ร้องไห้ให้พอ แล้วลุกขึ้นมาเขียนเรื่องสั้น
 
.

หลังจากที่เราร้องไห้ฟูมฟายให้กับความสัมพันธ์ที่มันจบลงไปแล้ว ก็ต้องหาเวลามานั่งจดบันทึกเรื่องราวเหล่านี้เอาไว้

เพราะความทรงจำเหล่านั้นมีค่า 

อย่างน้อยก็อาจจะเอาไปทำหนังได้ (555+) เราเอาโมเม้นบางโมเม้นในชีวิตไปทำเป็นหนังหรือเอาไปเขียนบทละครอยู่บ่อยๆจริงๆ มีที่แป๊กบ้าง มีที่คนชอบบ้าง 
 
.

จริงๆมันเต็มไปด้วยเรื่องราวที่มีความสุขบ้าง ทุกข์บ้าง ปะปนกันไป เราจำเหตุการณ์ คีย์เวิร์ด ที่คนๆนั้นพูด จดทั้งเรื่องดีๆและเรื่องแย่ๆ ทั้งตัวเราเองและอีกคน ทั้งรูป รส กลิ่น เสียง

.

แอบกลัวตัวเองเหมือนกัน เพราะยิ่งเราโตขึ้น เรายิ่งฟูมฟายกับการยุติความสัมพันธ์น้อยลง อาจจะดีเพราะเหมือนเราโตขึ้น แต่แย่หน่อยตรงที่จิตใจเราค่อยๆด้านชามากขึ้น มันหมายถึง เราจะซึมซับเรื่องราว ความรู้สึก ได้น้อยลง เลยพยายามจดบันทึก เพื่อเรียนรู้ที่จะรักษาความเซนซิทีฟนี้เอาไว้ให้ได้มากที่สุด

.

แล้วเราจะพร้อมก้าวต่อไป



รัก..ทุกความสัมพันธ์ที่ผ่านมา
 
แท๊ป

61.01.10
SHARE
Writer
TAPPPOV
นักคิด
พื้นที่แบ่งปันโลกแห่งความคิด

Comments