เมื่อคืนนี้ฉันฝัน
เล่าถึงเรื่องความฝันเมื่อคืนนี้ เป็นความฝันที่ดีที่สุดและหวังให้มันเป็นจริงตลอดเวลา หวังว่าพอตอนตื่นมาแล้วมันจะกลายเป็นความจริง เล่าเรื่องเรากับพ่อ เรากับพ่อไม่คุยกันมาหลายปีแล้ว เพราะเหตุการณ์ทะเลาะกันครั่งหนึ่งทำให้เราและพ่อไม่เคยคุยกันเลย เราจะคุยกับเฉพาะช่วงเวลาที่จำเป็นจริงๆ หรือไม่ก็เพียงแค่ถามว่า "พ่อแม่ไปไหน"มีเพียงแค่ไม่กี่ประโยคที่เราคุยกับพ่อ เราและพ่อก็ดูเหมือนว่าไม่เดือดร้อนกับเรื่องพวกนี้เท่าไร เพราะไม่คุยก็ดีเราจะได้ไม่ทะเลาะกันอีก แต่เรารู้ว่าในใจเราไม่ได้คิดอย่างนั้น เมื่อตอนที่เราฝัน เราเชื่อว่าทุกความฝันเกิดจากความคิดที่ตกค้างความกังวลใจทำให้เราฝันขึ้นมา และเมื่อคืนนี้เราก็ฝัน เราฝันว่าเราได้ขึ้นรถบัสคันหนึ่ง คันนี้เป็นคันที่ VIP เท่านั้นที่ขึ้นได้ พ่อของเราขึ้นไปบนรถและเราก็อยู่ในรถนั้นด้วย เราไม่มีตั๋วเดินทาง แต่พ่อเป็นคนหามาให้และทำให้เราขึ้นไปกับพ่อและเดินทางด้วยกัน เราจำไม่ได้ว่าในความฝันนั้นมันเกิดอะไรขึ้นที่รถบัสบาง แต่สิ่งที่เราจำได้คือ เราได้คุยกับพ่อและได้กอดพ่อ พ่อกอดเรา ในความฝันนั้นเรามีความสุขที่สุดเท่าที่ความฝันนั้นจะดีขึ้นมาได้ แต่พอตื่นเช้ามาพอทราบว่ามันเป็นความจริง เรารู้สึกเสียดายแต่เราไม่เสียใจเลย เพราะเรารู้ว่าสักวันหนึ่งเราและพ่อจะได้กลับมาคุยกันอีกครั่ง 

พอได้เล่าเรื่องของพ่อ เราก็อยากที่จะเล่าให้มันหมด
เราถึงความฝันครั่งแรกหลังจากที่เราทะเลาะกับพ่อ ในวันนั้นในความฝันพ่อบอกกับเราว่าไม่ว่าเราจะเป็นอะไรพ่อก็รักเราเสมอ ตอนนั้นเราหัวเราะและร้องไห้กอดพ่อ เราตื่นขึ้นมาพร้อมกับน้ำตาที่เปื้อนที่นอน ในฝันนั้นมันมีความสุขมากจริงๆนะ

เราถึงเรื่องความจริง 
ในช่วงวันกิจกรรมของโรงเรียน เราถูกคุณครูจับไปอบรมโดยพวกทหารสุดโหดที่โรงเรียน เราต้องใช้สามวันสองคืนกับพวกทหารนั้นและเพื่อนๆอีกหลายคน วันสุดท้่ายเป็นวันที่พ่อและแม่จะมารับตัวกลับไป คล้ายค่ายดันสันดานเลยว่าไหม แต่วันนั้นก็เป็นวันดีอีกวัน แม่ไม่ได้มารับเราแต่เป็นพ่อที่มารับเรา เขาให้พ่อร่วมกิจกรรม พ่อของเรานั่งที่เก้าอี้โดยมีเรานั่งข้างๆที่หอประชุม พวกทหารบอก ให้กราบและขอบคุณพ่อและแม่ เราทำตาม ในช่วงที่เรากราบพ่อเอามือมาลูบหัวเรา เรารู้สึกดีมากจริงๆ แล้วพวกทหารก็บอกว่า ให้เรากอดพ่อแม่ ตอนนั้นเรากอดพ่อ พ่อที่ตัวใหญ่พุงเยอะๆ วันนั้นเรากอดพ่อแน่นมากเลยทีเดียว กอดแทนความรู้สึกที่หายไป น้ำตาเราไหลออกมาจากข้างใน แต่ในตอนนั้นที่พ่อกอดเราตอบนั้นเรามีความสุขมากจริงๆ

ในช่วงกิจกรรมของโรงเรียนอีกครั่งหนึ่งคุณครูบอกว่าเย็นนี้พวกเราทุกคนต้องไปปลูกป่าชายเลนกันนะเลยจะทำให้กลับค่ำหน่อย เลยขอตัวแทนคนที่บ้านอยู่ใกล้หนึ่งในนั้นคือเรา ในช่วงเย็นก่อนวันที่จะไปปลูกป่าเราได้บอกพ่อและแม่ไว้แล้ว แต่เหมือนสองคนไม่ฟัง พอวันปลูกป่ามาถึง เราใช้เวลาปลูกป่าชายเลนไปนานมาก กว่าจะล้างตัวเดินทางกลับมาบ้านก็กินเวลาเกือบหกโมงครึ่งตอนนั้นหน้าหนาว เพียงแค่หกโมงครึ่งตะวันก็ลาหายไปแล้ว เราเดินทางกลับมาแม่ด่าไปชุดใหญ่แต่เราไม่เจอพ่อ แม่บอกว่าพ่อไปกลับโรงเรียนมาแล้วเพราะตามหาเรา ถามคุณครูที่อยู่ในโรงเรียนก็บอกว่าไม่เห็น แม่บอกว่าพ่อร้องไห้ด้วย ตอนนั้นเราหัวเราะดังมากแต่เราก็จำเหตุการณ์นี้มาตลอด

ในตอนที่เราทุกคนอยู่ด้วยกัน พ่อแม่เรา พ่อและแม่เราทำอาชีพเป็นแม่ค้าขายก๋วยเตี๋ยวร้านเล็กๆในซอยแห่งหนึ่งที่สมุทรปราการ ในร้านของเรามีทีวีเครื่องเล็ก พอในช่วงที่ไม่มีคนพ่อและเราจะชอบมานั่งที่หน้าทีวี และตอนนั้นพ่อเองก็ชอบที่จะแกล้งเราต่างๆนา เราจะหัวเราะเสียงดังมาก เพราะพ่อชอบจั๊กจี้เรา เรากอดพ่อพ่อกอดเราในช่วงที่หนึ่งที่พ่อและเรากอดกันกลมแม่ก็บอกว่า
"ถามหน่อยว่าถ้าโตขึ้นจะยังกอดพ่อแบบนี้อยู่ไหม"เราตอบแม่ไปว่า "โตขึ้นแค่ไหนเราก็ยังจะกอดพ่อแบบนี้แหละ" แม่เลยว่า "หึให้มันได้อย่างที่ว่า กลัวว่าโตขึ้นจะไปกอดแต่เมียละซิ"เราก็หัวเราะ
ใครจะรู้ล่ะว่าอนาคตเป็นไงแค่ตอนนั้นเราได้กอดพ่อและรักพ่อก็พอแล้ว



SHARE
Writer
My_Secrets12
Read
Everything

Comments