ฉันพูดไม่รู้เรื่องตั่งแต่เมื่อไหร่กัน
เนื่องจาก ฉันพิมอันนี้อยู่หลายเรื่องมากเลยนะ
แต่มันดันเป็นทุกเรื่องที่ฉันคิดและนำมาร่วมๆกันในนี้และในหัวฉันมันเริ่มเอาทุกเรื่องมาร่วมกันและพิมคีย์ลงในบทความก่อนหน้าเยอะแยะไปหมด และฉันก็ลบมัน จนเริ่มเขียนอันนี้ใหม่ที่คิดว่า มันเป็นสิ่งที่กลั่นกรองและดูไม่งงกับก่อนหน้านี้ที่เขียนอะไรเยอะไปหมด 
 ฉันเริ่มเป็นคนที่พูดวนไปมา ตั่งแต่เมื่อไหร่ 
ฉันรู้สึกว่า "เพื่อน" จะชอบพูดว่า ฉันพูดวนไปมา และฉันก็เริ่มรู้สึกแบบนั้นจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นการเขียนที่ดูเหมือนอาจารย์จะอ่านไม่เข้าใจหรือฉันอาจจะไม่เข้าใจบทความต่างๆแล้ว ยังเหมือนเป็นคนที่สมองช้าลงด้วย มันทำให้ฉันเสียความมั่นใจในการพูดและการเขียนมากขึ้น อ่อ ฉันสอบวิชาหนึ่งได้น้อย เรียกว่าได้แบบห่วยมาก คือได้ดี ซึ่งเป็นวิชาที่ฉันเลือกเอง เพราะฉันคิดว่ามันจะต้องได้คะแนนดีเยี่ยมแต่กับได้ห่วย นั่นเป็นตอนที่ฉันงงมากว่า ฉันตอบอะไรพลาดไปหรอ ทำไมฉันถึงได้คะแนนแค่นี้ ฉันไปขอดูคะแนน ที่เต็ม30 ซึ่งอาจารย์ก็ให้ดู ซึ่งคะแนนที่ได้ 6 เต็ม 30 เป็นไปได้ยังไงกัน  ฉันถามอาจารย์ว่า
 ฉันทำอะไรพลาดหร้อค่ะ อาจารย์  " ท่านบอกว่า ฉันเขียนไม่รู้เรื่อง และตอบไม่ตรงคำถาม" มันทำให้หน้าชาไปอีก และตอนนั้นมันทำให้ฉันไม่รู้สึกอยากที่จะพูดหรือเขียนอะไรที่ยาวไปมากกว่านี้ มันแย่นะที่จู่ๆต้องกลายเป็นคนที่ดูไม่รู้เรื่องในสายตาใครๆ สำหรับฉัน เขาต้องมองว่าฉันโง่แน่ๆ แต่มันก็ไม่แย่เท่าตอนนั้นที่ฉันรู้สึกแย่ ฉันเริ่มฝึกงานที่คณะของตัวเอง ฉันรับสารจากอาจารย์ที่ท่านสั่งมา คือไปปริ้นเอกสารและเย็บเล่ม ซึ่งฉันทำทุกอย่างจนเสร็จและเหลือแค่เย็บเล่ม 
ฉันถามพี่ที่ออฟฟิตว่า "สันกระดูกงูอยู่ที่ไหนหรอค่ะ"  
พี่เขาตอบว่า  " อยู่ห้องเก็บของ ลองไปดูนะ"  ฉันก็เดินไปดู แต่ห้องล็อค
 ฉันเลยเดินไปหาพี่และบอกว่า ห้องล็อคคะ พี่เขาบอกว่า  " งั้นก็ทำไรไม่ได้อะ เพราะว่าแม่บ้านกลับไปแล้ว " เขาเลยถามว่ารีบรึเปล่า ลองถามอาจารย์ดูนะ 
 ฉันก็เดินไปหาอาจารย์ที่ห้องและบอกท่านว่า เอกสารที่ให้ทำ เสร็จไป90% นะค่ะ เหลือใส่สันกระดูกงูอาจารย์รีบรึเปล้าค่ะ "ท่านบอกว่าไม่รีบพรุ่นนี้ก็ได้จ่ะ" แต่อาจารย์คนนี้ไม่ใช่คนที่ฉันสอบวิชาของท่านหรอกนะ แต่อาจารย์ที่ฉันสอบด้วยน่ะ ท่านก็อยู่ในห้องเหมือนกัน เมื่อท่านได้ยิน เลยถามฉันว่า "หาในห้องเก็บของแล้วหร้อ" ฉันก็บอกไปว่าห้องมันล็อคค่ะ อาจารย์ แต่เขากับทำน้ำเสียงและหน้าตาประมาณว่า "ห๊ะ ห้องไหนนะ ล็อค" และฉันก็ตอบไปอีก แต่เหมือนท่านก็ดูไม่เชื่อและถามฉันกลับอีกครั้งว่า "ห้องไหนของเธอ มันจะล็อคได้ยังไง" ฉันก็บอกเขาอีกรอบ แต่สิ่งที่ฉันรู้สึกจะปรี๊ดแตกออกมา ก็ไอน้ำเสียงที่แหลมปร๊ีดดด+สีหน้าของคนที่มองด้วยสายตาว่าใช่หรอ ไม่รู้เรื่องละสิ้ อะไรแบบนี้ มันทำให้ฉันเริ่มอยากจะพูดออกไปแบบธรรมดา ว่า ไม่เชื่อก็เดินออกไปดูเองไหมค่ะ แต่เหมือนได้ยินเสียงในใจฉัน ท่านเดินออกไปดูเอง และห้องก็ล็อคจริงๆ พีที่ออฟฟิตเขาก็ช่วยบอกว่า ห้องมันล็อคค่ะ ก็เลยให้น้องไปบอกและถามว่าต้องรีบใช้หรือเปล้า และสีหน้าของอาจารย์ที่เข้ามายุ่งปัญหานี้ ก็หน้ายิ้มแปกๆไปเลยค่ะ ก็นะ ฉันรับสารมาถูกและฉันก็ลองเปิดห้องเองกับมือ ฉันก็ไม่รู็ว่าท่านต้องการอะไรจากเรื่องนี้เหมือนกัน แต่มันทำให้ฉันเสียความมั่นใจลงไปอีก ถึงมันดูไม่มีอะไรให้เสียใจก็ตามมันรู้สึกว่ามันดูแย่จัง ที่พูดแล้วไม่มีคนเชื่อ   แต่ยิ่งเวลาผ่านไปเวลามีงานพรีเซนหรืออะไรที่ต้องตอบคำถาม เพื่อนก็มักจะพูดว่า ถ้าฉันต้องพูด จะต้องพูดวนไปวนมาแน่ๆ แบบคนพูดไม่รู้เรื่อง พูดบ่อยขึ้น มันทำให้ฉันคิดว่า แล้วไง มันทำให้ฉันโกธรที่เพื่อนพูดมาก และมันทำให้ฉันโกธรตัวเอง มากขึ้นที่คิดกับเพื่อนแบบนี้ มันเหมือนตัวเองไม่ยอมรับความจริง แต่ฉันก็รู้ตัวเอง แต่บางเวลาฉันก็ไม่ใช่คนที่พูดไม่รู้เรื่องนะ ฉันแค่เป็นคนไม่ชอบพูดแต่ถ้าสนิทกัน ฉันก็พูด อาจจะเป็นเพราะ บางเรื่องฉันไม่สามารถพูดกับคนบางคนได้ มันเหมือนว่าคนที่ฉันคุยหรือพูดด้วย มันไม่ใช่โลกของฉันก็เท่านั้นเอง และฉันก็เป็นคนที่ค่อนข้างระมัดระงวังคำพูดด้วย เนื่องจากถ้าพูดเป็นตัวเอง ก็จะมีคนบางประเภทเฟดออกไป ซึงมันก็แย่นะ ถ้าต้องพูดแล้วคนรอบข้างจะหายไป มันทำให้ฉันระมัดระวัง และดูเป็นคนที่พูดไม่ค่อยรู้เรื่อง 
แต่ทำไม ระมัดระวังแล้วก็ถึงรู้สึกว่าพูดไม่รู้เรื่องละ เพราะเราค่อนข้างใช้คำพูดที่เป็นตัวเองไม่ได้ไง ถึงดูแปลกๆ เพราะเวลาที่พูดฉันจะต้องคิดนิดนึงก่อนจะพูดว่า พูดยังงี้ได้รึเปล้า มันดีรึเปล้า มันพูดได้ไหม อะไรแบบนี้มันทำให้ฉันมักจะเป็นผู้ฟังมากกว่าเป็นผู้พูด  แต่ฉันไม่อยากให้ใครมามองว่าฉัน พูดไม่รู้เรื่องมากไปกว่านี้ มันทำให้ดูเกลียดตัวเองมากขึ้น และมันทำให้ฉันรู้สึกเฟดตัวเอง และไม่อยากแม้แต่จะพูดหรือเขียนอะไรทั้งนั้น

