่ร่วมอยู่ก็เพิ่งจะประสานงานกับภาคการเกษตรในพื้นที่หนึ่งของประเทศลาว เรื่องการผลิตน้ำผึ้งไป และเริ่มมีแผนจะทำเป็นค่ายทัศนศึกษาเกษตรระหว่างประเทศในอนาคต (ที่ผ่านมานักศึกษาญี่ปุ่นเคยไปดูงานที่ไต้หวันมาแล้วที่หนึ่ง ด้วยเหตุเอื้ออำนวยว่าสมาชิกคนหนึ่งในชมรมเป็นคนไต้หวันที่ที่บ้านทำเกษตรพอดี)

ถ้ามีผู้ประกอบการรายไหน หรือสถาบันใดสนใจในส่วนของเขตโดยตรง อาจจะต้องหาข้อมูลเพิ่มอยู่บ้าง แต่ในส่วนของชมรมเกษตรที่กล่าวถึง อาจใช้ชื่อชมรม AGLOC ในการเสิร์จหาได้เลย และหรือถ้ามีอะไรที่น่าจะประสานงานกับนักศึกษาทางนี้ได้ ก็ขอให้ติดต่อมาได้เลยนะคะ ถ้าพอเห็นทางไปได้จะร่วมมือเต็มที่ค่ะ

ในตัวบทความนี้ ได้อยากจะพูดถึงชมรมมากนัก เดี๋ยวจะกลายเป็นโฆษณาไป .. แค่จะแวะมาบอกว่า วันนี้กาแฟไทย มาอยู่ในประเทศญี่ปุ่น ภายใต้ชื่อของจังหวัดในไทยจริง ๆ แล้วนะคะ

ปล. ถ้าใครมีเรื่องราวดี ๆ เกี่ยวกับของไทยที่พบเห็นในต่างประเทศอีก เล่าสู่กันฟังได้นะคะ

SHARE
Writer
Sukritsra
Human
นักท่องเที่ยวในความคิด ใช้ชีวิตในเรื่องราว | I write the story that writes who I am. | ทุกตัวอักษรของฉัน คือคำอธิบายตัวฉันที่ดีที่สุดแล้ว :))

Comments