แฮชแทค #Christmaseve2017 :)
วันที่ 24 ธันวาคม 2560 
“วันคริสต์มาสอีฟ” 

หลังเลิกงานวันนี้...
ฉันหยิบกระเป๋าสะพายใบเก่งพาดบนไหล่
เกือบลืมคว้าเอาของขวัญวันคริสต์มาส
ที่ได้จากเพื่อนร่วมงานกลับบ้านด้วย
“ตุ๊กตาหมีสีน้ำตาล” 🐻

ในห้างสรรพสินค้าเซนทรัลพระราม 9
ตกแต่งต้อนรับเทศกาลแห่งความสุข
ต้นคริสต์มาสประดับด้วยลูกคริสตัส
สีทอง แดง เงิน สะท้อนแสงระยิบระยับ
ซานต้าอ้วนและกวางเรนเดียร์ของลุงแก
ยืน “จังก้า” อยู่ทั่วทุกมุม ทุกมุมของห้าง

แฮชแทค #christmaseve2017

เพลง “จิงเกิลเบล” เปิดวนไปเกือบทั้งวัน
ฉันฮัมเพลงไปเบาๆ ขณะกำลังเดินเล่น
เดินเล่นดูของ Sale ที่แข่งกันลดราคา
ลดอย่างไร้ความเมตตาปรานีต่อ “ฉัน”

“พร้อมอกพร้อมใจ Sale กันจริงจริง”
ฉันเกลือกตามองบน ก่อนจะค่อยตั้งสติ
สติที่หายไปทุกครั้งเมื่อเห็นคำว่า “Sale”
Up to 90% off, 70% off, 50% off

“เอามีดมาแทงเดี๊ยนเลยดีกว่าค่ะ” 🙄

เงินในกระเป๋าที่เบาหวิวยิ่งกว่าปุยนุ่น
ช่วยให้ฉันก้าวข้ามจุดหายนะของชีวิต
มาอย่าง “เกือบเอาชีวิตไม่รอด” 😂

ทางกลับบ้านวันนี้...

เจ้าหมีได้สิทธินั่งบนตักของฉัน
ในขณะที่รถไฟฟ้าค่อยๆ เคลื่อนไป
ฉันใส่หูฟัง ฟังเพลงที่ฟังทุกวันช่วงนี้
Colors - Sin Singular 

แม้จะมัวยุ่งอยู่กับหน้าจอมือถือตัวเอง
ฉันรู้สึกเหมือนกำลังเป็นเป้าสายตา
“เป้าสายตาของใครบางคน”

คิ้วของฉันขมวดเข้าหากัน
ตาฉันค่อยๆ เหลือบขึ้นจากจอสี่เหลี่ยม
พยายามควบคุมลูกตาไปด้านซ้ายขวา
โดยที่ไม่ขยับใบหน้า ขยับคอ ขยับตัว
เหมือนแมวจอมขโมยประมาณนั้น

“นั่นแหน่ะ ข้าเจอเจ้าเข้าแล้ว”

สายตาคู่น้อยๆ จากที่นั่งฝั่งตรงข้าม
กำลังมองมาทางนี้อย่างไม่กระพริบตา
เธอนั่งอยู่บนตักของคุณพ่อของเธอ
และคุณแม่ของเธอนั่งถัดไปด้านซ้าย

ใบหน้าของคุณน้าชายที่ดูลุกลี้ลุกลน
เหมือนคนที่กังวลว่าจะลงไม่ถูกสถานี
กระเป๋าเสื้อผ้าใบเก่าสองสามใบ
ประกอบกับลักษณะท่าทางอื่นๆ
พอจะเดาได้ว่าคุณน้าไม่คุ้นกับเมืองหลวง

ผ่านไปหลายสถานี...

นัยน์ตาใสๆ ของเด็กหญิงคนนั้น
ยังคงเป็นประกายวาวแววเมื่อมองฉัน
คงเป็นเพราะตุ๊กตาหมีบนตักฉันตัวนี้
ตอนเด็กๆ ฉันก็ชอบตุ๊กตาหมีเหมือนกัน

“สถานีพหลโยธิน...พหลโยธิน”

ฉันถอดหูฟังทั้งสองข้างใส่กระเป๋า 
จับสายกระเป๋าพาดบนไหล่ข้างซ้าย
ลุกจากที่นั่ง ยืนขึ้นเตรียมเดินออกประตู

ก่อนที่ประตูจะเปิด...

ฉันหันกลับมาหาคุณน้าฝั่งตรงข้าม
ทั้งสามคนดูเหนื่อยล้าหมดแรง
น้องน้อยคนนั้นผลอยหลับไปซะแล้ว
อยู่ในอ้อมกอดน้าชายที่โอบเธอไว้แน่น
เหมือนไม่ไว้ใจสิ่งรอบตัวในเมืองหลวง

“ฝากตุ๊กตาตัวนี้ให้น้องตอนตื่นด้วยนะคะ 
สุขสันต์วันคริสต์มาสค่ะ”

ถึงแม้ฉันจะชอบตุ๊กตาหมีเหมือนกัน
แต่ตอนนี้ ฉันเจอคนที่ชอบมันมากกว่า
และคงจะดูแลของขวัญชิ้นนี้ได้ดีกว่าฉัน

ฉันไม่ทันได้ฟังหรือพูดอะไรต่อจากนั้น
เพราะต้องรีบออกจากรถไฟฟ้า
จำภาพได้เพียงแววตาขอบคุณของคุณน้า
แววตาที่ฉันไม่เคยรู้สึกได้รับมาก่อน

รถไฟฟ้าเคลื่อนมุ่งหน้าไปยังสถานีถัดไป
ฉันหันหลังมามองน้องคนนั้นอีกครัั้ง
ผ่านประตูกระจกจากด้านนอกรถไฟฟ้า
คุณน้าหญิงยิ้มและพยักหน้าให้ฉัน
ก่อนทุกอย่างจะกลายเป็นความทรงจำ

อีกหนึ่งรอยยิ้มที่กำลังจะมีขึ้น
บนใบหน้ามอมแมมของเด็กหญิงคนนั้น
ถึงแม้ฉันอาจจะไม่มีโอกาสได้เห็น...แต่
คงเป็นรอยยิ้มที่ทำให้ฉันรู้สึกดีที่สุดวันนี้

พี่กับหนูเราคงไม่ได้รู้จักกันหรอก
แต่เราจะคงเป็นความทรงจำดีดีของกัน
อย่างน้อยก็ในวันคริสต์มาสอีฟปีนี้

เธออาจจะยังเด็กไป
เด็กเกินที่จะรู้ด้วยซ้ำว่าวันนี้คือวันอะไร
ขอให้จำได้ว่าเป็น “วันแห่งความสุข” 
ก็พอแล้วเนอะ :)

“สุขสันต์วันคริสต์มาสอีฟนะเจ้าหนูน้อย”



ยักษ์เขียว

SHARE
Writer
GreenGiant
Silom Office Worker
♡Whatever I am, I am proud of that♡

Comments

JuniorSommelier
2 years ago
น้ำใจงามมม
Reply
GreenGiant
2 years ago
ขอบคุณมากค่ะ 🙃🙂🙃🙂🙃💓