After Dark
 
เช้าวันนี้ฉันวิ่งโดยมีดวงจันทร์เป็นเพื่อน...

เมื่อคืนนี้หลายๆ คนคงนั่งชมดวงจันทร์ที่เข้าใกล้โลกมากที่สุด ดวงจันทร์ผู้ถูกเรียกขานว่า Super full moon สำหรับฉันเมื่อคืนนี้เป็นคืนที่วุ่นวายกับการงานจนไม่มีเวลาแม้แต่การเดินไปที่หน้าต่างและเงยหน้ามองดวงจันทร์

สำหรับคนที่ตื่นเช้าตรู่ค่อนไปทางก่อนฟ้าสางคงเคยเห็นดวงจันทร์ใกล้รุ่งว่ามีเสน่ห์มากเพียงใด สำหรับฉันคิดว่ามันมีเสน่ห์ไม่แพ้ดวงจันทร์ยามดึกเลย แม้แสงสว่างจะไม่กระจ่างเท่ากับช่วงกลางดึก แต่นวลใยสีเหลืองอร่ามสว่างเหมือนโคมก็มีเสน่ห์ชวนให้มองนิ่งอยู่เช่นนั้น

ฉันออกวิ่งยามเช้าก่อนฟ้าจะสาง ดวงจันทร์ลายคว้างอยู่ทางทิศตะวันตกสีทอง มีรัศมีโดยรอบเหลืองอร่าม นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้สังเกตดวงจันทร์อย่างใกล้ชิดขนาดนี้

เวลาที่เราวิ่งเป็นช่วงเวลาที่เราได้อยู่กับตัวเองมากที่สุด และแสงจันทร์ใกล้รุ่งทำให้ฉันคิดถึงอดีต

“รู้ไหมว่าแสงจันทร์เต็มดวงรักษาคนเป็นโรคหัวใจได้” ครูสอนภาษาไทยในสมัยมัธยม 6 เคยบอกเอาไว้

“แสงจันทร์จะทำให้จิตใจสงบและปลอบประโลมใจ ก็เลยมีการแนะนำว่าคนที่เป็นโรคหัวใจให้มองแสงจันทร์บ่อยๆ”

ครูบอกแบบนี้ตอนนี้ที่อ่านบทประพันธ์กาพย์เห่เรือของเจ้าฟ้ากุ้ง

นวลจันทร์เป็นนวลจริง เจ้างามพริ้งยิ่งนวลปลา

คางเบือนเบือนหน้ามา ไม่งามเท่าเจ้าเบือนชาย* 
ช่วงมัธยม 6 เป็นช่วงรอยต่อระหว่างทางเดินชีวิต หลายๆ คนสับสนกับสิ่งที่ต้องเผชิญ ฉันเองก็เช่นกัน

ไม่น่าแปลกใจเลยที่หลังจากฟังครูพูด ฉันจะตั้งอกตั้งใจดูดวงจันทร์ทุกครั้งที่จันทร์เต็มดวง ฉันมักแบมือสองข้างออกไป ปิดไฟในห้องทุกดวง มองแสงจันทร์ส่องลอดหน้าต่างทาบทับมือสองข้าง ช่วงเวลานั้น เป็นช่วงที่สงบและเป็นสุข

มีบทกลอนบทหนึ่งที่ฉันนึกถึงทุกครั้งเมื่อชมแสงจันทร์

เที่ยงคืนดื่นดึกเมื่อเดือนตรง

ดอกไม้เจ้าจะทรงช่อเกสร

เก็บได้ก็จะรายไว้ที่นอน

ถนอมอ่อนอุ่นแอบแนบนิทรา



ลมประเลงลำนำกล่อมลำน้ำ

ยามค่ำย่ำคืนสะอื้นหา

ผิวแผ่วเป็นเพื่อนเดือนดารา

เพ้อภาษาอารมณ์ที่ลามลวง



กาเอ๋ย เจ้ากาหลง

จะหลงลงดงใดใครเขาห่วง

คนจรนอนดินถวิลดวง

ดอกฟ้าฤๅจะร่วงลงมามือ**
 


จนถึงวันนี้หากได้มีโอกาสชมจันทร์ตอนดึก ฉันเองก็ยังคิดถึงกลอนบทนี้อยู่

ทว่าการชมแสงจันทร์ยามใกล้รุ่ง เป็นอารมณ์ที่แตกต่างออกไป ดวงจันทร์งดงามลึกซึ้งด้วยสีเหลืองทองอร่าม ท่ามกลางบรรยากาศเงียบสงบ ฉันวิ่งเพลิน คิดถึงอดีต คิดถึงบทกลอนที่เคยอ่านจนลืมเวลาและความเหนื่อย
 
จวบจนความมืดกลายเป็นแสงสีส้มอมชมพูเรื่อเรืองที่ปลายขอบฟ้าทางทิศตะวันออก

ดวงจันทร์ค่อยๆ เลือนรางจางแสงไป

สีส้มอมชมพูระบายไปทั่วท้องฟ้า หันไปอีกทีก็ไม่เห็นดวงจันทร์ที่เป็นเพื่อนเมื่อยามใกล้รุ่งแล้ว

อรุณสวัสดิ์ 




























**บางตอนจากกาพย์เห่เรือ (เห่ชมปลา) - เจ้าฟ้าธรรมธิเบศรไชยเชษฐ์สุริยวงศ์

**บางตอนจาก "คำหอม" - เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

SHARE
Written in this book
ประสบการณ์ที่พานพบ
บอกเล่าเรื่องราวในชีวิตที่ได้พบเจอ

Comments

niji
2 years ago
เดือนมกราคมนี้ตั้งใจว่าจะเขียนเรื่องลงบล็อคทุกวันที่3 , 13, 23  อย่าลืมแวะมาอ่านกันนะคะ
Reply
fangtch
2 years ago
💜
ELThanaphat
2 years ago
ไม่รู้ว่ามีฟูลมูนด้วยซ้ำ.... (ที่เป็นเครื่องดื่มรึปล่าว ^^)
Reply
niji
2 years ago
หืมมมม จริงดิ งั้นวันนี้ดูละกัน จันทร์น่าจะยังสว่างอยู่
ELThanaphat
2 years ago
กลายเป็นมนุษย์ผู้ไม่ได้อัพเดทข่าวสารไปแล้ว ดีที่ยังรู้ว่าโลกกลม... !