หยุดคิดไม่ได้เลย..

หลังจากถูกเพื่อนสนิทเทเนี่ย
หยุดคิดถึงเรื่องแย่ๆในอดีตไม่ได้เลย
ทั้งๆที่ผ่านมา 9-10 ปีแล้ว
แต่ภาพความทรงจำมันย้อนคืนมาหมด
ทั้งคำพูด สายตา การกระทำต่างๆ
วนเวียนอยู่ในความคิดของช่วงนี้
ภาพมันฉายซ้ำไปซ้ำมา
ตอกย้ำลงในใจทุกๆคืน จนไม่รู้จะทำยังไง

สภาพจิตใจแย่ รู้สึกได้เลยว่าแย่มากมีเพื่อนบอกให้ระบายออกมาบ้าง
แต่เรื่องนี้เราไม่เคยพูดเลยเพราะไม่รู้จะพูดกับใคร
คนนั้นก็เพื่อน คนนี้ก็เพื่อนของเพื่อน
นั่นก็แฟนเพื่อน เหมือนรู้จักไปหมด
ถ้าได้พูดออกไปเจ้าของเรื่องต้องรู้แน่เลย
เลยได้แต่เก็บไว้อยู่คนเดียว

เมื่อวานเพื่อนในเกมส์ทักมา
(พนก=เพื่อนในเกมส์)
พนก : สุขสันต์วันเด็ก
เ ร า : ยังเด็กอยู่อีกหรอ อายุเท่าไหร่แล้วเรา
พนก : 14
เ ร า : นั่นอายุสมองหรือเปล่า 55555
คุยกันสักพัก เราเลยลองถามเรื่องที่เครียดๆอยู่
เ ร า : ถูกเพื่อนทิ้ง ทำยังไงดี?
พนก : หาเพื่อนใหม่สิ ทำไมหล่ะ
เ ร า : ไม่รู้สิ เขาลืมมั้ง
พนก : น่าสงสาร
เ ร า : ใช่สิ น่าสงสารมาก เฮ้อ เบื่ออะ
พนก : คอลมาสิ เดี๋ยวให้ฟังเพลง
เ ร า : ร้องให้ฟังหรือเปิดให้ฟัง
พนก : ส่งไฟล์เสียงมาให้
สรุปคือเขาไปสังสรรค์กับเพื่อนที่ร้านเหล้า
เลยส่งไฟล์เสียงเพลงที่นักร้องกำลังร้องมาให้
นี่เลยลองตัดสินใจคอลไปดู ฟังได้สักพักก็วาง เพราะเสียงดังเกินไป แต่เขาก็ส่งเพลงมาให้ฟังเรื่อยๆ เหมือนจะปลอบๆหน่อย

เออ รู้สึกดีเหมือนกันแหะ 
บางทีในบางเรื่องคุยกับคนที่ไม่รู้จักมันก็อาจจะดี
เราสามารถเล่าให้เขาฟังได้เยอะ
ไม่ต้องกลัวว่าเขาจะไปบอกใครด้วย
เพราะรู้จักกันแค่ในเกมส์...
หลังจากคุยเมื่อวานก็ทำให้อมยิ้มได้เล็กๆเลย
หัวโล่งไปสักคืนก็ยังดี : )

คนไม่รู้จักบางคนก็ทำให้เราอมยิ้มได้เล็กๆ : )

SHARE
Written in this book
ตามอารมณ์
Writer
findmenow
diary.
a lonely girl.

Comments