...สู้ๆนะ...

"สู้ๆนะ"

แม่งเป็นคำให้กำลังใจที่ไม่อยากได้ยินเลย
เหมือนกำลังบอกให้ต่อสู้อยู่อย่างโดดเดี่ยว 

นอกจากคำพวกนี้ฉันสามารถรับรู้คำไหนได้บ้างที่จะทำให้จิตใจที่ห่อเหี้ยวมันชื้นขึ้นมาได้...

จะเปิดเทอมในอีกไม่กี่วันข้างหน้าก็มีเรื่องให้ทำมากมาย 
ความรับผิดชอบหลายๆอย่างถูกส่งต่อมาให้โดยไม่ทันตั้งรับ

ฉันกำลังตั้ัััังคำถามว่า...
นี่เรากำลังทำงานเป็นทีมกันอยู่หรือเปล่า
ทำไมฉันรู้สึกว่าทุกอย่างมันถดถอยลงเรื่อยๆ

ฉันกำลังหมดไฟจริงๆหรือ...
ทุกครั้งที่ได้ยินคำพูดเฉื่อยชาและท่าทีไม่สนใจของเพื่อน ฉันก็แทบไม่มีกำลังใจทำอะไรเลย

พยายามเหลือเกินที่จะทำให้ทุกคนกลับมามีจุดหมายร่วมกันเหมือนที่เคยให้ไว้เมื่อครั้งแรก 
แต่เหมือนจุดหมายของแต่ละคนตอนนี้เริ่มต่างกันออกไปทุกที 

พวกเขายังยืนอยู่บนถนนเส้นเดียวกับฉัน
แต่ก็กำลังสับสนว่าจะแยกออกไปอีกเส้นทางหนึ่งดีหรือเปล่า...

ฉันฉุดรั้งพวกเขาไว้เต็มที่
เชื่อว่าเป้าหมายของเราเคยได้สัญญากันไว้มันจะเป็นจริง 

เราก้าวมาไกลมาก
ไกลเกินกว่าจะกลับไปแล้ว
นี่คือสิ่งที่เราวาดหวังจะทำร่วมกันไม่ใช่หรือ

"ตอนนี้หนูมองภาพไม่ออกเลยพี่ เวลาทำอะไรถ้ามันมองไม่เห็นภาพ หนูไม่มีกำลังใจทำต่อเลย"


...ฉันได้แต่ตัดพ้อกับรุ่นพี่ที่สนิท
มันคงเป็นทางเดียวที่จะสามารถระบายความเครียดได้...

"เวลากูทำอะไรไม่เห็นต้องมีภาพเลย อยากทำก็ทำ ความบ้าล้วนๆ"

"เออๆ เข้าใจ แต่ครั้งนี้พี่จะทิ้งให้หนูทำคนเดียวไง มันไม่รู้ว่าจะออกมารูปแบบไหน เหมือนหนูต้องตัดสินใจคนเดียวอ่ะ"

"ถ้ามึงหัดด่าเพื่อนบ้างแล้วก็ตามจี้ไอ้พวกน้องๆคนอื่นมึงจะไม่โดดเดี่ยวแบบนี้!"

...ใครว่าล่ะ ทุกคนดูพร้อมจะสนับสนุนความคิิดฉันคนเดียว โดยไม่แสดงความเห็นอะไรเลย...

"หนูไม่ใช่คนหยาบคายแบบพี่นะ555จะให้ไปตามจี้คนอื่นยังไงวะ ถ้าเขาสมัครใจเขาจะมาเองแหละ"

"มึงควรหยาบคายไว้บ้างจะได้ไม่ต้องทำงานคนเดียว ใครไม่ช่วยบอกมาพี่ไปเคลียร์เอง555 ยังไงพี่ก็ช่วยอยู่แล้ว ก็คุยกันได้ตลอดแหละ พี่ไม่ทิ้งมึงหรอกไอ้น้องงงง"เป็นห้วงเวลาที่ความเครียดค่อยๆเจือจางไป...
อย่างน้อยในวันที่กำลังสับสนก็ยังมีคนหนุนอยู่ข้างหลัง

"มึงอย่าเครียดกับมันมาก พี่รู้ว่ามึงทำได้ มึงเคยทำได้มาตลอด กูให้กำลังใจมึงขนาดนี้ถ้ายังเครียดกูจะตบ
หยาบคายไปหน่อยแต่อย่างน้อยก็ยังยิ้มออก
เอาว่ะ!! มันคงไม่ได้ยากขนาดนั้นหรอก
มาถึงขนาดนี้แล้วสู้ไปให้สุดละกัน

#โตขึ้นอีกหนึ่งสเต็ป
SHARE
Writer
N-I-C-H-A
My diary...
บันทึกเรื่องราว ความรู้สึกที่สัมผัสได้ในแต่ละวัน บางความรู้สึกอาจจะเกิดขึ้นและกลายเป็นอดีตไปแล้ว...

Comments

ZRO
2 years ago
นอกจากสู้ๆนะ เรายังไม่ชอบคำว่า แกทำได้
แกเก่ง อะไรทำนองนี้เลย
Reply
N-I-C-H-A
2 years ago
อืออ ไม่ชอบมากๆ😖
Nu_Bell
2 years ago
เออ ถูกต้องที่สุด ไม่ชอบอ่ะ ถึงเราจะเก่งแค่ไหน แต่เราก็ต้องการกำลังใจนะ
PapiyongKookKook
2 years ago
เป็นเรื่องที่ให้กำลังใจสำหรับคนที่กำลังท้อได้ดีมากคับ. มันทำให้รู้ว่า "ไม่ใช่เราคนเดียวที่ต้องพบเจอเรื่องแบบนี้"
เขียนด้วยฟิวลิ่งล้วนๆ. 555. #ชอบคับ
Reply
N-I-C-H-A
2 years ago
ขอบคุณค่ะ^^