เข้าใจเราหน่อยสิ....เธอ ถ้าจะเข้ามาในชีวิต
เมื่อก่อน ฉันเคยคิดมาเสมอว่า เมื่อได้รักใครสักคน (ในเชิงหญิงสาวชายหนุ่ม) มันคงจะหอมหวาน อบอวนไปด้วยความสุข อาจจะมีที่กระทบกระทั่งกันบ้าง  แต่ก็ไม่ห่างจากกันไปไหน เพราะไม่มีใครที่มีความรักที่สมบูรณ์แบบ

แต่พอฉันได้สัมผัสมัน มันไม่ใช่แค่ที่ฉันคิด
มันมีความสุข
มันมีน้ำตา
มันมีความน้อยใจ
มันมีความเสียสละ
มันมีหลายๆอย่าง ที่ฉันรู้สึกว่ามันซับซ้อนจัง

ฉันเคยตัวสั่นเทาต่อหน้าคนรัก ไม่ว่าจะด้วยอารมณ์โกรธ อารมณ์โมโห อารมณ์เสีย

ฉันเคยร้องไห้คนเดียว ไม่ว่าจะด้วย ความเสียใจ ความน้อยใจ 

ฉันเคยอยู่คนเดียว ไม่ว่าจะด้วยเพราะ เวลาไม่ตรงกัน ไม่มีเวลาให้กัน ไม่ใส่ใจกัน

ฉันรู้สึกว่า ทำไม ทรมานจัง แต่ฉันถึงยังต้องการมันอยู่ดี

ฉันเคยมีคนรัก
ฉันเคยรักเขา
ฉันเคยทำทุกอย่างเพื่อเขา
แต่มันก็วนลูปเดิมตลอดคือ สุดท้ายเเล้วฉันก็ต้องอยู่คนเดียว
ลูปเดิมๆ ของฉัน ทำให้ฉันรู้สึกว่า "พอ"  พอแล้วกับเรื่องแบบนี้

หลายๆคนมักคิดว่า ฉันหยิ่งในตัวเอง 
เข้าหายาก หรืออะไรก็แล้วแต่ บางครั้งฉันก็อยากจะบอกกับพวกเขาว่า

ฉันเจ็บนะ และไม่อยากเจ็บอีก ฉันมักวนเวียนในลูปเดิมจนเวียนหัว ฉันอยากออกจาก การวนเวียนแบบนี้  แต่พวกคุณที่เข้ามาไม่เข้าใจถึงตัวฉันเลย บางครั้งฉันคุยดีด้วย พวกคุณก็ทำเป็นเล่น แล้วก็หายจากฉันไป  ฉันไม่สนุกนะ!!!ฉันอาจจะคิดว่าตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาลมั่งค่ะ

ฉันเคยเจอคนแบบหนึ่ง เขาเข้ามาทักทาย ฉันก็ตอบรับเขาเป็นอย่างดี แต่ผ่านไปไม่ทันที่จะข้ามวัน เขาก็ไปจากฉัน แบบไม่มีเหตุผล

ฉันเลยเข้าใจอะไรอีกอย่างหนึ่งขึ้นมาว่า คนบางคนแค่รู้จัก ก็มากพอแล้ว  //ขำ

คนบางคน ถ้าเขาผ่านอะไรมาที่ทำให้รู้สึกไม่ดี หรือทำให้รู้สึกแย่ ผิดหวัง  มันต้องใช้เวลาในการยอมรับสิ่งใหม่ที่เข้ามา ไม่มีใครเอาชนะความกลัวของตัวเองได้ภายใน 10 วิ หลังจากที่เขารู้สึกแย่หรอก
SHARE
Writer
Noel_Mika
writer
ชอบบ่น ชอบดราม่า

Comments