ศรัทธาและความหวัง : (ข) ก่อนนับหนึ่งใหม่ [ 0 ]
จงอย่าหมดศรัทธาในตัวเอง 
ถึงแม้ว่าคนอื่นจะหมดศรัทธาในตัวเราก็ตาม   
วันนี้มีโอกาสพูดกับเด็กชายคนหนึ่ง อายุสิบปลายๆ ที่สนิท เขานั่งพูดด้วยเพราะมองเห็นว่าผมเป็นผู้ใหญ่คนหนึ่งในสายตาของเขา (เขินๆแห่ะ) เขาบอกผมว่าเขาอ่อนแอ เขาไม่กล้าที่จะเผชิญกับสังคม โดนต่อว่าก็เจ็บปวดและรับไม่ไหว โดนด่าก็เจ็บใจกลับไปร้องไห้ลำพัง ฝึกฝนก็แล้ว ไม่เข้มแข็งซักที เขาจะทำอย่างไรถึงจะกล้าเดินไปข้างหน้าลำพังแบบพี่ได้ (ยิ่งย้ำว่าแก่ ทำซะผมย้อนถามตัวเองว่า ผมเข้าสังคมเก่งใช่มั้ยถึงมาถาม มาพูดด้วยแบบนี้ แต่ก็เอา)
 
บอกได้แค่ว่า

"ผม...ไม่รู้หรอก 
ไม่รู้ว่าวิธีเข้าสังคมเป็นแบบไหน ไม่รู้ว่าทำให้คนอื่นยอมรับทำยังไง ไม่รู้ทำให้ตัวเองประสบความสำเร็จต้องยังไง บางที ที่ผ่านมา ก็แค่ ต่อสู้กับตัวเอง เอาชนะตัวเอง และตระหนักว่า ตัวเราเองไม่ได้อยู่เพียงลำพัง เพราะอย่างน้อยก็มีตัวเราอีกตัวที่มันคอยขัด /คิด /
ทำทุกอย่างตรงข้ามกับเราอยู่อีกคน จากภายในลึกๆ เราจึงไม่ได้อยู่ลำพังหรอก
ส่วนที่เสียใจกับอะไรง่ายๆ ร้องไห้ง่ายๆ เมื่อโดนอะไรกระทบ รู้สึกบอบบาง เปราะบางทางจิตใจ นั่น โดยส่วนตัวไม่ได้มองว่า "อ่อนแอ" แต่เรียกว่า "อ่อนโยน" ต่างหาก นั่นแสดงว่า คุณไม่ได้หยาบกระด้าง

กล่าวคือคุณไม่มีทางทำร้ายคนอื่นได้ คุณจะมีแต่ความเมตตา กรุณาอยู่เต็มหัวใจ คุณจะแสดงออกอย่างตรงไปตรงมา จึงอ่อนไหวง่าย ร้องไห้ได้ง่ายๆ... 
"อ่ อ น โ ย น" 
นั่นต่างหากคือคำจำกัดความที่แท้จริง...
และโลกนี้ต้องการคน "อ่อนโยน" อยู่มาก...
เพราะโลกนี้เต็มไปด้วย "ค น ห ย า บ ก ร ะ ด้ า ง" 
คือ หยาบทั้งภายนอกและภายใน 
หรือคนเห็นแก่ตัว ไร้ซึ่งเมตตา กรุณา มีอยู่เยอะ
.
ขณะเดียวกัน ก็ยังมีคนประเภท 
"แ ข็ ง น อ ก อ่ อ น ใ น" 
ที่ภายนอกหยาบกระด้าง แข็งกร้าว ประดุจหินผา เยือกเย็นยิ่งกว่าน้ำแข็ง 
แต่ทว่าจริงๆแล้วภายในพวกเขากลับบอบบางและอ่อนไหวง่าย 
ความแข็งกร้าว เข้มแข็งที่เห็นอยู่ภายนอกนั้นก็เป็นเสมือนเกราะกำบัง เพื่อปกปิด ซ่อนเร้นความอ่อนไหว หรือกระทั่ง "อ่อนแอ" ที่ซ่อนอยู่ลึกๆภายในนั้น เหมือนเต่าที่อยู่ในกระดอง แข็ง แต่ตัวนิ่มนั่นแหละ...
 .
สุดท้ายก็ไม่รู้ว่าจะเข้าใจมั้ย หรือจริงมั้ยด้วย ผมไม่รู้หรอก...  
แค่พูดไปอย่างที่เราเคยพบเจอและเข้าใจมาในช่วงยี่สิบกว่าปีนี้เท่านั้นเอง...
ฉนั้นแล้ว....

"จงอย่าหมดศรัทธาในตัวเอง 
ถึงแม้คนอื่นจะหมดศรัทธาในตัวเราก็ตาม" 

...อ่อนแอจึงรอด อ่อนโยน ดำรงอยู่ 
ไม่มีอะไรอ่อนกว่าน้ำ แต่ก็ไม่มีความเข้มแข็งใด ทำลายน้ำได้ 
จงเป็นอย่างน้ำเถิด...   
เล่าจื่อเคยสอนขงจื่อไว้



SHARE
Written in this book
ศรัทธาและความหวัง (Believe Faith Hope)
เมื่อชีวิตเต็มไปด้วยอุปสรรคและขวากหนาม หนทางที่แสนมืดมน เพียงแค่ยัง "ศรัทธา" จะก่อเกิด "ความหวัง" ให้เห็นแสงสว่างในหัวใจ แม้ว่าบางคนจะไม่เข้าใจเธอ จะมองเธอว่าไร้เดียงสาแค่ไหน แค่เพียงเชื่อและศรัทธาในตัวเธอเอง สิ่งที่เธอทำจะไม่สูญเปล่า #Believe_Hope
Writer
ELThanaphat
writer
ข้าพเจ้าว่า ชีวิตมันมีอะไรมากมายนะ เล่าได้ไม่รู้จบ ทั้งดีร้าย แต่บางทีเรื่องเหล่านั้นอาจเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น มากกว่าที่คิดไว้ก็ได้

Comments