สำหรับบทความนี้ฉันรู้สึกดีที่ได้เขียนและได้ระบายความรู้สึกตัวเองลงมา อย่างที่คิดว่าอ่านแล้วไม่งง หากใครเข้ามาอ่านจนจบถึงตรงนี้ บอกเราหน่อยนะ ว่าเราควรจะต้องทำยังไง รึมาช่วยเปิดโลกกว้างกว่านี้ให้เราหน่อยนะ  
SHARE
Writer
jiwpp
Writer
anything about ma life.

Comments

theNeverything
2 years ago
เท่าที่อ่านอันนี้มา เรารู้สึกว่ามันมีปัญหานิดหน่อยนะเช่น คำว่าคะ/ค่ะ/หรอ บางทีก็ใช้ผิด แล้วก็คำเชื่อมประโยคค่ะ

ลองฝึกอ่านเยอะ ๆ น่าจะช่วยได้นะคะ
แต่รวม ๆ แล้วเราเข้าใจที่คุณเขียนนะ

เป็นกำลังใจให้นะคะ ^^
Reply
jiwpp
2 years ago
ขอบคุณนะค่ะ :))
จะนำไปแก้ไขนะค่ะ
theNeverything
2 years ago
อันนี้ต้องพิมพ์ว่า "นะคะ" จ้าา ถ้ามีไม้เอกจะเป็นเสียงต่ำน้าาา
สู้ๆ จ้าา
khaikung
2 years ago
สู้ๆ 
Reply
jiwpp
2 years ago
ขอบคุณนะค่ะ:))