หมาตัวนึง
หมาตัวหนึ่ง หลงไปใน บนถนน
โดนรถชน คนสับสน แล้วหลบหนี
พเนจร ไร้เจ้าของ ก่อนหน้านี้
ใครช่วยที หมาของใคร ที่ดูแล

ไม่มีคน สนใจ ในตัวหมา
จะรักษา เลียยังไง ได้ทุกแผล
ไม่มีคน คอยพึ่งพา แล้วดูแล
ได้แต่แล รอความตาย บนทางเดิม

ใครคนหนึ่ง ดึงตัวหมา เข้าข้างทาง
คอยพาร่าง พยาบาล ใส่เฝือกเสริม
แล้วเลี้ยงดู ให้เดินได้ เกือบเหมือนเดิม
หมาก็เคลิ้ม คล้อยตามไป ว่านายมัน

หมาดีใจ เมื่อได้รับ การครอบครอง
มองตาจ๋อง รอเจ้านาย อย่างสุขสันต์
ที่ไหนได้ รักษาหาย ไม่กี่วัน
เจ้านายฉัน กลับมาปล่อย ไว้ที่เดิม

ไร้ปลอกคอ รักไปแล้ว ทำอย่างไร
จะไปไหน ใจห่อเหี่ยว ไม่ฮึกเหิม
ปล่อยให้ตาย คงดีกว่า เป็นเหมือนเดิม
จะเพิ่มเติม ให้คิดถึง กันทำไม

เขากลับมา แล้วก็ยิ้ม เหมือนมีหวัง
ดูไม่ชัง ดูเหมือนรัก ไม่ผลักไส
แค่ลูบหัว ให้อาหาร แล้วกลับไป
คืออะไร ไม่เข้าใจ ในหัวมัน

ถ้าเป็นหมา คงใสใส ไม่ได้คิด
ว่าชีวิต ต้องการใคร ไม่แปลผัน
แล้วหนักใจ ว่าใครใคร คือนายมัน
ไม่สำคัญ ว่าปลอกคอ เป็นของใคร

 ziiinvn
12.42  น.
01-08-2018



SHARE
Written in this book
กลอนแปดของข้า
แต่งกลอนแปด สุภาพบ้าง ไม่สุภาพบ้าง

Comments

95SW
2 years ago
ไร้ปลอกคอ..แต่คงไม่ไร้รัก
Reply