มีเรื่องค่อยทักมา
  ในโลกใบนี้ล้วนเป็นสถานที่ที่พาให้ผู้คนมาพานพบเจอกัน
  พอเรายิ่งโตขึ้นก็ต้องยิ่งแยกย้ายกับเพื่อนๆที่เคยเรียนด้วยกันมา
  บางคนก็ยังติดต่อนัดเจอกันอยู่ บางคนก็นานๆเจอที และก็บางคนแทบจะไม่ได้คุยกันเลย "มีเรื่องถึงทักมา"
  หนูก็เป็นคนหนึ่งนะที่พอโตขึ้นก็ต้องแยกกับเพื่อนสนิทที่สุด แรกๆเราก็คุยกันบ่อย  แต่พอหลังๆ นานๆก็คุยที จะมีโอกาสได้คุยกันเยอะๆก็ตอนเพื่อนมีปัญหา  "ถ้าเป็นแต่ก่อนก็คงน้อยใจว่ามีปัญหาถึงทักเรามา" แต่ว่ายิ่งความห่างไกล ยิ่งทำให้หนูคิดได้ว่า  หนูไม่ได้รู้สึกลำบากใจอะไรเลย  ดีใจด้วยซ้ำที่เพื่อนทักเรามา เพราะคนเราปกติมีสุขจะบอกใครก็ได้  แต่พอมีทุกข์ก็อยากเลือกที่จะระบายกับใครสักคน "ที่ไว้ใจ" และเพราะตัวเราเองก็ระบายให้เขาฟังด้วยเช่นกัน
เพราะเพื่อนไว้ใจเราจึงเล่าให้ฟัง
การที่หนูต้องห่างเพื่อนคนนี้มันทำให้หนูกลัวว่าเราจะสนิทกันน้อยลง "แต่สิ่งที่ยังยืนยันและทำให้หนูมั่นใจว่า ความสัมพันธ์เรายังแน่นแฟ้นเหมือนเดิมและอาจเพิ่มขึ้น ก็คือ การที่เพื่อนได้มาบอกเรื่องราว เล่าความเสียใจให้เราฟัง  มันยิ่งย้ำว่าเขายังเชื่อใจเราอยู่เสมอ..

#มันก็เป็นเพียงความคิดหนึ่งที่หนูมีต่อเพื่อนคนหนึ่งแล้วอยากจะแชร์ให้ทุกๆคนได้ลองฉุกคิด เพราะหนูเชื่อว่าหลายๆคนอาจจะกำลังน้อยใจเพื่อนอยู่  ก็อยากฝากให้เป็นอีกหนึ่งแนวคิด^-^



  

SHARE
Written in this book
Kai' memo
Writer
Kaitomkuku
Smile child
บางครั้งคนเราก็เพียงแค่อยากระบายความรู้สึกของตัวเอง หรือเพียงแค่อยาก"บันทึกความรู้สึกในช่วงเวลานั้น.." ก็ได้

Comments