อยู่ดีๆก็ฝันถึงคนๆนึง
อยู่ดีๆก็ฝันถึงคนๆนึง
ในความฝัน หน้าของเธอยังคงชัดเจน 
ก็คงเหมือนกับความรู้สึกของฉัน 

จริงๆมันก็ผ่านมาตั้งนานแล้วนะ ไม่รู้ทำไมอยู่ดีๆก็ฝันถึงขึ้นมา ในความฝันไม่ได้มีรายละเอียดอะไรมากมายหรืออาจจะมีแต่จำไม่ได้ก็ไม่รู้ ไม่มีการสนทนาเกิดขึ้น ไม่มีการหยอกล้อ แต่ที่จำได้ มีเพียงฉันที่มองหน้าเธอนิ่งนาน ด้วยความรู้สึกเดิมๆ
มีเพียงฉันที่รู้สึก 

เมื่อฉันตื่นจากความฝัน
ก็เหมือนถูกดึงกลับไปสู่อดีตอีกครั้ง ทุกๆอย่าง ทุกๆเหตุการณ์ ทุกรายละเอียดที่เคยเกิดขึ้นระหว่างเราถูกนึกย้อนกลับมาหมด 
"ทำไมต้องฝันถึงมันด้วยวะ อยู่ดีๆก็ฝันถึง ไม่น่าเลย"
ฉันพยายามจะหยุดความคิดนั้น พยายามข่มตาหลับ แต่ก็ทำไม่ได้

ได้แต่บอกตัวเองว่าพอได้แล้ว
ได้แต่ด่าตัวเองว่า "ผ่านมานานขนาดนี้แล้วมึงยังลืมเค้าไม่ได้อีกหรอ"  ทำไมมันยังเจ็บเหมือนเดิมเลยนะ อย่างกัับ
เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน ทั้งๆที่คิดว่าลืมได้แล้วซะอีก

ตอนนี้ฉันนอนอยู่บนเตียงที่บ้าน
เตียงเดิม ที่ฉันเคยนอนร้องไห้ตอนนั้น ร้องไห้จนหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ ลืมตาตื่นมา น้ำตาก็ยังไหล ไม่อยากจะเชื่อจริงๆว่าคนอย่างเราจะเป็นได้ถึงขนาดนั้น ตลกดี555
ถ้านับจากเหตุการณ์ตอนนั้นจนถึงวันนี้ ก็4-5ปีได้แล้วมั้ง
นอนคิดไป ตอนนี้เธอจะเป็นอย่างไรบ้างนะ 
 
ล่าสุดที่เคยส่อง เธอก็ดูมีความสุขดีกับเขาคนนั้นที่เธอคบตอนม.ปลาย
"แม่งยังคบกันอยู่อีกหรอวะ"
น้องเค้าน่ารักนี่เนอะ ยิ่งเห็นน้องเค้ายิ่งอดเปรียบเทียบกับตัวเองไ่ม่ได้
เราไม่มีอะไรที่ดีพอสักอย่าง ไม่มีอะไรที่จะทำให้เธอมีความสุขเวลาอยู่กับเราได้เลย  
ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกเสียดาย ตอนนั้นมีโอกาสได้ใกล้เธอขนาดนั้น ทำไมถึงไม่ทำอะไรๆให้มันดีกว่านี้นะ
ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกผิด ที่ยังตามตอแยทั้งๆที่เธอมีแฟนไปไม่รู้กี่คนแล้ว ตอนนั้นคิดแค่ว่าอยากคุยกับเธอ ยังอยากเป็นเพื่อนกับเธอ แต่มันคงทำให้เธอรำคาญและลำบากใจ

ตอนนี้ 7 โมงเช้าแล้ว
เปิดไลน์ ไล่ดูรายชื่อเพื่อนในไลน์ เลื่อนลงไปเรื่อยๆ 
 
เธอยังใช้ชื่อไลน์เหมือนเดิม
ดิสไลน์ภาพเดิม
สเตตัสในไลน์ยังเป็นชื่อย่อของน้องคนนั้นเหมือนเดิม

จริงๆก็ดีใจนะ ที่ได้เห็นเธอมีความสุขยินดีด้วยจริงๆ

นอนเถอะ

SHARE
Written in this book
T

Comments